1(По слав. 17). За първия певец. [Псалом] на Господния слуга {Псал. 36, надписа.} Давид, който е говорил Господу думите на тая песен в деня, когато Господ го избавил от ръката на всичките му неприятели и от ръката на Саула. И рече: Любя Те, Господи, сило моя.
1Til söngstjórans. Eftir Davíð, þjón Drottins, er flutti Drottni orð þessara ljóða, þá er Drottinn frelsaði hann af hendi allra óvina hans og af hendi Sáls.
2Господ е скала моя, крепост моя и избавител мой, Бог мой, канара моя, на Когото се надявам, Щит мой, рога на избавлението ми и високата ми кула.
2Hann mælti: Ég elska þig, Drottinn, þú styrkur minn.
3Ще призова Господа, Който е достохвален; Така ще бъда избавен от неприятелите си.
3Drottinn, bjarg mitt og vígi og frelsari minn, Guð minn, hellubjarg mitt, þar sem ég leita hælis, skjöldur minn og horn hjálpræðis míns, háborg mín!
4Връзките на смъртта ме окръжиха; Порои от беззаконие ме уплашиха.
4Lofaður sé Drottinn, hrópa ég, og ég frelsast frá óvinum mínum.
5Връзките на преизподнята ме обвиха; Примките на смъртта ме стигнаха.
5Brimöldur dauðans umkringdu mig, elfur glötunarinnar skelfdu mig,
6В утеснението си призовах Господа. И към Бога мой викнах; От храма Си Той чу гласа ми, И викането ми пред Него стигна в ушите Му.
6snörur Heljar luktu um mig, möskvar dauðans féllu yfir mig.
7Тогава се поклати и потресе земята; Основите на планините се разлюляха И поклатиха се, защото се разгневи Той.
7Í angist minni kallaði ég á Drottin, og til Guðs míns hrópaði ég. Hann heyrði raust mína í helgidómi sínum, og óp mitt barst til eyrna honum.
8Дим се издигаше от ноздрите Му, И огън из устата Му поглъщаше; Въглища се разпалиха от Него.
8Jörðin bifaðist og nötraði, undirstöður fjallanna skulfu, þær bifuðust, því að hann var reiður,
9Той сведе небесата и слезе; И мрак бе под нозете Му.
9reykur gekk fram úr nösum hans og eyðandi eldur af munni hans, glóðir brunnu út frá honum.
10Възседна на херувим и летя; Летя на ветрени крила.
10Hann sveigði himininn og steig niður, og skýsorti var undir fótum hans.
11Положи за Свое скривалище тъмнината, За покров около Си тъмните води, Гъстите въздушни облаци.
11Hann steig á bak kerúb og flaug af stað og sveif á vængjum vindarins.
12От святкането пред Него Преминаха през облаците Му Град и огнени въглища.
12Hann gjörði myrkur að skýli sínu, regnsorta og skýþykkni að fylgsni sínu allt um kring.
13И гръмна Господ от небето, Всевишният даде гласа Си, Град и огнени въглища.
13Frá ljómanum fyrir honum brutust hagl og eldglæringar gegnum ský hans.
14И прати стрелите Си та ги разпръсна, Да! светкавици в изобилие та ги смути.
14Þá þrumaði Drottinn á himnum, og Hinn hæsti lét raust sína gjalla.
15Тогава се явиха коритата на водите, Откриха се основите на вселената От Твоето изобличение, Господи, От духането на дъха на ноздрите Ти.
15Hann skaut örvum sínum og tvístraði óvinum sínum, lét eldingar leiftra og hræddi þá.
16Прати от височината, взе ме, Извлече ме из големи води.
16Þá sá í mararbotn, og undirstöður jarðarinnar urðu berar fyrir ógnun þinni, Drottinn, fyrir andgustinum úr nösum þínum.
17Избави ме от силния ми неприятел, От ония, които ме мразеха; Защото бяха по-силни от мене.
17Hann seildist niður af hæðum og greip mig, dró mig upp úr hinum miklu vötnum.
18Стигнаха ме в деня на бедствието ми; Но Господ ми стана подпорка.
18Hann frelsaði mig frá hinum sterku óvinum mínum, frá fjandmönnum mínum, er voru mér yfirsterkari.
19И изведе ме на широко, Избави ме, защото имаше благоволение към мене.
19Þeir réðust á mig á mínum óheilladegi, en Drottinn var mín stoð.
20Въздаде ми Господ според правдата ми; Според чистотата на ръцете ми възнагради ме,
20Hann leiddi mig út á víðlendi, frelsaði mig, af því að hann hafði þóknun á mér.
21Защото съм опазил пътищата Господни, И не съм се отклонил от Бога мой в нечестие.
21Drottinn fer með mig eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna geldur hann mér,
22Защото всичките Му съдби са били пред мене, И от повеленията Му не съм се отдалечил.
22því að ég hefi varðveitt vegu Drottins og hefi ekki reynst ótrúr Guði mínum.
23Непорочен бях пред Него, И опазих се от беззаконието си.
23Allar skipanir hans hefi ég fyrir augum, og boðorðum hans þokaði ég eigi burt frá mér.
24Затова Господ ми въздаде според правдата ми, Според чистотата на ръцете ми пред очите Му.
24Ég var lýtalaus fyrir honum og gætti mín við misgjörðum.
25Към милостивия, [Господи], милостив ще се явиш, Към непорочния, непорочен ще се явиш.
25Fyrir því galt Drottinn mér eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna fyrir augliti hans.
26Към чистия, чист ще се явиш, И към развратния, противен ще се явиш.
26Gagnvart ástríkum ert þú ástríkur, gagnvart ráðvöndum ráðvandur,
27Защото оскърбени люде Ти ще спасиш; А очи горделиви ще смириш.
27gagnvart hreinum hreinn, en gagnvart rangsnúnum ert þú afundinn.
28Защото Ти ще запалиш светилото ми; Господ Бог мой ще озари тъмнината ми.
28Þú hjálpar þjáðum lýð, en gjörir hrokafulla niðurlúta.
29Защото чрез Тебе разбивам полк; Чрез Бога мой прескачам стена.
29Já, þú lætur lampa minn skína, Drottinn, Guð minn, þú lýsir mér í myrkrinu.
30Колкото за Бога, Неговият път е съвършен; Словото на Господа е опитано; Той е щит на всички, които уповават на Него.
30Því að fyrir þína hjálp brýt ég múra, fyrir hjálp Guðs míns stekk ég yfir borgarveggi.
31Защото кой е Бог освен Господа? И кой е канара, освен нашия Бог?
31Vegur Guðs er lýtalaus, orð Drottins er hreint, skjöldur er hann öllum þeim sem leita hælis hjá honum.
32Бог, Който ме препасва със сила, И прави съвършен пътя ми,
32Hver er Guð nema Drottinn, og hver er hellubjarg utan vor Guð?
33Той прави нозете ми като [нозете] на елените, И ме поставя на високите ми места.
33Sá Guð sem gyrðir mig styrkleika og gjörir veg minn sléttan,
34Учи ръцете ми да воюват, Тъй щото мишците ми запъват меден лък.
34sem gjörir fætur mína sem hindanna og veitir mér fótfestu á hæðunum,
35Ти си ми дал и щит на избавлението Си; Твоята десница ме е поддържала И Твоята благост ме е направила велик.
35sem æfir hendur mínar til hernaðar, svo að armar mínir benda eirbogann.
36Ти си разширил стъпките ми под мене; И нозете ми не се подхлъзнаха.
36Og þú gafst mér skjöld hjálpræðis þíns, og hægri hönd þín studdi mig, og lítillæti þitt gjörði mig mikinn.
37Гоних неприятелите си и ги стигнах, И не се върнах, докато ги не довърших.
37Þú rýmdir til fyrir skrefum mínum, og ökklar mínir riðuðu ekki.
38Стрих ги, та не можаха да се подигнат; Паднаха под нозете ми.
38Ég elti óvini mína og náði þeim og sneri ekki aftur, fyrr en ég hafði gjöreytt þeim.
39Защото си ме препасал със сила за бой; Повалил си под мене въставащите против мене.
39Ég molaði þá sundur, þeir máttu eigi upp rísa, þeir hnigu undir fætur mér.
40Сторил си да обърнат гръб към мене неприятелите ми, За да изтребя ония, които ме мразят.
40Þú gyrtir mig styrkleika til ófriðarins, beygðir fjendur mína undir mig.
41Извикаха, но нямаше избавител, Към Господа, но не ги послуша.
41Þú lést mig sjá bak óvina minna, og fjendum mínum eyddi ég.
42Тогава ги стрих като прах пред вятъра; Изхвърлих ги като калта на пътищата.
42Þeir hrópuðu, en enginn kom til hjálpar, þeir hrópuðu til Drottins, en hann svaraði þeim ekki.
43Ти си ме избавил и от съпротивленията на людете; Поставил си ме глава на народите: Народ, [когото] не познавах, слугува на мене,
43Og ég muldi þá sem mold á jörð, tróð þá fótum sem saur á strætum.
44Щом чуха за мене, те ме и послушаха; [Даже] чужденците се преструваха, че ми се покоряват.
44Þú frelsaðir mig úr fólkorustum, gjörðir mig að höfðingja þjóðanna, lýður sem ég þekkti ekki þjónar mér.
45Чужденците ослабнаха, И разтреперани излязоха из яките си скривалища.
45Óðara en þeir heyra mín getið, hlýða þeir mér, útlendingar smjaðra fyrir mér.
46Жив е Господ, и благословена [да бъде] Канарата ми, И да се възвиси Бог на избавлението ми,
46Útlendingar dragast upp og koma skjálfandi fram úr fylgsnum sínum.
47Бог, Който мъздовъздава за мене, И покорява под мене племена,
47Lifi Drottinn, lofað sé mitt bjarg, og hátt upp hafinn sé Guð hjálpræðis míns,
48Който ме избавя от неприятелите ми. Да! Ти ме възвишаваш над въставащите против мене, Избавяш ме от насилника.
48sá Guð sem veitti mér hefndir og braut þjóðir undir mig,
49Затова ще Те хваля, Господи, между народите, И на името Ти ще пея.
49sem hreif mig úr höndum óvina minna. Og yfir mótstöðumenn mína hófst þú mig, frá ójafnaðarmönnum frelsaðir þú mig.Fyrir því vil ég vegsama þig, Drottinn, meðal þjóðanna og lofsyngja þínu nafni. [ (Psalms 18:51) Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu. ]
50[Ти си], който даваш велико избавление на царя Си, И показваш милосърдие към помазаника Си, Към Давида и към потомството му до века.
50Fyrir því vil ég vegsama þig, Drottinn, meðal þjóðanna og lofsyngja þínu nafni. [ (Psalms 18:51) Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu. ]