¹Maschil of Asaph. O God, why hast thou cast [us] off for ever? Why doth thine anger smoke against the sheep of thy pasture?

¹Instruo de Asaf. Kial, ho Dio, Vi forpusxis nin por cxiam? Kial fumas Via kolero kontraux la sxafoj de Via pasxtejo?

²Remember thy congregation, which thou hast gotten of old, Which thou hast redeemed to be the tribe of thine inheritance; [And] mount Zion, wherein thou hast dwelt.

²Rememoru Vian komunumon, kiun Vi acxetis en la tempo antikva, La genton de Via heredo, kiun Vi liberigis, CXi tiun monton Cion, sur kiu Vi logxigxis.

³Lift up thy feet unto the perpetual ruins, All the evil that the enemy hath done in the sanctuary.

³Direktu Viajn pasxojn al la eternaj ruinoj, Al cxio, kion detruis malamiko en la sanktejo.

⁴Thine adversaries have roared in the midst of thine assembly; They have set up their ensigns for signs.

⁴Krias Viaj malamikoj en Via domo, Metis tie siajn signojn.

⁵They seemed as men that lifted up Axes upon a thicket of trees.

⁵Oni vidas, kiel ili levas la hakilojn Kontraux la lignajn plektajxojn.

⁶And now all the carved work thereof They break down with hatchet and hammers.

⁶Kaj nun cxiujn gxiajn skulptajxojn Ili dishakas per hakilo kaj marteloj.

⁷They have set thy sanctuary on fire; They have profaned the dwelling-place of thy name [by casting it] to the ground.

⁷Ili bruligis per fajro Vian sanktejon, Malhonore alterigis la logxejon de Via nomo.

⁸They said in their heart, Let us make havoc of them altogether: They have burned up all the synagogues of God in the land.

⁸Ili diris en sia koro:Ni ruinigos ilin tute; Ili forbruligis cxiujn domojn de Dio en la lando.

⁹We see not our signs: There is no more any prophet; Neither is there among us any that knoweth how long.

⁹Niajn signojn ni ne vidis; Jam ne ekzistas profeto, Kaj neniu cxe ni scias, kiel longe tio dauxros.

¹⁰How long, O God, shall the adversary reproach? Shall the enemy blaspheme thy name for ever?

¹⁰Kiel longe, ho Dio, mokos la premanto? CXu eterne la malamiko insultos Vian nomon?

¹¹Why drawest thou back thy hand, even thy right hand? [Pluck it] out of thy bosom [and] consume [them].

¹¹Kial Vi retenas Vian brakon kaj Vian dekstran manon? Ekstermu ilin el Via basko.

¹²Yet God is my King of old, Working salvation in the midst of the earth.

¹²Dio estas ja mia Regxo de antikve, Li faras savon sur la tero.

¹³Thou didst divide the sea by thy strength: Thou brakest the heads of the sea-monsters in the waters.

¹³Vi dissxiris per Via forto la maron, Vi rompis la kapojn de balenoj en la akvo;

¹⁴Thou brakest the heads of leviathan in pieces; Thou gavest him to be food to the people inhabiting the wilderness.

¹⁴Vi disbatis la kapojn de la levjatano, Vi donis gxin por mangxo al la bestoj de la dezerto;

¹⁵Thou didst cleave fountain and flood: Thou driedst up mighty rivers.

¹⁵Vi elfendis fonton kaj torenton, Vi elsekigis potencajn riverojn.

¹⁶The day is thine, the night also is thine: Thou hast prepared the light and the sun.

¹⁶Al Vi apartenas la tago, kaj al Vi apartenas la nokto; Vi arangxis lumon kaj sunon;

¹⁷Thou hast set all the borders of the earth: Thou hast made summer and winter.

¹⁷Vi difinis cxiujn limojn de la tero; La someron kaj la vintron Vi arangxis.

¹⁸Remember this, that the enemy hath reproached, O Jehovah, And that a foolish people hath blasphemed thy name.

¹⁸Rememoru tion, ke malamiko insultas la Eternulon Kaj popolo malsagxa malhonoras Vian nomon.

¹⁹Oh deliver not the soul of thy turtle-dove unto the wild beast: Forget not the life of thy poor for ever.

¹⁹Ne fordonu al sovagxa besto la animon de Via turto; La anaron de Viaj mizeruloj ne forgesu por cxiam.

²⁰Have respect unto the covenant; For the dark places of the earth are full of the habitations of violence.

²⁰Rememoru la interligon, CXar cxiuj mallumaj lokoj de la tero estas plenaj de rabejoj.

²¹Oh let not the oppressed return ashamed: Let the poor and needy praise thy name.

²¹La suferanto ne reiru hontigita; Malricxulo kaj mizerulo gloru Vian nomon.

²²Arise, O God, plead thine own cause: Remember how the foolish man reproacheth thee all the day.

²²Levigxu, ho Dio, defendu Vian aferon; Rememoru la malhonoron, kiun malsagxulo faras al Vi cxiutage.

²³Forget not the voice of thine adversaries: The tumult of those that rise up against thee ascendeth continually.

²³Ne forgesu la krion de Viaj malamikoj; La bruo de tiuj, kiuj levigxis kontraux Vi, konstante kreskas.