¹And he entered and was passing through Jericho.

¹Kaj li eniris en Jerihxon kaj gxin trapasis.

²And behold, a man called by name Zacchaeus; and he was a chief publican, and he was rich.

²Kaj jen viro, nomata Zakhxeo; kaj li estis cxefimpostisto, kaj li estis ricxa.

³And he sought to see Jesus who he was; and could not for the crowd, because he was little of stature.

³Kaj li penis vidi Jesuon, kia homo li estas; kaj li ne povis pro la homamaso, cxar li estis malgranda je staturo.

⁴And he ran on before, and climbed up into a sycomore tree to see him: for he was to pass that way.

⁴Kaj antauxkurinte antauxen, li supreniris sur sikomorarbon, por lin vidi; cxar li estis preterpasonta tie.

⁵And when Jesus came to the place, he looked up, and said unto him, Zacchaeus, make haste, and come down; for to-day I must abide at thy house.

⁵Kaj kiam Jesuo venis al la loko, li suprenrigardis, kaj diris al li:Zakhxeo, rapide malsupreniru, cxar hodiaux mi devas logxi en via domo.

⁶And he made haste, and came down, and received him joyfully.

⁶Kaj li rapide malsupreniris, kaj akceptis lin gxoje.

⁷And when they saw it, they all murmured, saying, He is gone in to lodge with a man that is a sinner.

⁷Kaj vidinte, cxiuj murmuris, dirante:CXe pekulo li eniris, por gasti.

⁸And Zacchaeus stood, and said unto the Lord, Behold, Lord, the half of my goods I give to the poor; and if I have wrongfully exacted aught of any man, I restore fourfold.

⁸Kaj Zakhxeo, starante, diris al la Sinjoro:Jen duonon de miaj posedajxoj, Sinjoro, mi donacas al la malricxuloj; kaj se el iu mi maljuste eldevigis ion, mi redonas kvaroblon.

⁹And Jesus said unto him, To-day is salvation come to this house, forasmuch as he also is a son of Abraham.

⁹Kaj Jesuo diris al li:Hodiaux venis savo al cxi tiu domo, cxar li ankaux estas filo de Abraham.

¹⁰For the Son of man came to seek and to save that which was lost.

¹⁰CXar la Filo de homo venis, por sercxi kaj savi la perditajxon.

¹¹And as they heard these things, he added and spake a parable, because he was nigh to Jerusalem, and [because] they supposed that the kingdom of God was immediately to appear.

¹¹Kaj kiam oni auxdis tion, li parolis ankoraux parabolon, cxar li estis proksime al Jerusalem, kaj oni supozis, ke la regno de Dio tuj aperos.

¹²He said therefore, A certain nobleman went into a far country, to receive for himself a kingdom, and to return.

¹²Li do diris:Unu nobelo forvojagxis en malproksiman landon, por ricevi al si regnon, kaj reveni.

¹³And he called ten servants of his, and gave them ten pounds, and said unto them, Trade ye [herewith] till I come.

¹³Kaj vokinte al si dek siajn servistojn, li donis al ili dek min�ojn, kaj diris al ili:Negocadu, gxis mi revenos.

¹⁴But his citizens hated him, and sent an ambassage after him, saying, We will not that this man reign over us.

¹⁴Sed liaj regnanoj lin malamis, kaj sendis delegitaron post li, dirante:Ni ne volas, ke tiu viro regxu super ni.

¹⁵And it came to pass, when he was come back again, having received the kingdom, that he commanded these servants, unto whom he had given the money, to be called to him, that he might know what they had gained by trading.

¹⁵Kaj kiam li revenis, ricevinte la regnon, li ordonis voki al li tiujn servistojn, al kiuj li donis la monon, por ke li sciigxu, kiom ili gajnis per negocado.

¹⁶And the first came before him, saying, Lord, thy pound hath made ten pounds more.

¹⁶Kaj venis la unua, kaj diris:Sinjoro, via min�o produktis dek min�ojn.

¹⁷And he said unto him, Well done, thou good servant: because thou wast found faithful in a very little, have thou authority over ten cities.

¹⁷Kaj li diris al li:Bonege, bona servisto; cxar vi estis fidela en tre malgranda afero, havu auxtoritaton super dek urboj.

¹⁸And the second came, saying, Thy pound, Lord, hath made five pounds.

¹⁸Kaj venis la dua, kaj diris:Sinjoro, via min�o faris kvin min�ojn.

¹⁹And he said unto him also, Be thou also over five cities.

¹⁹Li diris ankaux al tiu:Vi ankaux estu super kvin urboj.

²⁰And another came, saying, Lord, behold, [here is] thy pound, which I kept laid up in a napkin:

²⁰Kaj alia venis, kaj diris:Sinjoro, jen via min�o, kiun mi konservis, flankemetitan en visxtuko;

²¹for I feared thee, because thou art an austere man: thou takest up that which thou layedst not down, and reapest that which thou didst not sow.

²¹cxar mi vin timis, cxar vi estas homo severa; vi prenas tion, kion vi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion vi ne semis.

²²He saith unto him, Out of thine own mouth will I judge thee, thou wicked servant. Thou knewest that I am an austere man, taking up that which I laid not down, and reaping that which I did not sow;

²²Li diris al li:El via propra busxo mi vin jugxos, vi malbona servisto. Vi sciis, ke mi estas homo severa, kiu prenas tion, kion mi ne demetis, kaj rikoltas tion, kion mi ne semis;

²³then wherefore gavest thou not my money into the bank, and I at my coming should have required it with interest?

²³kial do vi ne donis mian monon en bankon, por ke, reveninte, mi postulu gxin kun procento?

²⁴And he said unto them that stood by, Take away from him the pound, and give it unto him that hath the ten pounds.

²⁴Kaj li diris al la apudstarantoj:Forprenu de li la min�on, kaj donu gxin al tiu, kiu havas la dek min�ojn.

²⁵And they said unto him, Lord, he hath ten pounds.

²⁵(Kaj ili diris al li:Sinjoro, li havas dek min�ojn.)

²⁶I say unto you, that unto every one that hath shall be given; but from him that hath not, even that which he hath shall be taken away from him.

²⁶Mi diras al vi, ke al cxiu, kiu havas, estos donite; kaj for de tiu, kiu ne havas, estos prenita ecx tio, kion li havas.

²⁷But these mine enemies, that would not that I should reign over them, bring hither, and slay them before me.

²⁷Cetere tiujn miajn malamikojn, kiuj ne volis, ke mi regxu super ili, konduku cxi tien, kaj mortigu ilin antaux mi.

²⁸And when he had thus spoken, he went on before, going up to Jerusalem.

²⁸Kaj tion dirinte, li ekiris antauxe, suprenirante al Jerusalem.

²⁹And it came to pass, when he drew nigh unto Bethphage and Bethany, at the mount that is called Olivet, he sent two of the disciples,

²⁹Kaj kiam li alproksimigxis al Betfage kaj Betania, apud la monto nomata Olivarba, li sendis du el siaj discxiploj,

³⁰saying, Go your way into the village over against [you]; in which as ye enter ye shall find a colt tied, whereon no man ever yet sat: loose him, and bring him.

³⁰dirante:Iru en la kontrauxan vilagxon, en kiu, enirante, vi trovos azenidon ligitan, sur kiu neniu iam ankoraux sidis; gxin malligu kaj alkonduku.

³¹And if any one ask you, Why do ye loose him? thus shall ye say, The Lord hath need of him.

³¹Kaj se iu demandos al vi:Kial vi gxin malligas? parolu jene:La Sinjoro gxin bezonas.

³²And they that were sent went away, and found even as he had said unto them.

³²Kaj la senditoj foriris, kaj trovis, gxuste kiel li diris al ili.

³³And as they were loosing the colt, the owners thereof said unto them, Why loose ye the colt?

³³Kaj dum ili malligis la azenidon, gxiaj posedantoj diris al ili:Kial vi malligas la azenidon?

³⁴And they said, The Lord hath need of him.

³⁴Kaj ili diris:La Sinjoro gxin bezonas.

³⁵And they brought him to Jesus: and they threw their garments upon the colt, and set Jesus thereon.

³⁵Kaj ili alkondukis gxin al Jesuo; kaj jxetinte siajn vestojn sur la azenidon, ili sidigis Jesuon sur gxin.

³⁶And as he went, they spread their garments in the way.

³⁶Kaj dum li iris, ili sternis siajn vestojn sur la vojo.

³⁷And as he was now drawing nigh, [even] at the descent of the mount of Olives, the whole multitude of the disciples began to rejoice and praise God with a loud voice for all the mighty works which they had seen;

³⁷Kaj kiam li jam alproksimigxis, malsuprenironte la deklivon de la monto Olivarba, la tuta amaso de la discxiploj komencis gxoji kaj lauxdi Dion per lauxta vocxo pro cxiuj potencajxoj, kiujn ili vidis;

³⁸saying, Blessed [is] the King that cometh in the name of the Lord: peace in heaven, and glory in the highest.

³⁸dirante:Estu benata la Regxo, kiu venas en la nomo de la Eternulo; paco en la cxielo kaj gloro en la supera alto.

³⁹And some of the Pharisees from the multitude said unto him, Teacher, rebuke thy disciples.

³⁹Kaj iuj Fariseoj el la homamaso diris al li:Majstro, admonu viajn discxiplojn.

⁴⁰And he answered and said, I tell you that, if these shall hold their peace, the stones will cry out.

⁴⁰Kaj responde li diris:Mi diras al vi, ke se cxi tiuj silentos, la sxtonoj ekkrios.

⁴¹And when he drew nigh, he saw the city and wept over it,

⁴¹Kaj kiam li alproksimigxis, li rigardis la urbon, kaj ploris pro gxi,

⁴²saying, If thou hadst known in this day, even thou, the things which belong unto peace! but now they are hid from thine eyes.

⁴²dirante:Ho, se vi mem scius en cxi tiu tago la aferojn apartenantajn al paco! sed nun ili estas kasxitaj for de viaj okuloj.

⁴³For the days shall come upon thee, when thine enemies shall cast up a bank about thee, and compass thee round, and keep thee in on every side,

⁴³CXar venos sur vin tagoj, kiam viaj malamikoj cxirkauxbaros vin per palisaro, kaj ronde cxirkauxos vin, kaj cxiuflanke premos vin,

⁴⁴and shall dash thee to the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in thee one stone upon another; because thou knewest not the time of thy visitation.

⁴⁴kaj detruos gxis la tero vin, kaj viajn infanojn en vi, kaj ne lasos en vi sxtonon sur sxtono, pro tio, ke vi ne sciis la tempon de via vizitado.

⁴⁵And he entered into the temple, and began to cast out them that sold,

⁴⁵Kaj enirinte en la templon, li komencis elpeli la vendantojn,

⁴⁶saying unto them, It is written, And my house shall be a house of prayer: but ye have made it a den of robbers.

⁴⁶dirante al ili:Estas skribite:Mia domo estos domo de pregxo; sed vi faris gxin kaverno de rabistoj.

⁴⁷And he was teaching daily in the temple. But the chief priests and the scribes and the principal men of the people sought to destroy him:

⁴⁷Kaj li instruis tagon post tago en la templo. Sed la cxefpastroj kaj la skribistoj kaj la cxefoj de la popolo penadis lin pereigi,

⁴⁸and they could not find what they might do; for the people all hung upon him, listening.

⁴⁸kaj ne trovis, kion fari, cxar la tuta popolo tre atente auxskultis lin.