¹А в ония дни излезе заповед от Кесаря Августа да се запише цялата вселена.

¹Pada waktu itu Kaisar Agustus memerintahkan agar semua warga negara Kerajaan Roma mendaftarkan diri untuk sensus.

²Това беше първото записване откакто Квириний управляваше Сирия.

²Sensus yang pertama ini dijalankan waktu Kirenius menjadi gubernur negeri Siria.

³И всички отиваха да се записват, всеки в своя град.

³Semua orang pada waktu itu pergi untuk didaftarkan di kotanya masing-masing.

⁴И тъй, отиде и Иосиф от Галилея, от града Назарет, в Юдея, в Давидовия град, който се нарича Витлеем, (понеже той беше от дома и рода Давидов),

⁴Yusuf pun berangkat dari Nazaret di Galilea, ke Betlehem di Yudea, tempat lahir Raja Daud; sebab Yusuf keturunan Daud.

⁵за да се запише с Мария, която беше сгодена за него, и беше непразна.

⁵Yusuf mendaftarkan diri bersama Maria tunangannya, yang sedang hamil.

⁶И когато бяха там, навършиха се дните й да роди.

⁶Ketika mereka di Betlehem tibalah waktunya bagi Maria untuk bersalin.

⁷И роди първородния си Син, пови Го и положи Го в ясли, защото нямаше място за тях в гостилницата.

⁷Ia melahirkan seorang anak laki-laki, anaknya yang sulung. Anak itu dibungkusnya dengan kain, lalu diletakkan di dalam palung berisi jerami; sebab mereka tidak mendapat tempat untuk menginap.

⁸И на същото място имаше овчари, които живееха в полето, и пазеха нощна стража около стадото си.

⁸Pada malam itu ada gembala-gembala yang sedang menjaga domba-dombanya di padang rumput di daerah itu.

⁹И ангел от Господа застана пред тях, и Господната слава ги осия; и те се уплашиха много.

⁹Tiba-tiba malaikat Tuhan menampakkan diri kepada mereka, dan cahaya terang dari Tuhan bersinar menerangi mereka, dan mereka sangat ketakutan.

¹⁰Но ангелът им рече: Не бойте се, защото, ето, благовестявам ви голяма радост, която ще бъде за всичките люде.

¹⁰Tetapi malaikat itu berkata, "Jangan takut! Sebab saya datang membawa kabar baik untuk kalian--kabar yang sangat menggembirakan semua orang.

¹¹Защото днес ви се роди в Давидовия град Спасител, Който е Христос Господ.

¹¹Hari ini di kota Daud telah lahir Raja Penyelamatmu yaitu Kristus, Tuhan.

¹²И това ще ви бъде знакът: ще намерите Младенец повит и лежащ в ясли.

¹²Inilah tandanya: Kalian akan menjumpai seorang bayi dibungkus dengan kain, dan berbaring di dalam sebuah palung."

¹³И внезапно заедно с ангела се намери множество небесно войнство, което хвалеше Бога, казвайки:

¹³Tiba-tiba malaikat itu disertai banyak malaikat lain, yang memuji Allah. Mereka berkata,

¹⁴Слава на Бога във висините, И на земята мир между човеците, в които е Неговото благоволение.

¹⁴"Terpujilah Allah di langit yang tertinggi! Dan di atas bumi, sejahteralah manusia yang menyenangkan hati Tuhan!"

¹⁵Щом ангелите си отидоха от тях на небето, овчарите си рекоха един на друг: Нека отидем тогава във Витлеем, и нека видим това, що е станало, което Господ ни изяви.

¹⁵Setelah malaikat-malaikat meninggalkan mereka dan kembali ke surga, gembala-gembala itu berkata satu sama lain, "Mari kita ke Betlehem dan melihat peristiwa yang terjadi itu, yang diberitahukan Tuhan kepada kita."

¹⁶И дойдоха бързо и намериха Мария и Иосифа, и Младенецът лежащ в яслите.

¹⁶Mereka segera pergi, lalu menjumpai Maria dan Yusuf, serta bayi itu yang sedang berbaring di dalam palung.

¹⁷И като видяха, разказаха каквото им беше известено за това детенце.

¹⁷Ketika para gembala melihat bayi itu, mereka menceritakan apa yang dikatakan para malaikat tentang bayi itu.

¹⁸И всички като чуха, се зачудиха за това, което овчарите им казаха.

¹⁸Dan semua orang heran mendengar cerita para gembala itu.

¹⁹А Мария спазваше всички тия думи, и размишляваше за тях в сърцето си.

¹⁹Tetapi Maria menyimpan semua itu di dalam hatinya dan merenungkannya.

²⁰И овчарите се върнаха, славещи и хвалещи Бога за всичко, що бяха чули и видели, според както им беше казано.

²⁰Gembala-gembala itu kembali ke padang rumput sambil memuji dan memuliakan Allah, karena semua yang telah mereka dengar dan lihat, tepat seperti yang dikatakan oleh malaikat.

²¹И като се навършиха осем дни [и трябваше] да обрежат [Детенцето], дадоха Му името Исус, както беше наречено от ангела преди да е било зачнато в утробата.

²¹Sesudah berumur delapan hari, anak itu disunat. Dan mereka menamakannya Yesus, nama yang diberikan malaikat kepada-Nya sebelum Ia dikandung ibu-Nya.

²²Като се навършиха и дните за очистването им, според Моисеевия закон, занесоха Го в Ерусалим, за да Го представят пред Господа,

²²Tibalah saatnya Yusuf dan Maria menjalankan adat penyucian menurut hukum Musa. Jadi mereka membawa Anak itu ke Yerusalem untuk diserahkan kepada Tuhan.

²³(както е писано в Господния закон, че "всеки първороден младенец от мъжки пол ще бъде свет на Господа"),

²³Sebab di dalam Hukum Tuhan tertulis begini, "Setiap anak laki-laki yang sulung, harus diserahkan kepada Tuhan."

²⁴и да принесат жертва според казаното в Господния закон "две гургулици, и две гълъбчета".

²⁴Mereka juga bermaksud mempersembahkan kurban, yaitu sepasang burung tekukur atau dua ekor burung merpati yang muda, seperti yang ditentukan dalam Hukum Tuhan.

²⁵И ето, имаше в Ерусалим един човек на име Симеон; и тоя човек бе праведен и благочестив, и чакаше утехата на Израиля; и Светият Дух беше в него.

²⁵Pada waktu itu di Yerusalem ada seorang bernama Simeon. Ia orang baik, yang takut kepada Allah dan sedang menantikan saatnya Allah menyelamatkan Israel. Roh Allah menyertai dia,

²⁶Нему бе открито от Светия Дух, че няма да види смърт докле не види Христа Господен.

²⁶dan Roh Allah sudah memberitahukan kepadanya bahwa ia tidak akan mati sebelum melihat Raja Penyelamat yang dijanjikan Tuhan.

²⁷И по [внушението] на Духа той дойде в храма; и когато родителите внесоха детенцето Исус за да сторят за Него по обичая на закона,

²⁷Oleh bimbingan Roh Allah, Simeon masuk ke Rumah Tuhan. Pada waktu itu Yusuf dan Maria membawa masuk Yesus, yang masih kecil itu untuk melakukan upacara yang diperintahkan hukum agama.

²⁸той Го взе на ръцете си и благослови Бога, като каза: -

²⁸Maka Simeon mengambil Anak itu dan menggendong-Nya, lalu memuji Allah,

²⁹Сега, Владико, отпущаш слугата Си в мир. Според думата Си;

²⁹"Sekarang, Tuhan, Engkau sudah menepati janji-Mu. Biarlah hamba-Mu ini meninggal dengan tentram.

³⁰Защото видяха очите ми спасението,

³⁰Sebab dengan mataku sendiri aku sudah melihat Penyelamat yang daripada-Mu.

³¹Което си приготвил пред всички люде;

³¹Penyelamat itu Engkau telah siapkan untuk segala bangsa:

³²Светлина да просвещава народите, И слава на Твоите люде Израил.

³²bagaikan terang yang menerangi jalan bagi bangsa-bangsa yang lain, untuk datang kepada-Mu; yaitu terang yang mendatangkan kehormatan bagi umat-Mu Israel."

³³А баща Му и майка Му се чудеха на това, което се говореше за Него.

³³Ayah dan ibu Anak itu heran mendengar apa yang dikatakan Simeon tentang Anak mereka.

³⁴И Симеон ги благослови, и рече на майка Му Мария: Ето, това [детенце] е поставено за падане и ставане на мнозина в Израиля, и за белег, против който ще се говори;

³⁴Simeon memberkati mereka dan berkata kepada Maria, ibu Anak itu, "Anak ini sudah dipilih oleh Allah untuk membinasakan dan untuk menyelamatkan banyak orang Israel. Ia akan menjadi tanda dari Allah, yang akan ditentang oleh banyak orang,

³⁵да! и на сама тебе меч ще прониже душата ти, за да се открият помислите на много сърца.

³⁵dan dengan demikian terbongkarlah isi hati mereka. Kesedihan akan menusuk hatimu seperti pedang yang tajam."

³⁶Имаше и някоя си Анна, Фануилова дъщеря, от Асировото племе, (тя беше в много напреднала възраст, като бе живяла с мъжа си седем години от девството си,

³⁶Ada pula seorang nabi wanita yang sudah tua sekali. Namanya Hana, anak Fanuel, dari suku Asyer. Sesudah tujuh tahun kawin,

³⁷и беше вдовица за цели осемдесет и четири години), която не се отделяше от храма, [дето] нощем и денем служеше [Богу] в пост и молитва.

³⁷Hana menjadi janda, dan sekarang berumur delapan puluh empat tahun. Tidak pernah ia meninggalkan Rumah Tuhan. Siang malam ia berbakti di situ kepada Allah dengan berdoa dan berpuasa.

³⁸И тя, като се приближи в същия час, благодареше Богу и говореше за Него на всички, които ожидаха изкуплението на Ерусалим.

³⁸Tepat pada waktu itu juga ia datang, lalu memuji Allah dan berbicara tentang Anak itu kepada semua orang yang menantikan saatnya Allah memerdekakan Yerusalem.

³⁹И като свършиха всичко, що беше според Господния закон, върнаха се в Галилея, в града си Назарет.

³⁹Setelah Yusuf dan Maria melakukan semua yang diwajibkan Hukum Tuhan, mereka pulang ke Nazaret di Galilea.

⁴⁰А Детенцето растеше, крепнеше, и се изпълваше с мъдрост; и Божията благодат бе на Него.

⁴⁰Anak itu bertambah besar dan kuat. Ia bijaksana sekali dan sangat dikasihi oleh Allah.

⁴¹И родителите Му ходеха всяка година в Ерусалим за празника на пасхата.

⁴¹Tiap-tiap tahun orang tua Yesus pergi ke Yerusalem untuk merayakan Hari Raya Paskah.

⁴²И когато Той беше на дванадесет години, като отидоха по обичая на празника,

⁴²Dan ketika Yesus berumur dua belas tahun, mereka pergi ke perayaan itu sesuai kebiasaan.

⁴³и като изкараха дните и се връщаха, Момчето Исус остана в Ерусалим, без да знаят родителите Му.

⁴³Sehabis perayaan itu mereka pulang, tetapi Yesus, Anak itu, masih tinggal di Yerusalem, dan ayah ibu-Nya tidak tahu.

⁴⁴А те, понеже мислеха, че Той е с дружината, изминаха един ден път, като Го търсеха между роднините и познатите си.

⁴⁴Mereka menyangka Ia ikut dalam rombongan. Sesudah berjalan sepanjang hari barulah mereka mencari Dia di antara sanak saudara dan kenalan-kenalan mereka.

⁴⁵И като не Го намериха, върнаха се в Ерусалим и Го търсеха.

⁴⁵Tetapi mereka tidak menjumpai-Nya, jadi mereka kembali ke Yerusalem mencari Dia.

⁴⁶И след три дни Го намериха в храма, седнал между законоучителите, че ги слушаше и ги запитваше.

⁴⁶Setelah tiga hari mencari, mereka mendapati Dia di dalam Rumah Tuhan. Ia sedang duduk mendengarkan para guru agama dan mengajukan pertanyaan-pertanyaan.

⁴⁷И всички, които Го слушаха, се учудваха на разума [Му] и на отговорите Му.

⁴⁷Semua orang yang mendengar Dia heran karena jawaban-jawaban-Nya yang cerdas.

⁴⁸И като Го видяха, смаяха се; и рече Му майка Му: Синко защо, постъпи тъй с нас? Ето, баща Ти и аз наскърбени Те търсехме.

⁴⁸Orang tua-Nya pun heran melihat Dia. Ibu-Nya berkata kepada-Nya, "Nak, mengapa Kaulakukan ini kepada kami? Ayah-Mu dan ibu-Mu cemas mencari Engkau!"

⁴⁹А Той им рече: Защо да Ме търсите? Не знаете ли че трябва да се намеря около дома на Отца Ми?

⁴⁹Yesus menjawab, "Mengapa ayah dan ibu mencari Aku? Apakah ayah dan ibu tidak tahu bahwa Aku harus ada di dalam rumah Bapa-Ku?"

⁵⁰А те не разбраха думата, която им рече.

⁵⁰Tetapi mereka tidak mengerti jawaban Yesus.

⁵¹И Той слезе с тях, и дойде в Назарет, и там им се покоряваше. А майка Му спазваше всички тия думи в сърцето си.

⁵¹Kemudian Yesus pulang bersama mereka ke Nazaret, dan taat kepada mereka. Semua hal itu disimpan oleh ibu-Nya di dalam hatinya.

⁵²А Исус напредваше в мъдрост, в ръст и в благоволение пред Бога и човеците.

⁵²Yesus makin bertambah besar dan bertambah bijaksana, serta dikasihi oleh Allah dan disukai oleh manusia.