1Ako miingon: Pagamatngonan ko ang akong mga dalan, Aron dili ako makasala uban sa akong dila: Pagabantayan ko ang akong baba uban sa bukado, Samtang ang mga dautan ania sa atubangan nako.
1大衛的詩，交給詩班長耶杜頓。我曾說：“我要謹慎我的行為，不讓我的舌頭犯罪；惡人在我面前的時候，我總要用罩子約束我的嘴。”
2Naamang ako, uban ang paghilum, mihilum ako, bisan pa tungod sa maayo; Ug misamot ang akong kasakit.
2我靜默不出聲，甚至連好話也不說（“甚至連好話也不說”或譯：“我安靜也得不到安慰”），我的痛苦就更加劇烈。
3Ang akong kasingkasing nag-init sa sulod nako; Samtang nagapalandong ako, misiga ang kalayo; Unya misulti ako uban sa akong dila:
3我的心在我裡面發熱；我默想的時候，心裡火燒；我就用舌頭說話：
4Jehova, pahibaloa ako sa akong katapusan, Ug sa sukod sa akong mga adlaw; Pahibaloa ako sa akong kahuyang.
4“耶和華啊！求你使我知道我的結局，我的壽數有多少，使我知道我的生命多麼短促。
5Ania karon, imong gipahamubo ang akong mga adlaw ingon sa mga dapal sa akong mga kamot ; Ug ang tibook ko nga kinabuhi ingon lamang sa walay-bili sa imong atubangan: Sa pagkamatuod, ang tagsatagsa ka tawo diha sa iyang labing maayong kahimtang maingon lamang sa kakawangan nga tim-os. (Selah)
5你使我的日子窄如手掌，我的一生在你面前如同無有；各人站得最穩的時候，也只不過是一口氣。（細拉）
6Sa pagkamatuod, ang tagsatagsa ka tawo nagalakaw ingon lamang sa usa ka kawang nga talanawon; Sa pagkamatuod ang ilang kasaba kawang lamang: Siya nagatigum ug mga bahandi , ug wala mahibalo kong kinsa ang mahiagum kanila.
6世人來來往往只是幻影，他們忙亂也是虛空；積聚財物，卻不知道誰要來收取。
7Ug karon, Ginoo, unsa ba ang ginapaabut ko! Ang akong paglaum anaa kanimo.
7主啊！現在我還等候甚麼呢？我的指望在乎你。
8Luwasa ako gikan sa tanan ko nga mga kalapasan: Ayaw ako himoa nga yubitonon sa mga buang.
8求你救我脫離我的一切過犯，不要使我遭受愚頑人的羞辱。
9Naamang ako, wala ako magbuka sa akong baba; Kay ikaw ang nagbuhat niini.
9因為是你作了這事，我就靜默不開口。
10Kuhaa sa ibabaw nako ang imong hampak: Naut-ut ako pinaagi sa pagbunal sa imong kamot.
10求你除掉你降在我身上的災禍；因你手的責打，我就消滅。
11Sa diha nga ikaw magasaway sa tawo tungod sa iyang kasal-anan, Ikaw magapala sa iyang katahum sama sa usa ka anunogba: Sa pagkamatuod ang tagsatagsa ka tawo maoy kakawangan lamang . (Selah)
11你因人的罪孽，藉著責罰管教他們，叫他們所寶貴的消失，像被蟲蛀蝕；世人都不過是一口氣。（細拉）
12Pamatia ang akong pag-ampo, Oh Jehova, ug patalinghugi ang akong pagtu-aw; Ayaw pagpakahilum niining akong mga luha: Kay ako lumalangyaw uban kanimo, Usa ka humalapit, ingon sa tanan ko nga mga amahan.
12耶和華啊！求你垂聽我的禱告，留心聽我的呼求；我流淚，求你不要緘默；因為我在你面前是客旅，是寄居的，像我所有的祖先一樣。
13Oh tugoti ako, nga mahiulian ako ug kusog, Sa dili pa ako mogikan ug mawagtang.
13求你不要怒視我，使我在去而不返之先，可以喜樂。”