1Ngano nga wala hapniga sa Makagagahum ang kapanahonan? Ug ngano man nga kadtong managpakaila kaniya wala patan-awa sa iyang mga adlaw?
1善人與惡人的苦況“為甚麼全能者不保留賞善罰惡的時間？為甚麼認識他的人不能看見他的日子？
2Adunay mga tawo nga nanagbalhin sa mga utlanan; Sila managpanulis sa kahayupan, ug managpakaon kanila.
2惡人挪移地界，搶奪群畜去牧養。
3Sila manag-abog sa asno niadtong mga ilo; Ug ang vaca sa balong babaye ilang kuhaon tungod sa pasalig.
3他們趕走孤兒的驢，強取寡婦的牛作抵押。
4Ilang gibalibaran ang mga makililimos: Ang mga kabus niining kalibutan manago tungod kanila.
4他們使窮人離開大道，世上的貧民都一起躲藏起來。
5Ania karon, ingon sa mga asnong ihalas sa kamingawan, Sila mangadto sa ilang buhatan, managpangita nga masingkamuton sa ilang kalan-on; Ang kamingawan nagahatag kanila ug makaon alang sa ilang mga anak.
5這些貧窮人像曠野的野驢，出外勞碌，殷勤尋覓食物，野地為他們和他們的孩子供應食物。
6Sila nga namutol sa ilang kompay diha sa kapatagan; Ug sila nagapanghagdaw sa mga kaparrasan sa mga tawo nga dautan.
6他們在田裡收割草料，在惡人的葡萄園中摘取剩餘的葡萄。
7Ug sila, walay mga bisti, managpanghigda sa tibook gabii, Ug walay ikahabol diha sa katugnaw.
7他們赤身露體無衣過夜，在寒冷中毫無遮蓋。
8Sila nangahumod sa mga taligsik sa kabukiran, Ug naghalog sa kapangpangan tungod sa pagka-walay silonganan.
8他被山上的大雨淋濕，因為沒有躲避之處就緊抱磐石。
9Adunay mga tawo nga managsakmit sa mga ilo gikan sa dughan, Ug modawat ug pasalig sa butang nga iya sa kabus;
9有人從母親的懷中搶走孤兒，又強取窮人的衣物作抵押，
10Busa sila nagasuroy nga mga hubo, Ug tungod kay walay kaon, nagapas-an sila ug mga dagami.
10因此窮人赤身露體流浪，他們因飢餓就抬走禾捆；
11Sila nagabuhat ug lana sa sulod sa mga kamalig niining mga tawohana; Nagatuyok sa ilang mga giukan ug nag-antus sa kauhaw.
11他們在那些人的行列之內榨油，又踹酒，自己仍然口渴。
12Sa mga dagkung lungsod may mga tawo nga nanag-agulo, Ug ang kalag sa linupigan nagatu-aw: Apan ang Dios wala magtagad sa binuang.
12有人從城裡唉哼，受傷的人呼求， 神卻不理會惡人的愚妄。
13Kini sila mao kadtong mga nangasdang batok sa kahayag; Sila wala managpanghibalo sa mga dalan niana. Wala usab sila mopuyo sa mga agianan niana.
13又有人與光為敵，不認識光明的道，不留在光明的路中。
14Sa kahayag mobangon ang mamomoo; Siya magapatay sa kabus ug sa makililimos; Ug sa gabii ingon siya sa usa ka kawatan.
14殺人的黎明起來，殺戮困苦人與窮人，夜間又去作盜賊。
15Ang mata usab sa mananapaw magapaabut sa salumsum, Nga magaingon: Walay mata nga makasud-ong kanako: Ug iyang gitabonan ang iyang nawong.
15姦夫的眼睛等待黃昏，說：‘沒有眼可以看見我’，就把自己的臉蒙起來。
16Sa mangitngit sila magalatas sa mga kabalayan: Sa maadlaw sila managsuksok; Sila wala makaila sa kahayag.
16盜賊黑夜挖穿屋子，白天卻躲藏起來，他們不想認識光明。
17Kay kanilang tanan ang kabuntagon sama sa dakung kangitngit: Kay sila nahibalo man sa mga kahadlokan sa dakung kangitngit.
17他們看晨光如死蔭，因為他們認識死蔭的驚駭。
18Sa kalit sila mangawagtang sa ibabaw sa katubigan; Ang ilang bahin sa ibabaw sa yuta ginapanghimaraut: Sila dili mosimang sa dalan sa kaparrasan.
18這些惡人如水面上飄浮的東西迅速流逝，他們在世上所得的分被咒詛，他們不能再走葡萄園的路。
19Ang tinghulaw ug ang kainit magaut-ut sa katubigan sa nieve: Mao man usab ang pagabuhaton sa Sheol niadtong mga nanagpakasala.
19乾旱與炎熱怎樣消除雪水，陰間也這樣除去犯罪的人。
20Ang tagoangkan makalimot kaniya; Ang wati magakaon kaniya sa dakung kalipay; Siya dili na gayud mahinumduman; Ug ang pagkadili-matarung pagaputlon ingon sa usa ka kahoy.
20懷他的母胎忘記他，蟲子要以他為甘甜，他不再被人記念，不義的人必如樹折斷。
21Siya nagalamoy sa apuli nga wala manganak, Ug wala maghimo ug kaayohan sa babayeng balo.
21他惡待不能生育，沒有孩子的婦人，也不善待寡婦。
22Apan ang Dios sa iyang kagahum nagabantay sa mga gamhanan tungod sa iyang gahum; Iyang gipatindog kadtong walay katinoan sa iyang kinabuhi.
22 神卻用自己的能力延長強暴的人的性命，生命難保的仍然興起。
23Ang Dios nagahatag kanila aron mahaluna sa kalig-on, ug niana sila nagapahulay; Ug ang iyang mga mata nagasud-ong sa ilang mga lakang.
23 神使他們安穩，他們就有所倚靠，他的眼也看顧他們的道路。
24Sila ginatuboy; apan diriyut lamang, sila nangahanaw; Oo, sila gipaubos na, sila ginakuha sa agianan sama sa uban, Ug ginasanggi ingon sa ulo sa mga puso.
24他們被高舉不過片時，就沒有了，他們降為卑，如眾人一樣被收拾起來，他們又如穀穗枯乾。
25Ug kong kini dili matuod karon, kinsa ang mopahayag nga ako bakakon, Ug mopadayag nga ang akong pakigpulong walay bili?
25如果不是這樣，誰能證明我是撒謊的，指出我的言語為空虛的呢？”