¹After this opened Job his mouth, and cursed his day.

¹तब अय्यूबले आफ्नो मुख खोले अनि आफू जन्मेको दिनलाई धिक्कार्न लागे।

²And Job answered and said:

²[This verse may not be a part of this translation]

³Let the day perish wherein I was born, And the night which said, There is a man-child conceived.

³[This verse may not be a part of this translation]

⁴Let that day be darkness; Let not God from above seek for it, Neither let the light shine upon it.

⁴म त्यो रात अन्धकारै रहोस् भन्ने कामना गर्दछु। परमेश्वरले त्यो दिन भुलुन् भन्ने कामना राख्दछु। त्यो दिनमा प्रकाश नपरोस् भन्ने कामना गर्दछु।

⁵Let darkness and the shadow of death claim it for their own; Let a cloud dwell upon it; Let all that maketh black the day terrify it.

⁵म कामना गर्छु कि त्यो दिन मृत्यु झैं अँध्यारो होस्। बादलले त्यो दिनलाई ढाकिदियोस् भन्ने कामना गर्दछु। म कामना गर्छु कालो बादलहरूले म जन्मेको दिनको उज्यालोलाई झसंग पारिदिन सकोस्।

⁶As for that night, let thick darkness seize upon it: Let it not rejoice among the days of the year; Let it not come into the number of the months.

⁶निष्पट्ट अन्धकारले त्यो रात राखोस्। त्यो रातले त्यस वर्षको पञ्चाङ्गमा जग्गा नपावोस्। त्यो रात कुनै पनि महीनामा नपारियोस्।

⁷Lo, let that night be barren; Let no joyful voice come therein.

⁷त्यो रात रित्तो रहोस्। कुनै खुशीका होहल्ला त्यो रातमा नसुनियोस्।

⁸Let them curse it that curse the day, Who are ready to rouse up leviathan.

⁸कतिपय जादुवालाहरूले सधैं लिब्यातनलाई जगाउनु चेष्टा गरिरहेका छन। यसकारण तिनीहरूका श्रापहरू तिनीहरूलाई भन्न देऊ अनि म जन्मेको दिनलाई श्रापित पारिदेऊ।

⁹Let the stars of the twilight thereof be dark: Let it look for light, but have none; Neither let it behold the eyelids of the morning:

⁹त्यो प्रातः कालको तारा अन्धकारमा रहोस्। त्यो रातले बिहानलाई पर्खिरहेको होस् तर त्यो प्रकाश कहिल्यै नआवोस्। यसले सूर्यको प्रथम किरणसम्म नदेखोस्।

¹⁰Because it shut not up the doors of my [mother's] womb, Nor hid trouble from mine eyes.

¹⁰किन? किनभने त्यस रातले म जन्मनु मलाई रोकेन। त्यो रातले ती दुःख संकटहरू हेर्न मलाई रोकेन।

¹¹Why died I not from the womb? Why did I not give up the ghost when my mother bare me?

¹¹म जन्मदा नै किन मरिन? किन म गर्भमा नै तुइनँ?

¹²Why did the knees receive me? Or why the breast, that I should suck?

¹²किन मेरी आमाले मलाई घुँडामाथि राखिन्? किन मेरी आमाले मलाई दूध खुवाइन्?

¹³For now should I have lain down and been quiet; I should have slept; then had I been at rest,

¹³यदि म जन्मेकै दिन मरेको भए म अहिले विश्राममा हुने थिएँ।

¹⁴With kings and counsellors of the earth, Who built up waste places for themselves;

¹⁴म गहन निद्रामा परेको हुन्थें अनि आरामसंग ती राजाहरू एवं ज्ञानी पुरूषहरूसंग रहन्थें जो विगतमा यस पृथ्वीमा थिए। ती मानिसहरूले आफ्ना लागि ठाउँहरू बनाए ती अहिले ध्वंश र शेष भइसकेको छ।

¹⁵Or with princes that had gold, Who filled their houses with silver:

¹⁵म ती शासकहरूसंगै दफनाइयोस् जसले आफ्ना चिहानहरू सुन र चाँदीहरूले भरेका थिए।

¹⁶Or as a hidden untimely birth I had not been, As infants that never saw light.

¹⁶किन म आमाको गर्भमा नै तुइनँ? म त्यस्तो बालक हुन चाहन्थें जसले दिनको उज्यालो नै देख्न पाएन।

¹⁷There the wicked cease from troubling; And there the weary are at rest.

¹⁷दुष्ट मानिसहरू जब चिहानभित्र हुन्छन् तब कुकर्महरू बन्द गर्छन्। अनि जो मानिस थकित हुन्छ उसले चिहानमा विश्राम पाउँछ।

¹⁸There the prisoners are at ease together; They hear not the voice of the taskmaster.

¹⁸कैदीहरूलेसम्म मोक्षा पाउँछन्, तिनीहरूले आफ्ना पालेहरूका चित्कारहरू सुन्ने छैनन्।

¹⁹The small and the great are there: And the servant is free from his master.

¹⁹सबै प्रकारका मानिसहरू चिहानमा छन्, अति महत्वपूर्ण मानिसहरू अनि साधरण मानिसहरू अनि दास पनि आफ्नो मालिकबाट मुक्त हुन्छन्।

²⁰Wherefore is light given to him that is in misery, And life unto the bitter in soul;

²⁰किन पीडित मानिसहरू मात्र सधैं बाँच्नै पर्छ? जसको मन तीतो छ त्यस्ता मानिसलाई किन जीवन दिनु?

²¹Who long for death, but it cometh not, And dig for it more than for hid treasures;

²¹त्यो मानिस मर्न चाहन्छ तर मृत्यु आउँदैन। त्यस दुःखी मानिसले मृत्युलाई गाडधन भन्दा पनि ज्यादा खोज्छ।

²²Who rejoice exceedingly, And are glad, when they can find the grave?

²²ती मानिसहरू आफ्ना चिहान पाउँदा खुशी हुनेछन्। ती मानिसहरू आफ्ना चिहान पाउँदा प्रफुल्लित हुनेछनन्।

²³[Why is light given] to a man whose way is hid, And whom God hath hedged in?

²³तर परमेश्वरले तिनीहरूका भविष्यलाई गुप्त राख्नुहुन्छ अनि तिनीहरूका सुरक्षाका निम्ति चारैतिर पर्खालहरू निर्माण गर्नुहुन्छ।

²⁴For my sighing cometh before I eat, And my groanings are poured out like water.

²⁴जब खाने बेला हुँदछ, म शोक अनुभव गर्छु। मेरा गुनासोहरू पानी झैं बग्छन्।

²⁵For the thing which I fear cometh upon me, And that which I am afraid of cometh unto me.

²⁵जुन कुराहरूसित म डराउँथें मलाई त्यही भयो, अनि जेसित म अति डराउथें त्यही ममाथि पर्यो।

²⁶I am not at ease, neither am I quiet, neither have I rest; But trouble cometh.

²⁶म चुप लाग्न सक्तिनँ। म विश्राम लिन सक्तिनँ। म शान्त रहन सक्तिन मेरो सन्तापले मलाई छोपि रहन्छ।”