¹Между фарисеите имаше един човек на име Никодим, юдейски началник.

¹Ada seorang tokoh agama dari kalangan orang Farisi yang bernama Nikodemus.

²Той дойде при [Исуса] нощем и Му рече: Учителю, знам, че от Бога си дошъл учител; защото никой не може да върши тия знамения, които Ти вършиш, ако Бог не е с него.

²Pada suatu malam ia datang kepada Yesus dan berkata, "Bapak Guru, kami tahu Bapak diutus Allah. Sebab tak seorang pun dapat membuat keajaiban seperti yang Bapak buat, kalau Allah tidak menyertai dia."

³Исус в отговор му рече: Истина, истина ти казвам, ако се не роди някой отгоре {Или: Изново.}, не може да види Божието царство.

³Yesus menjawab, "Percayalah, tak seorang pun dapat menjadi anggota umat Allah, kalau ia tidak dilahirkan kembali."

⁴Никодим Му казва: Как може стар човек да се роди? може ли втори път да влезе в утробата на майка си и да се роди?

⁴"Masakan orang dewasa dapat lahir kembali?" kata Nikodemus kepada Yesus. "Mungkinkah ia masuk kembali ke dalam kandungan ibunya dan dilahirkan lagi?"

⁵Исус отговори: Истина, истина ти казвам, ако се не роди някой от вода и Дух, не може да влезе в Божието царство.

⁵Yesus menjawab, "Sungguh benar kata-Ku ini: kalau orang tidak dilahirkan dari air dan dari Roh Allah, orang itu tak dapat menjadi anggota umat Allah.

⁶Роденото от плътта е плът, а роденото от Духа е дух.

⁶Manusia secara jasmani dilahirkan oleh orang tua, tetapi secara rohani dilahirkan oleh Roh Allah.

⁷Не се чуди, че ти рекох: Трябва да се родите отгоре.

⁷Jangan heran kalau Aku mengatakan: kamu semua harus dilahirkan kembali.

⁸Вятърът духа гдето ще, и чуваш шума му; но не знаеш отгде иде и къде отива; така е с всеки, който се е родил от Духа.

⁸Angin bertiup ke mana ia mau; kita mendengar bunyinya, tetapi tidak tahu dari mana datangnya dan ke mana perginya. Begitu juga dengan orang yang dilahirkan oleh Roh Allah."

⁹Никодим в отговор Му рече: Как може да бъде това?

⁹"Bagaimana itu dapat terjadi?" tanya Nikodemus.

¹⁰Исус в отговор му каза: Ти си Израилев учител, и не знаеш ли това?

¹⁰Yesus menjawab, "Engkau guru di Israel; masakan engkau tidak tahu?

¹¹Истина, истина ти казвам, това, което знаем, говорим, и свидетелствуваме за това, което сме видели, но не приемате свидетелството ни.

¹¹Percayalah: kami bicara hanya tentang apa yang kami ketahui, dan kami memberi kesaksian hanya tentang apa yang sudah kami lihat; tetapi kalian tidak mau menerima kesaksian kami.

¹²Ако за земните работи ви говорих и не вярвате, как ще повярвате, ако ви говоря за небесните?

¹²Kalian tidak percaya kalau Aku menceritakan kepadamu mengenai hal-hal dari dunia ini; bagaimana kalian dapat percaya, kalau Aku menceritakan kepadamu hal-hal mengenai surga?

¹³И никой не е възлязъл на небето, освен Тоя, Който е слязъл от небето, [сиреч], Човешкият Син, Който е на небето.

¹³Tak seorang pun pernah naik ke surga, selain Dia yang turun ke dunia, yaitu Anak Manusia.

¹⁴И както Моисей издигна змията в пустинята, така трябва да бъде издигнат Човешкият Син,

¹⁴Sama seperti Musa menaikkan ular tembaga pada sebatang kayu di padang gurun, begitu juga Anak Manusia harus dinaikkan,

¹⁵та всеки, който вярва в Него [да не погине, но] да има вечен живот.

¹⁵supaya semua orang yang percaya kepada-Nya mendapat hidup sejati dan kekal."

¹⁶Защото Бог толкова възлюби света, че даде Своя Единороден Син, за да не погине ни един, който вярва в Него, но да има вечен живот:

¹⁶Karena Allah begitu mengasihi manusia di dunia ini, sehingga Ia memberikan Anak-Nya yang tunggal, supaya setiap orang yang percaya kepada-Nya tidak binasa, melainkan mendapat hidup sejati dan kekal.

¹⁷Понеже Бог не е пратил Сина на света да съди света, но за да бъде светът спасен чрез Него.

¹⁷Sebab Allah mengirim Anak-Nya bukan untuk menghakimi dunia ini, tetapi untuk menyelamatkannya.

¹⁸Който вярва в Него не е осъден; който не вярва е вече осъден, защото не е повярвал в името на Единородния Божий Син.

¹⁸Orang yang percaya kepada-Nya tidak dihukum. Tetapi orang yang tidak percaya sudah dihukum oleh Allah, karena ia tidak percaya kepada Anak Allah yang tunggal.

¹⁹И ето що е осъждението: светлината дойде на света, и човеците обикнаха тъмнината повече от светлината, защото делата им бяха зли.

¹⁹Ia dituntut berdasarkan hal ini: Terang itu sudah datang ke dunia, tetapi manusia lebih menyukai gelap daripada terang, sebab perbuatan mereka jahat.

²⁰Понеже всеки, който върши зло, мрази светлината, и не отива към светлината, да не би да се открият делата му;

²⁰Setiap orang yang berbuat jahat, benci kepada terang; ia tidak mau datang kepada terang, supaya perbuatannya yang jahat jangan kelihatan.

²¹но който постъпва според истината отива към светлината, за да се явят делата му, понеже са извършени по Бога.

²¹Tetapi orang yang melakukan kehendak Allah, datang kepada terang supaya menjadi nyata bahwa apa yang dilakukannya itu adalah menurut kehendak Allah.

²²След това дойде Исус с учениците Си в юдейската земя; и там се бавеше с тях и кръщаваше.

²²Setelah itu Yesus dan pengikut-pengikut-Nya pergi ke Yudea. Ia tinggal di sana beberapa waktu lamanya dengan mereka dan membaptis.

²³Също и Иоан кръщаваше в Енон, близо до Салим, защото там имаше много вода; и [людете] дохождаха и се кръщаваха.

²³Pada waktu itu Yohanes belum masuk penjara. Ia membaptis di Ainon, tak jauh dari Salim, sebab di sana ada banyak air. Orang-orang datang kepadanya, dan ia membaptis mereka.

²⁴Понеже Иоан още не беше хвърлен в тъмница.

²⁴(3:23)

²⁵И така възникна препирня от страна на Иоановите ученици с един юдеин относно очистването.

²⁵Beberapa pengikut Yohanes mulai bertengkar dengan orang Yahudi tentang peraturan pembersihan.

²⁶И дойдоха при Иоана и му рекоха: Учителю, Онзи, Който беше с тебе отвъд Иордан, за Когото ти свидетелствува, ето, Той кръщава, и всички отиват при Него.

²⁶Mereka pergi kepada Yohanes, dan berkata, "Pak Guru, apakah Bapak masih ingat orang yang bersama Bapak di seberang Sungai Yordan itu, yang Bapak tunjukkan kepada kami dahulu? Ia sekarang membaptis juga, dan semua orang pergi kepada-Nya!"

²⁷Иоан в отговор рече: Човек не може да вземе върху си нищо, ако не му е дадено от небето.

²⁷Yohanes menjawab, "Manusia tidak dapat mempunyai apa-apa kalau tidak diberikan Allah kepadanya.

²⁸Вие сами сте ми свидетели, че рекох: Не съм аз Христос, но съм пратен пред Него.

²⁸Kalian sendiri sudah mendengar saya berkata, 'Saya bukan Raja Penyelamat. Saya diutus mendahului Dia.'

²⁹Младоженецът е, който има невестата, а приятелят на младоженеца, който стои да го слуша, се радва твърде много поради гласа на младоженеца; и така, тая моя радост е пълна.

²⁹Pengantin perempuan adalah kepunyaan pengantin laki-laki. Sahabat pengantin laki-laki itu hanya berdiri mendampingi dan mendengarkan, dan ia senang kalau mendengar suara pengantin laki-laki. Begitu juga dengan saya. Sekarang saya senang sekali.

³⁰Той трябва да расте, а пък аз да се смалявам.

³⁰Dialah yang harus makin penting, dan saya makin kurang penting."

³¹Онзи, Който дохожда отгоре, е от всички по-горен; който е от земята, земен е, и земно говори. Който дохожда от небето е от всички по-горен.

³¹Yang datang dari atas melebihi semuanya. Yang datang dari dunia tergolong orang dunia, dan berbicara tentang hal-hal dunia. Ia yang datang dari atas melebihi semuanya.

³²Каквото е видял и чул, за Него свидетелствува; но никой не приема свидетелството Му.

³²Ia berbicara mengenai apa yang sudah dilihat dan didengar-Nya, tetapi tidak seorang pun percaya pada kesaksian-Nya.

³³Който е приел Неговото свидетелство потвърдил е с печата си, че Бог е истинен.

³³Orang yang percaya pada kesaksian-Nya itu, mengakui bahwa Allah benar.

³⁴Защото Тоя, Когото Бог е пратил, говори Божиите думи; понеже Той не[ Му] дава Духа с мярка.

³⁴Sebab orang yang diutus Allah menyampaikan kata-kata Allah, karena Roh Allah sudah diberikan kepada-Nya sepenuhnya.

³⁵Отец люби Сина и е предал всичко в Неговата ръка.

³⁵Bapa mengasihi Anak-Nya, dan sudah menyerahkan segala kuasa kepada-Nya.

³⁶Който вярва в Сина има вечен живот; а който не слуша Сина няма да види живот, но Божият гняв остава върху него.

³⁶Orang yang percaya kepada Anak itu akan mendapat hidup sejati dan kekal. Tetapi orang yang tidak taat kepada Anak itu tidak mendapat hidup. Ia dihukum Allah untuk selama-lamanya.