¹Тогава Иов в отговор рече:

¹แล้วโยบตอบว่า

²До кога ще оскърбявате душата ми, И ще ме съкрушавате с думи?

²"ท่านทั้งหลายจะทรมานจิตใจข้านานสักเท่าใด ทั้งทุบข้าเป็นชิ้นๆด้วยถ้อยคำ

³Десет пъти вече стана ме укорявате, Но пак не ви е срам, че ми смайвате главата.

³ท่านทั้งหลายพูดสบประมาทข้าสิบหนแล้ว และที่ทำตัวเป็นคนแปลกหน้าต่อข้านั้นท่านก็ไม่อายเลย

⁴Даже ако наистина съм съгрешил, Грешката ми остава с мене.

⁴ถ้าแม้ว่าข้าหลงทำผิดจริง ความผิดของข้าก็อยู่กับข้า

⁵Ако непременно искате да се големеете над мене И да хвърляте против мене укора ми,

⁵ถ้าท่านทั้งหลายจะผยองเพราะข้าจริง และใช้ความต่ำต้อยของข้าปรักปรำข้า

⁶Знайте сега, че Бог ме повали И ме обиколи с мрежата Си.

⁶จงทราบเถิดว่าพระเจ้าทรงคว่ำข้าลงแล้ว และได้ทรงเอาตาข่ายของพระองค์ล้อมข้าไว้

⁷Ето, викам: Неправда! но няма кой да ме чуе; Издавам вик за помощ, но няма съд.

⁷ดูเถิด ข้าร้องออกมาเพราะเหตุความทารุณ แต่ไม่มีใครฟัง ข้าร้องให้ช่วย แต่ไม่มีความยุติธรรมที่ไหน

⁸Той е преградил пътя ми, та не мога да премина, И турил е тъмнина в пътеките ми,

⁸พระองค์ทรงก่อกำแพงกั้นทางข้าไว้ ข้าจึงข้ามไปไม่ได้ และพระองค์ทรงให้ทางของข้ามืดไป

⁹Съблякъл ме е от славата ми, И отнел е венеца от главата ми.

⁹พระองค์ทรงปลดสง่าราศีของข้าไปจากข้าเสีย และทรงถอดมงกุฎจากศีรษะของข้า

¹⁰Съкрушил ме е от всякъде, и аз отивам; И изкоренил е надеждата ми като дърво.

¹⁰พระองค์ทรงพังข้าลงเสียทุกด้านและข้าก็สิ้นไป พระองค์ทรงทึ้งความหวังของข้าขึ้นเหมือนถอนต้นไม้

¹¹Запалил е тоже против мене гнева Си, И счита ме като един от враговете Си.

¹¹พระพิโรธของพระองค์พลุ่งขึ้นใส่ข้า และทรงนับข้าว่าเป็นปรปักษ์ของพระองค์

¹²Полковете Му настъпват заедно Та заздравяват пътя си против мене, И разполагат се в стан около шатъра ми.

¹²กองทหารของพระองค์เข้ามาพร้อมกัน เขาทั้งหลายก่อเชิงเทินต่อสู้ข้า และตั้งค่ายล้อมเต็นท์ของข้า

¹³Отдалечил е от мене братята ми; И ония, които ме познаваха, станаха съвсем чужди за мене.

¹³พระองค์ทรงให้พี่น้องของข้าห่างไกลจากข้า ผู้ที่คุ้นเคยของข้าก็หันไปจากข้าเสีย

¹⁴Оставиха ме ближните ми, И забравиха ме познайниците ми.

¹⁴ญาติของข้าละข้าเสีย และเพื่อนสนิทของข้าได้ลืมข้าเสียแล้ว

¹⁵Ония, които живеят в дома ми, И слугините ми считат ме като чужд; Странен станах в очите им.

¹⁵คนทั้งหลายที่อาศัยอยู่ในบ้านของข้าและสาวใช้ของข้า นับข้าเป็นคนต่างด้าว ข้ากลายเป็นคนต่างด้าวในสายตาของเขา

¹⁶Викам слугата си, и не отговаря, [При все че] с устата си му се моля.

¹⁶ข้าเรียกคนใช้ของข้า แต่เขาไม่ตอบข้า ข้าต้องวิงวอนเขาด้วยปากของข้า

¹⁷Дъхът ми е отвратителен на жена ми, И дъхът ми на чадата на чреслата ми,

¹⁷ลมหายใจข้าเป็นที่ขยะแขยงแก่ภรรยาของข้า ถึงแม้ข้าได้อ้อนวอนเพื่อลูกๆที่บังเกิดแก่ข้าเอง

¹⁸И самите малки деца ме презират; Когато ставам говорят против мене.

¹⁸แม้เด็กๆดูหมิ่นข้า เมื่อข้าลุกขึ้นเขาก็ว่าข้า

¹⁹Всичките ми по-близки приятели се погнусяват от мене; И ония, които възлюбих, обърнаха се против мене.

¹⁹สหายสนิททั้งสิ้นของข้ารังเกียจข้า และคนเหล่านั้นที่ข้ารัก เขาหันหลังให้ข้า

²⁰Костите ми залепват за кожата ми и за месата ми; И отървах се [само] с кожата на зъбите си.

²⁰กระดูกของข้าเกาะติดหนังและติดเนื้อของข้า และข้ารอดได้อย่างหวุดหวิด

²¹Смилете се за мене, смилете се за мене, вие приятели мои! Защото ръката Божия се допря до мене.

²¹ข้าแต่ท่าน สหายของข้า สงสารข้าเถิด สงสารข้าเถิด เพราะพระหัตถ์ของพระเจ้าได้แตะต้องข้า

²²Защо ме гоните, като че ли сте Бог, И не се насищате от плътта ми?

²²ทำไมท่านทั้งหลายจึงข่มเหงข้าอย่างกับเป็นพระเจ้า ทำไมท่านไม่พอใจกับเนื้อของข้า

²³О, да можеха да се напишат думите ми! Да се начертаеха на книга!

²³โอ ข้าอยากให้ถ้อยคำของข้าได้ถูกบันทึกไว้ โอ ข้าอยากให้จารึกไว้ในหนังสือ

²⁴Да се издълбаеха на скала за всегда С желязна писалка и олово!

²⁴ข้าอยากให้สลักไว้ในศิลาเป็นนิตย์ ด้วยปากกาเหล็กและตะกั่ว

²⁵Защото зная, че е жив Изкупителят ми, И че в последно време ще застане на земята;

²⁵แต่ส่วนข้า ข้าทราบว่า พระผู้ไถ่ของข้าทรงพระชนม์อยู่ และในที่สุดพระองค์จะทรงประทับยืนบนแผ่นดินโลก

²⁶И, като изтлее след кожата ми това [тяло], [Пак] вън от плътта си ще видя Бога:

²⁶และหลังจากตัวหนอนแห่งผิวหนังทำลายร่างกายนี้แล้ว ในเนื้อหนังของข้า ข้าจะเห็นพระเจ้า

²⁷Когото сам аз ще видя, И очите ми ще гледат, и то не като чужденец. [За тая гледка] дробовете ми се топят дълбоко в мене.

²⁷ผู้ซึ่งข้าจะได้เห็นเอง และนัยน์ตาของข้าจะได้เห็น ไม่ใช่คนอื่น แม้ว่าจิตใจในตัวข้าก็อ่อนโหย

²⁸Ако кажете: Как ще го гоним, Тъй като причината на това [страдание] се намира в [самия] него!

²⁸แต่ท่านทั้งหลายควรว่า `ทำไมพวกเราข่มเหงท่าน เมื่อรากของเรื่องนั้นพบอยู่ในตัวเรา'

²⁹Тогава бойте се от меча; Защото гневни са наказанията [нанесени] от меча, За да познаете, че има съд.

²⁹จงกลัวดาบ เพราะพระพิโรธนำโทษของดาบมา เพื่อท่านจะทราบว่ามีการพิพากษา"