¹Then Job answered and said,

¹Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,

²Of a truth I know that it is so: But how can man be just with God?

²Sa katotohanan ay nalalaman kong ito'y gayon: nguni't paanong makapaggaganap ang tao sa Dios?

³If he be pleased to contend with him, He cannot answer him one of a thousand.

³Kung kalugdan niyang makipagtalo sa kaniya, siya'y hindi makasasagot sa kaniya ng isa sa isang libo.

⁴[He is] wise in heart, and mighty in strength: Who hath hardened himself against him, and prospered?-

⁴Siya ay pantas sa puso, at may kaya sa kalakasan: sinong nagmatigas laban sa kaniya at guminhawa?

⁵[Him] that removeth the mountains, and they know it not, When he overturneth them in his anger;

⁵Na siyang naglilipat ng mga bundok, at hindi nila nalalaman, pagka nililiglig niya sa kaniyang pagkagalit.

⁶That shaketh the earth out of its place, And the pillars thereof tremble;

⁶Na siyang umuuga ng lupa sa kaniyang kinaroroonan, at ang mga haligi nito ay nangayayanig.

⁷That commandeth the sun, and it riseth not, And sealeth up the stars;

⁷Na siyang naguutos sa araw, at hindi sumisikat; at nagtatakda sa mga bituin.

⁸That alone stretcheth out the heavens, And treadeth upon the waves of the sea;

⁸Na nagiisang inuunat ang langit, at tumutungtong sa mga alon ng dagat.

⁹That maketh the Bear, Orion, and the Pleiades, And the chambers of the south;

⁹Na lumikha sa Oso, sa Orion, at sa mga Pleyade, at sa mga silid ng timugan.

¹⁰That doeth great things past finding out, Yea, marvellous things without number.

¹⁰Na gumagawa ng mga dakilang bagay na di masayod; Oo, mga kamanghamanghang bagay na walang bilang.

¹¹Lo, he goeth by me, and I see him not: He passeth on also, but I perceive him not.

¹¹Narito, siya'y dumaraan sa siping ko, at hindi ko siya nakikita: siya'y nagpapatuloy rin naman, nguni't hindi ko siya namamataan.

¹²Behold, he seizeth [the prey], who can hinder him? Who will say unto him, What doest thou?

¹²Narito, siya'y nangangagaw sinong makasasansala sa kaniya? Sinong magsasabi sa kaniya: Anong ginagawa mo?

¹³God will not withdraw his anger; The helpers of Rahab do stoop under him.

¹³Hindi iuurong ng Dios ang kaniyang galit; ang mga manunulong sa Rahab ay nagsisiyukod sa ilalim niya.

¹⁴How much less shall I answer him, And choose out my words [to reason] with him?

¹⁴Gaano pa nga kaya kaliit ang maisasagot ko sa kaniya, at mapipiling aking mga salita na maimamatuwid ko sa kaniya?

¹⁵Whom, though I were righteous, yet would I not answer; I would make supplication to my judge.

¹⁵Na kahiman ako'y matuwid, gayon may hindi ako sasagot sa kaniya; ako'y mamamanhik sa aking hukom.

¹⁶If I had called, and he had answered me, Yet would I not believe that he hearkened unto my voice.

¹⁶Kung ako'y tumawag, at siya'y sumagot sa akin; gayon ma'y hindi ako maniniwala na kaniyang dininig ang aking tinig.

¹⁷For he breaketh me with a tempest, And multiplieth my wounds without cause.

¹⁷Sapagka't ako'y ginigiba niya sa pamamagitan ng isang bagyo, at pinararami ang aking mga sugat ng walang kadahilanan.

¹⁸He will not suffer me to take my breath, But filleth me with bitterness.

¹⁸Hindi niya ako tutulutang ako'y huminga, nguni't nililipos niya ako ng hirap.

¹⁹If [we speak] of strength, lo, [he is] mighty! And if of justice, Who, [saith he], will summon me?

¹⁹Kung kami ay magsalita tungkol sa kalakasan, narito, siya'y may kapangyarihan! At kung sa kahatulan, sino, sinasabi niya ay magtatakda sa akin ng panahon?

²⁰Though I be righteous, mine own mouth shall condemn me: Though I be perfect, it shall prove me perverse.

²⁰Kahiman ako'y matuwid, ang aking sariling bibig ay hahatol sa akin: kahiman ako'y sakdal patototohanan niya akong masama.

²¹I am perfect; I regard not myself; I despise my life.

²¹Ako'y sakdal; hindi ko talos ang aking sarili; aking niwalang kabuluhan ang aking buhay.

²²It is all one; therefore I say, He destroyeth the perfect and the wicked.

²²Lahat ay isa; kaya't aking sinasabi: kaniyang ginigiba ang sakdal at ang masama.

²³If the scourge slay suddenly, He will mock at the trial of the innocent.

²³Kung ang panghampas ay pumapatay na bigla, tatawanan niya ang paglilitis sa mga walang sala.

²⁴The earth is given into the hand of the wicked; He covereth the faces of the judges thereof: If [it be] not [he], who then is it?

²⁴Ang lupa ay nabigay sa kamay ng masama: kaniyang tinatakpan ang mga mukha ng mga hukom nito; kung hindi siya, sino nga?

²⁵Now my days are swifter than a post: They flee away, they see no good,

²⁵Ngayo'y ang mga kaarawan ko ay matulin kay sa isang sugo: dumadaang matulin, walang nakikitang mabuti.

²⁶They are passed away as the swift ships; As the eagle that swoopeth on the prey.

²⁶Sila'y nagsisidaang parang mga matuling sasakyan: parang agila na dumadagit ng huli.

²⁷If I say, I will forget my complaint, I will put off my [sad] countenance, and be of good cheer;

²⁷Kung aking sabihin: Aking kalilimutan ang aking daing, aking papawiin ang aking malungkot na mukha, at magpapakasaya ako:

²⁸I am afraid of all my sorrows, I know that thou wilt not hold me innocent.

²⁸Ako'y natatakot sa lahat kong kapanglawan, talastas ko na hindi mo aariin akong walang sala.

²⁹I shall be condemned; Why then do I labor in vain?

²⁹Ako'y mahahatulan; bakit nga ako gagawa ng walang kabuluhan?

³⁰If I wash myself with snow water, And make my hands never so clean;

³⁰Kung ako'y maligo ng nieveng tubig, at gawin ko ang aking mga kamay na napakalinis;

³¹Yet wilt thou plunge me in the ditch, And mine own clothes shall abhor me.

³¹Gayon ma'y itutulak mo ako sa hukay, at kayayamutan ako ng aking mga sariling kasuutan.

³²For he is not a man, as I am, that I should answer him, That we should come together in judgment.

³²Sapagka't siya'y hindi tao, na gaya ko, na sasagot ako sa kaniya, na tayo'y pumasok kapuwa sa kahatulan,

³³There is no umpire betwixt us, That might lay his hand upon us both.

³³Walang hukom sa pagitan natin, na makapaglagay ng kaniyang kamay sa ating dalawa.

³⁴Let him take his rod away from me, And let not his terror make me afraid:

³⁴Ihiwalay niya sa akin ang kaniyang tungkod, at huwag akong takutin ng kaniyang pangilabot:

³⁵Then would I speak, and not fear him; For I am not so in myself.

³⁵Kung magkagayo'y magsasalita ako, at hindi matatakot sa kaniya; sapagka't hindi gayon ako sa aking sarili.