¹And he spake a parable unto them to the end that they ought always to pray, and not to faint;

¹Kaj li parolis al ili parabolon pri tio, ke oni devas cxiam pregxi kaj ne lacigxi,

²saying, There was in a city a judge, who feared not God, and regarded not man:

²dirante:En unu urbo estis jugxisto, kiu ne timis Dion, nek respektis homon;

³and there was a widow in that city; and she came oft unto him, saying, Avenge me of mine adversary.

³kaj estis vidvino en tiu urbo, kaj sxi venadis al li, dirante:Faru por mi justecon kontraux mia kontrauxulo.

⁴And he would not for a while: but afterward he said within himself, Though I fear not God, nor regard man;

⁴Kaj li ne volis dum kelka tempo, sed poste li diris en si:Kvankam mi ne timas Dion, nek respektas homon,

⁵yet because this widow troubleth me, I will avenge her, lest she wear me out by her continual coming.

⁵tamen, cxar cxi tiu vidvino min gxenas, mi faros por sxi justecon, por ke sxi ne malfortigu min per sia cxiama venado.

⁶And the Lord said, Hear what the unrighteous judge saith.

⁶Kaj la Sinjoro diris:Auxskultu, kion diras la maljusta jugxisto.

⁷And shall not God avenge his elect, that cry to him day and night, and [yet] he is longsuffering over them?

⁷Kaj cxu Dio ne faros justecon por Siaj elektitoj, kiuj tage kaj nokte krias al Li, kvankam Li longe pri ili paciencas?

⁸I say unto you, that he will avenge them speedily. Nevertheless, when the Son of man cometh, shall he find faith on the earth?

⁸Mi diras al vi:Rapide Li faros por ili justecon. Tamen kiam venos la Filo de homo, cxu li trovos fidon sur la tero?

⁹And he spake also this parable unto certain who trusted in themselves that they were righteous, and set all others at nought:

⁹Kaj li parolis la jenan parabolon, ankaux por iuj, kiuj fidis al si, ke ili estas justuloj, kaj malestimis la ceterajn:

¹⁰Two men went up into the temple to pray; the one a Pharisee, and the other a publican.

¹⁰Du homoj supreniris en la templon, por pregxi; unu estis Fariseo, kaj la alia estis impostisto.

¹¹The Pharisee stood and prayed thus with himself, God, I thank thee, that I am not as the rest of men, extortioners, unjust, adulterers, or even as this publican.

¹¹La Fariseo, starante, pregxis kun si jene:Ho Dio, mi Vin dankas, ke mi ne estas kiel la ceteraj homoj, rabemaj, maljustaj, adultemaj, nek ecx kiel cxi tiu impostisto.

¹²I fast twice in the week; I give tithes of all that I get.

¹²Mi fastas dufoje en semajno; mi donas dekonajxojn el cxio, kion mi akiras.

¹³But the publican, standing afar off, would not lift up so much as his eyes unto heaven, but smote his breast, saying, God, be thou merciful to me a sinner.

¹³Sed la impostisto, starante malproksime, ne volis ecx levi la okulojn al la cxielo, sed batadis sian bruston, dirante:Ho Dio, estu favora al mi pekulo.

¹⁴I say unto you, This man went down to his house justified rather than the other: for every one that exalteth himself shall be humbled; but he that humbleth himself shall be exalted.

¹⁴Mi diras al vi:CXi tiu malsupreniris al sia domo, pravigita pli ol tiu; cxar cxiu, kiu sin altigas, estos humiligita; sed kiu sin humiligas, tiu estos altigita.

¹⁵And they were bringing unto him also their babes, that he should touch them: but when the disciples saw it, they rebuked them.

¹⁵Kaj oni venigis al li ankaux siajn infanetojn, por ke li tusxu ilin; kaj la discxiploj, vidinte, admonis ilin.

¹⁶But Jesus called them unto him, saying, Suffer the little children to come unto me, and forbid them not: for to such belongeth the kingdom of God.

¹⁶Sed Jesuo alvokis ilin al si, dirante:Lasu la infanojn veni al mi, kaj ne malhelpu ilin; cxar el tiaj estas la regno de Dio.

¹⁷Verily I say unto you, Whosoever shall not receive the kingdom of God as a little child, he shall in no wise enter therein.

¹⁷Vere mi diras al vi:Kiu ne akceptos la regnon de Dio kiel infano, tiu neniel eniros en gxin.

¹⁸And a certain ruler asked him, saying, Good Teacher, what shall I do to inherit eternal life?

¹⁸Kaj unu reganto demandis al li, dirante:Bona Majstro, kion mi faru, por heredi eternan vivon?

¹⁹And Jesus said unto him, Why callest thou me good? none is good, save one, [even] God.

¹⁹Kaj Jesuo diris al li:Kial vi nomas min bona? neniu estas bona krom Unu, nome Dio.

²⁰Thou knowest the commandments, Do not commit adultery, Do not kill, Do not steal, Do not bear false witness, Honor thy father and mother.

²⁰Vi scias la ordonojn:Ne adultu; Ne mortigu; Ne sxtelu; Ne parolu malveran ateston; Respektu vian patron kaj vian patrinon.

²¹And he said, All these things have I observed from my youth up.

²¹Kaj li diris:CXion tion mi observis detempe de mia juneco.

²²And when Jesus heard it, he said unto him, One thing thou lackest yet: sell all that thou hast, and distribute unto the poor, and thou shalt have treasure in heaven: and come, follow me.

²²Kaj Jesuo, auxdinte, diris al li:Ankoraux unu mankon vi havas:vendu cxion, kion vi posedas, kaj disdonu al malricxuloj, kaj vi havos trezoron en la cxielo; kaj venu, sekvu min.

²³But when he heard these things, he became exceeding sorrowful; for he was very rich.

²³Sed auxdinte tion, li farigxis tre malgxoja; cxar li estis tre ricxa.

²⁴And Jesus seeing him said, How hardly shall they that have riches enter into the kingdom of God!

²⁴Kaj Jesuo, lin rigardante, diris:Kiel malfacile tiuj, kiuj havas ricxon, eniros en la regnon de Dio!

²⁵For it is easier for a camel to enter in through a needle's eye, than for a rich man to enter into the kingdom of God.

²⁵CXar estas pli facile por kamelo iri tra trueton de kudrilo, ol por ricxulo eniri en la regnon de Dio.

²⁶And they that heard it said, Then who can be saved?

²⁶Kaj tiuj, kiuj tion auxdis, diris:Kiu do povos esti savita?

²⁷But he said, The things which are impossible with men are possible with God.

²⁷Sed li diris:Kio estas neebla cxe homoj, tio estas ebla cxe Dio.

²⁸And Peter said, Lo, we have left our own, and followed thee.

²⁸Kaj Petro diris:Jen ni forlasis niajn proprajxojn, kaj sekvis vin.

²⁹And he said unto them, Verily I say unto you, There is no man that hath left house, or wife, or brethren, or parents, or children, for the kingdom of God's sake,

²⁹Kaj li diris al ili:Vere mi diras al vi:Estas neniu, kiu forlasis domon aux edzinon aux fratojn aux gepatrojn aux infanojn pro la regno de Dio,

³⁰who shall not receive manifold more in this time, and in the world to come eternal life.

³⁰kaj kiu ne ricevos multoble en cxi tiu tempo, kaj en la venonta mondo vivon eternan.

³¹And he took unto him the twelve, and said unto them, Behold, we go up to Jerusalem, and all the things that are written through the prophets shall be accomplished unto the Son of man.

³¹Kaj preninte al si la dek du, li diris al ili:Jen ni supreniras al Jerusalem; kaj cxio skribita per la profetoj estos plenumita al la Filo de homo.

³²For he shall be delivered up unto the Gentiles, and shall be mocked, and shamefully treated, and spit upon:

³²CXar li estos transdonita al la nacianoj, kaj mokita kaj perfortita kaj surkracxita;

³³and they shall scourge and kill him: and the third day he shall rise again.

³³kaj ili skurgxos kaj mortigos lin; kaj la trian tagon li relevigxos.

³⁴And they understood none of these things; and this saying was hid from them, and they perceived not the things that were said.

³⁴Kaj ili komprenis nenion el tio, kaj cxi tiu parolo estis kasxita for de ili, kaj ili ne sciis la dirojn.

³⁵And it came to pass, as he drew nigh unto Jericho, a certain blind man sat by the way side begging:

³⁵Kaj kiam li alproksimigxis al Jerihxo, unu blindulo sidis apud la vojo, petante almozojn;

³⁶and hearing a multitude going by, he inquired what this meant.

³⁶kaj auxdinte homamason preterirantan, li demandis, kio estas tio.

³⁷And they told him that Jesus of Nazareth passeth by.

³⁷Kaj oni diris al li, ke Jesuo, la Nazaretano, preteriras.

³⁸And he cried, saying, Jesus, thou son of David, have mercy on me.

³⁸Kaj li kriis, dirante:Jesuo, filo de David, kompatu min.

³⁹And they that went before rebuked him, that he should hold his peace: but he cried out the more a great deal, Thou son of David, have mercy on me.

³⁹Kaj la antauxirantoj admonis lin, ke li silentu; sed li des pli forte kriis:Ho filo de David, kompatu min!

⁴⁰And Jesus stood, and commanded him to be brought unto him: and when he was come near, he asked him,

⁴⁰Kaj Jesuo haltis, kaj ordonis alkonduki lin; kaj kiam li alproksimigxis, li lin demandis:

⁴¹What wilt thou that I should do unto thee? And he said, Lord, that I may receive my sight.

⁴¹Kion vi volas, ke mi faru al vi? Kaj li diris:Sinjoro, ke mi ricevu vidpovon.

⁴²And Jesus said unto him, Receive thy sight; thy faith hath made thee whole.

⁴²Kaj Jesuo diris al li:Ricevu vidpovon; via fido vin savis.

⁴³And immediately he received his sight, and followed him, glorifying God: and all the people, when they saw it, gave praise unto God.

⁴³Kaj li tuj ricevis vidpovon, kaj sekvis lin, glorante Dion; kaj la tuta popolo, vidinte tion, donis lauxdon al Dio.