¹Wherefore leaving the doctrine of the first principles of Christ, let us press on unto perfection; not laying again a foundation of repentance from dead works, and of faith toward God,

¹ Am hynny, gadewch inni ymadael �'r athrawiaeth elfennol am Grist, a mynd ymlaen at y tyfiant llawn. Ni ddylem eilwaith osod y sylfaen, sef edifeirwch am weithredoedd meirwon, a ffydd yn Nuw,

²of the teaching of baptisms, and of laying on of hands, and of resurrection of the dead, and of eternal judgment.

² dysgeidiaeth am olchiadau, arddodiad dwylo, atgyfodiad y meirw, a'r Farn dragwyddol.

³And this will we do, if God permit.

³ A mynd ymlaen a wnawn, os caniat� Duw.

⁴For as touching those who were once enlightened and tasted of the heavenly gift, and were made partakers of the Holy Spirit,

⁴ Oherwydd y rhai a oleuwyd unwaith, ac a brofodd o'r rhodd nefol, ac a fu'n gyfrannog o'r Ysbryd Gl�n,

⁵and tasted the good word of God, and the powers of the age to come,

⁵ ac a brofodd ddaioni gair Duw a nerthoedd yr oes i ddod �

⁶and [then] fell away, it is impossible to renew them again unto repentance; seeing they crucify to themselves the Son of God afresh, and put him to an open shame.

⁶ os yw'r rhain wedyn wedi syrthio ymaith, y mae'n amhosibl eu hadfer i edifeirwch, gan eu bod i'w niwed eu hunain yn croeshoelio Mab Duw, ac yn ei wneud yn waradwydd.

⁷For the land which hath drunk the rain that cometh oft upon it, and bringeth forth herbs meet for them for whose sake it is also tilled, receiveth blessing from God:

⁷ Oherwydd y mae'r ddaear, sy'n llyncu'r glaw sy'n disgyn arni'n fynych, ac sy'n dwyn cnydau addas i'r rhai y mae'n cael ei thrin er eu mwyn, yn derbyn ei chyfran o fendith Duw.

⁸but if it beareth thorns and thistles, it is rejected and nigh unto a curse; whose end is to be burned.

⁸ Ond os yw'n dwyn drain ac ysgall, y mae'n ddiwerth ac yn agos i felltith, a'i diwedd fydd ei llosgi.

⁹But, beloved, we are persuaded better things of you, and things that accompany salvation, though we thus speak:

⁹ Er ein bod yn siarad fel hyn, yr ydym yn argyhoeddedig, gyfeillion annwyl, fod pethau gwell yn eich aros chwi, pethau sy'n perthyn i iachawdwriaeth.

¹⁰for God is not unrighteous to forget your work and the love which ye showed toward his name, in that ye ministered unto the saints, and still do minister.

¹⁰ Oherwydd nid yw Duw yn anghyfiawn; nid anghofia eich gwaith, a'r cariad tuag at ei enw yr ydych wedi ei amlygu drwy weini i'r saint, ac yn dal ati i weini.

¹¹And we desire that each one of you may show the same diligence unto the fulness of hope even to the end:

¹¹ Ond ein dyhead yw i bob un ohonoch ddangos yr un eiddgarwch ynglu375?n � sicrwydd eich gobaith hyd y diwedd.

¹²that ye be not sluggish, but imitators of them who through faith and patience inherit the promises.

¹² Yr ydym am ichwi beidio � bod yn ddiog, ond yn efelychwyr y rhai sydd drwy ffydd ac amynedd yn etifeddu'r addewidion.

¹³For when God made promise to Abraham, since he could swear by none greater, he sware by himself,

¹³ Pan roddodd Duw, felly, addewid i Abraham, gan nad oedd ganddo neb mwy i dyngu wrtho, fe dyngodd wrtho'i hun

¹⁴saying, Surely blessing I will bless thee, and multiplying I will multiply thee.

¹⁴ gan ddweud: "Yn wir, bendithiaf di, ac yn ddiau, amlhaf di."

¹⁵And thus, having patiently endured, he obtained the promise.

¹⁵ Ac felly, wedi disgwyl yn amyneddgar, fe gafodd yr hyn a addawyd.

¹⁶For men swear by the greater: and in every dispute of theirs the oath is final for confirmation.

¹⁶ Oherwydd wrth un mwy y bydd pobl yn tyngu; ac y mae llw yn rhoi gwarant sydd yn derfyn ar bob dadl rhyngddynt.

¹⁷Wherein God, being minded to show more abundantly unto the heirs of the promise the immutability of his counsel, interposed with an oath;

¹⁷ Felly, pan ewyllysiodd Duw brofi'n llwyrach i etifeddion yr addewid mor ddigyfnewid yw ei fwriad, fe roddodd warant drwy lw,

¹⁸that by two immutable things, in which it is impossible for God to lie, we may have a strong encouragement, who have fled for refuge to lay hold of the hope set before us:

¹⁸ er mwyn i ddau beth digyfnewid, dau beth yr oedd yn amhosibl i Dduw fod yn gelwyddog ynddynt, beri i ni sydd wedi ffoi am noddfa dderbyn symbyliad cryf i ymaflyd yn y gobaith a osodwyd o'n blaen.

¹⁹which we have as an anchor of the soul, [a hope] both sure and stedfast and entering into that which is within the veil;

¹⁹ Y mae'r gobaith hwn gennym fel angor i'n bywyd, un diogel a chadarn, ac un sy'n mynd trwodd i'r tu mewn i'r llen,

²⁰whither as a forerunner Jesus entered for us, having become a high priest for ever after the order of Melchizedek.

²⁰ lle y mae Iesu wedi mynd, yn rhagredegydd ar ein rhan, wedi ei wneud yn archoffeiriad am byth, yn �l urdd Melchisedec.