¹But on the first day of the week, at early dawn, they came unto the tomb, bringing the spices which they had prepared.

¹Apan sa nahaunang adlaw sa semana, sayo pa kaayo, nanagpangabut sila sa lubnganan, nga nanagdala sa mga pahumot nga ilang gitagana.

²And they found the stone rolled away from the tomb.

²Ug ilang hingkaplagan nga ang bato naligid gikan sa lubnganan.

³And they entered in, and found not the body of the Lord Jesus.

³Ug misulod sila, ug wala nila hikaplagi ang lawas sa Ginoong Jesus.

⁴And it came to pass, while they were perplexed thereabout, behold, two men stood by them in dazzling apparel:

⁴Ug nahatabo nga, samtang nalibog sila mahatungod niini, ania karon, nagatindog sa atubangan nila ang duha ka lalake nga may bisti nga masulaw.

⁵and as they were affrighted and bowed down their faces to the earth, they said unto them, Why seek ye the living among the dead?

⁵Ug sa nangahadlok sila ug nanagduko sa yuta, ilang giingon sila: Nganong ginapangita ninyo ang buhi sa taliwala sa mga minatay?

⁶He is not here, but is risen: remember how he spake unto you when he was yet in Galilee,

⁶Wala siya dinhi kondili nabanhaw. Hinumdumi ninyo ang iyang giingon kaninyo sa didto pa siya sa Galilea;

⁷saying that the Son of man must be delivered up into the hands of sinful men, and be crucified, and the third day rise again.

⁷Nga nagaingon nga ang Anak sa tawo kinahanglan igatugyan sa kamot sa mga tawo nga makasasala, ug igalansang sa cruz, ug sa ikatolo ka adlaw mabanhaw.

⁸And they remembered his words,

⁸Ug nahinumdum sila sa iyang mga pulong.

⁹and returned from the tomb, and told all these things to the eleven, and to all the rest.

⁹Ug sa nanagpamauli sila gikan sa lubnganan, gisugilon nila kining tanang mga butanga sa napulo ug usa, ug sa ngatanan.

¹⁰Now they were Mary Magdalene, and Joanna, and Mary the [mother] of James: and the other women with them told these things unto the apostles.

¹⁰Ug ang mga nanagsugilon niining mga butanga sa mga apostoles mao sila si Maria Magdalena, ug si Juana, ug si Maria nga inahan ni Jacobo, ug uban pang mga babaye nga kauban nila.

¹¹And these words appeared in their sight as idle talk; and they disbelieved them.

¹¹Ug kining mga pulonga sa ilang pagtan-aw daw sugilanong walay hinungdan, ug wala sila managpanoo kanila.

¹²But Peter arose, and ran unto the tomb; and stooping and looking in, he seeth the linen cloths by themselves; and he departed to his home, wondering at that which was come to pass.

¹²Apan si Pedro mitindog ug midalagan paingon sa lubnganan, ug sa pagduko ug paglili niya, iyang hikit-an ang mga panapton nga lino na lamang; ug mipauli siya sa iyang balay nga nagakahibulong sa nahitabo.

¹³And behold, two of them were going that very day to a village named Emmaus, which was threescore furlongs from Jerusalem.

¹³Ug ania karon, ang duha kanila nangadto sa maong adlaw sa lungsod nga diyutay, nga ginganlan Emmaus, nga gikan sa Jerusalem may napulog usa ka kilometro.

¹⁴And they communed with each other of all these things which had happened.

¹⁴Ug nagsinultihay sila mahitungod sa tanang mga butang nga nanghitabo.

¹⁵And it came to pass, while they communed and questioned together, that Jesus himself drew near, and went with them.

¹⁵Ug nahitabo nga sa nagsinultihay sila ug nagpinangutan-anay, nga si Jesus miduol ug mikuyog kanila.

¹⁶But their eyes were holden that they should not know him.

¹⁶Apan ang ilang mga mata nawad-an sa pag-ila kaniya.

¹⁷And he said unto them, What communications are these that ye have one with another, as ye walk? And they stood still, looking sad.

¹⁷Ug siya miingon kanila: Unsang mga hilisgutan kini nga inyong ginasultihan samtang nagalakaw kamo? Ug sila mihunong nga nagmasulob-on.

¹⁸And one of them, named Cleopas, answering said unto him, Dost thou alone sojourn in Jerusalem and not know the things which are come to pass there in these days?

¹⁸Ug mitubag ang usa, ang ginganlan si Cleofas, ug miingon kaniya: Ikaw lamang ang dumuduong sa Jerusalem nga wala manghibalo sa mga butang nga nanghitabo didto niining adlawa?

¹⁹And he said unto them, What things? And they said unto him, The things concerning Jesus the Nazarene, who was a prophet mighty in deed and word before God and all the people:

¹⁹Ug siya miingon kanila: Unsang mga butanga? Ug sila miingon kaniya: Ang mga butang mahitungod kang Jesus nga Nazaretnon, usa ka manalagna nga gamhanan sa buhat ug sa pulong sa atubangan sa Dios ug sa tanang tawo.

²⁰and how the chief priests and our rulers delivered him up to be condemned to death, and crucified him.

²⁰Ug naunsa nga ang mga pangulong sacerdote ug ang atong mga punoan nagatugyan kaniya aron pagahukman sa silot sa kamatayon, ug naglansang kaniya sa cruz.

²¹But we hoped that it was he who should redeem Israel. Yea and besides all this, it is now the third day since these things came to pass.

²¹Apan kami milaum nga siya mao kadtong magatubos sa Israel. Oo, ug labut pa niining tanan, ikatolo na karon ka adlaw sukad kining mga butanga manghitabo.

²²Moreover certain women of our company amazed us, having been early at the tomb;

²²Ug labut pa, ang ubang mga babaye nga kauban namo, nakapahitingala kanamo sa tapus sila managpangadto sa lubnganan sa sayo pa kaayo;

²³and when they found not his body, they came, saying, that they had also seen a vision of angels, who said that he was alive.

²³Ug sa wala nila hingkaplagi ang lawas, namalik sila nga nagaingon nga nakakita sila ug panan-awon sa mga manolonda nga nanag-ingon nga siya buhi.

²⁴And certain of them that were with us went to the tomb, and found it even so as the women had said: but him they saw not.

²⁴Ug ang uban sa mga kauban namo nanagpangadto sa lubnganan, ug hingkaplagan nila ang mao usab sumala sa giingon sa mga babaye, apan siya wala hikit-inila.

²⁵And he said unto them, O foolish men, and slow of heart to believe in all that the prophets have spoken!

²⁵Ug siya miingon kanila: Ay, mga tawong buangbuang, ug mga maluya ug kasingkasing sa pagtoo sa tanang giingon sa mga manalagna!

²⁶Behooved it not the Christ to suffer these things, and to enter into his glory?

²⁶Dili ba kinahanglan nga si Cristo magaantus niining mga butanga, ug magasulod sa iyang kahimayaan?

²⁷And beginning from Moses and from all the prophets, he interpreted to them in all the scriptures the things concerning himself.

²⁷Ug sa gisugdan niya gikan kang Moises ug gikan sa tanang mga manalagna, iyang gisaysay kanila ang mga butang sa tibook nga Kasulatan nahatungod sa iyang kaugalingon.

²⁸And they drew nigh unto the village, whither they were going: and he made as though he would go further.

²⁸Ug nahiduol sila sa lungsod nga diyutay nga ilang gipadulongan; ug iyang gihimo nga ingon sa mopadayon siya sa unahan.

²⁹And they constrained him, saying, Abide with us; for it is toward evening, and the day is now far spent. And he went in to abide with them.

²⁹Ug ilang gihawiran siya nga nagaingon: Pabilin ka uban kanamo, kay haduol na ang kagabhion, ug nahilig na ang adlaw. Ug siya misulod sa pagpabilin uban kanila.

³⁰And it came to pass, when he had sat down with them to meat, he took the bread and blessed; and breaking [it] he gave to them.

³⁰Ug nahatabo nga sa nakalingkod siya uban kanila sa pagkaon, mikuha siya ug tinapay; ug gipanalanginan, gipikaspikas niya ug gipanghatag kanila.

³¹And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight.

³¹Ug nangabuka ang ilang mga mata, ug ilang naila siya: ug siya nawala sa ilang pagtan-aw.

³²And they said one to another, Was not our heart burning within us, while he spake to us in the way, while he opened to us the scriptures?

³²Ug sila nasig-ingon ang usa ug usa: Wala ba magdilaab ang along kasingkasing sa sulod nato, samtang nagasulti siya kanato sa dalan, ug samtang siya nagasaysay kanato sa mga Kasulatan?

³³And they rose up that very hour, and returned to Jerusalem, and found the eleven gathered together, and them that were with them,

³³Ug mingtindog sila sa maong takna ug namalik sa Jerusalem, ug hingkaplagan nga nagatigum ang napulo ug usa ug ang mga kauban nila,

³⁴saying, The Lord is risen indeed, and hath appeared to Simon.

³⁴Nga nagaingon: Matuod gayud nga nabanhaw ang Ginoo, ug nagpakita kang Simon.

³⁵And they rehearsed the things [that happened] in the way, and how he was known of them in the breaking of the bread.

³⁵Ug gisugilon nila ang nahatabo sa dalan, ug sa unsa nga paagi nga ilang hing-ilhan siya sa pagtipiktipik sa tinapay.

³⁶And as they spake these things, he himself stood in the midst of them, and saith unto them, Peace [be] unto you.

³⁶Ug sa nagasulti sila niining mga butanga, si Jesus mitindog sa ilang taliwala ug miingon kanila: Ang pakigdait anaa kaninyo.

³⁷But they were terrified and affrighted, and supposed that they beheld a spirit.

³⁷Apan sila nanagkurog ug nangahadlok, ug nanagdahum nga nakakita sila ug usa ka espiritu.

³⁸And he said unto them, Why are ye troubled? and wherefore do questionings arise in your heart?

³⁸Ug siya miingon kanila: Nganong nangatugaw kamo? ug ngano nga ang mga pangutana mingturok sa inyong kasingkasing?

³⁹See my hands and my feet, that it is I myself: handle me, and see; for a spirit hath not flesh and bones, as ye behold me having.

³⁹Tan-awa ang akong mga kamot ug ang akong mga tiil, nga ako gayud kini: kupti ako ug tan-awa; kay ang espiritu walay unod ug mga bukog, ingon sa gitan-aw ninyo nga ako aduna.

⁴⁰And when he had said this, he showed them his hands and his feet.

⁴⁰Ug sa nakapamulong siya niini, iyang gipakita kanila ang iyang mga kamot ug mga tiil.

⁴¹And while they still disbelieved for joy, and wondered, he said unto them, Have ye here anything to eat?

⁴¹Ug samtang nagaduhaduha pa sila tungod sa kalipay, ug sa kahibulong, siya miingon kanila: Aduna bay makaon kamo dinhi?

⁴²And they gave him a piece of a broiled fish.

⁴²Ug ilang gihatagan siya ug bahin sa sinugba nga isda, ug bahin sa usa ka udlan sa dugos.

⁴³And he took it, and ate before them.

⁴³Ug iyang gikuha ug gikaon sa atubangan nila.

⁴⁴And he said unto them, These are my words which I spake unto you, while I was yet with you, that all things must needs be fulfilled, which are written in the law of Moses, and the prophets, and the psalms, concerning me.

⁴⁴Ug siya miingon kanila: Kini mao ang akong mga pulong nga akong gipamulong kaninyo samtang dinhi pa ako kauban ninyo, nga kinahanglan nga matuman sa hingpit ang tanan nga nahasulat mahatungod kanako sa Kasugoan ni Moises, ug sa mga Manalagna, ug sa mga Salmo.

⁴⁵Then opened he their mind, that they might understand the scriptures;

⁴⁵Unya gibuksan niya ang ilang mga salabutan aron makatukib sila sa mga Kasulatan.

⁴⁶and he said unto them, Thus it is written, that the Christ should suffer, and rise again from the dead the third day;

⁴⁶Ug siya miingon kanila: Ingon niini ang nahasulat, nga si Cristo kinahanglan magaantus, ug mabanhaw gikan sa mga minatay sa ikatolo ka adlaw.

⁴⁷and that repentance and remission of sins should be preached in his name unto all the nations, beginning from Jerusalem.

⁴⁷Ug nga sa iyang ngalan igawali ang paghinulsol ug ang pagpasaylo sa mga sala sa tanang mga nasud magsugod sa Jerusalem.

⁴⁸Ye are witnesses of these things.

⁴⁸Kamo mao ang mga saksi niining mga butanga.

⁴⁹And behold, I send forth the promise of my Father upon you: but tarry ye in the city, until ye be clothed with power from on high.

⁴⁹Ugania karon, ako magapadala sa saad sa akong Amahan nganha kaninyo; apan managpabilin kamo sa ciudad, hangtud nga kamo masul-uban sa gahum gikan sa kahitas-an.

⁵⁰And he led them out until [they were] over against Bethany: and he lifted up his hands, and blessed them.

⁵⁰Ug iyang gidala sila sa gawas hangtud sa Betania, ug iyang gituboy ang iyang mga kamot ug gipanalanginan sila.

⁵¹And it came to pass, while he blessed them, he parted from them, and was carried up into heaven.

⁵¹Ug nahatabo nga samtang siya nagapanalangin kanila, mibulag siya gikan kanila, ug gibayaw ngadto sa langit.

⁵²And they worshipped him, and returned to Jerusalem with great joy:

⁵²Ug sila nanagsimba kaniya, ug nanagpamalik sa Jerusalem nga may dakung kalipay.

⁵³and were continually in the temple, blessing God.

⁵³Ug nagapadayon sila sa templo nga nagahimaya sa Dios.