¹But I determined this for myself, that I would not come again to you with sorrow.

¹Sed mi decidis por mi mem, ke mi ne venos al vi denove en malgxojo.

²For if I make you sorry, who then is he that maketh me glad but he that is made sorry by me?

²CXar se mi vin malgxojigas, kiu do min gxojigas, krom tiu, kiu estas malgxojigata de mi?

³And I wrote this very thing, lest, when I came, I should have sorrow from them of whom I ought to rejoice; having confidence in you all, that my joy is [the joy] of you all.

³Kaj mi skribis tion saman, por ke, veninte, mi ne havu malgxojon de tiuj, pri kiuj mi devus gxoji, fidante pri vi cxiuj, ke mia gxojo estas la gxojo de vi cxiuj.

⁴For out of much affliction and anguish of heart I wrote unto you with many tears; not that ye should be made sorry, but that ye might know the love that I have more abundantly unto you.

⁴CXar el multe da aflikto kaj kora dolorego mi skribis al vi kun multaj larmoj, ne por ke vi malgxoju, sed ke vi sciu la amon, kiun mi havas al vi abunde.

⁵But if any hath caused sorrow, he hath caused sorrow, not to me, but in part (that I press not too heavily) to you all.

⁵Sed se iu kauxzis malgxojon, li kauxzis malgxojon ne al mi, sed parte (por ne tro forte vin premi) al vi cxiuj.

⁶Sufficient to such a one is this punishment which was [inflicted] by the many;

⁶Suficxa al tia homo estas tiu puno, farita de la plimulto;

⁷so that contrariwise ye should rather forgive him and comfort him, lest by any means such a one should be swallowed up with his overmuch sorrow.

⁷pro tio, kontrauxe, vi devus lin pardoni kaj konsoli, por ke tia homo neniel forglutigxu per sia troa malgxojo.

⁸Wherefore I beseech you to confirm [your] love toward him.

⁸Tial mi petegas vin, ke vi konfirmu al li vian amon.

⁹For to this end also did I write, that I might know the proof of you, whether ye are obedient in all things.

⁹GXuste por tio mi ja skribis, ke mi vin provu, cxu vi en cxio estas obeemaj.

¹⁰But to whom ye forgive anything, I [forgive] also: for what I also have forgiven, if I have forgiven anything, for your sakes [have I forgiven it] in the presence of Christ;

¹⁰Sed al kiu vi pardonas ion, mi ankaux; cxar kion mi ankaux pardonis, se mi ion pardonis, mi tion faris pro vi antaux Kristo,

¹¹that no advantage may be gained over us by Satan: for we are not ignorant of his devices.

¹¹por ke Satano ne gajnu profiton kontraux ni:cxar ni ne estas sen scio pri liaj ruzoj.

¹²Now when I came to Troas for the gospel of Christ, and when a door was opened unto me in the Lord,

¹²Kiam mi venis al Troas, por disvastigi tie la evangelion de Kristo, kaj kiam en la Sinjoro malfermigxis al mi pordo,

¹³I had no relief for my spirit, because I found not Titus my brother: but taking my leave of them, I went forth into Macedonia.

¹³mi ne ricevis ripozon por mia spirito, cxar mi ne trovis mian fraton Tito; sed mi adiauxis ilin kaj foriris al Makedonujo.

¹⁴But thanks be unto God, who always leadeth us in triumph in Christ, and maketh manifest through us the savor of his knowledge in every place.

¹⁴Sed danko estu al Dio, kiu cxiam kondukadas nin triumfe en Kristo kaj montras cxie per ni la bonodoron de Sia konigxo.

¹⁵For we are a sweet savor of Christ unto God, in them that are saved, and in them that perish;

¹⁵CXar ni estas al Dio dolcxa odoro de Kristo, en la savatoj, kaj en la pereantoj;

¹⁶to the one a savor from death unto death; to the other a savor from life unto life. And who is sufficient for these things?

¹⁶al cxi tiuj, odoro de morto al morto; al tiuj, odoro de vivo al vivo. Kaj kiu estas tauxga por cxi tio?

¹⁷For we are not as the many, corrupting the word of God: but as of sincerity, but as of God, in the sight of God, speak we in Christ.

¹⁷CXar ni ne similas al multaj, kiuj faras la vorton de Dio komercajxo; sed kun sincereco, kaj kiel per Dio, antaux Dio ni parolas en Kristo.