1Oh Jehova, ang Dios sa akong kaluwasan, Sa adlaw ug gabii nagatu-aw ako sa atubangan mo.
1歌一首，可拉子孫的詩，就是以斯拉人希幔的訓誨詩，交給詩班長，調用“麻哈拉利暗俄”。耶和華、拯救我的 神啊！我晝夜都在你面前哀求。
2Padangata ang akong pag-ampo nganha sa imong presencia; Ikiling ang imong igdulungog sa akong pagtu-aw.
2願我的禱告達到你面前，求你留心聽我的呼求。
3Kay ang akong kalag napuno sa mga kagul-anan, Ug ang akong kinabuhi nagapahaduol na ngadto sa Sheol.
3因為我飽經憂患，我的性命臨近陰間。
4Naisip na ako nga uban niadtong nanganaug ngadto sa lubnganan; Ako ingon sa usa ka tawo nga walay makatabang,
4我被列在下坑的人中，就像一個沒有氣力的人一樣。
5Sinalikway sa taliwala sa mga minatay, Sama sa gipatay nga nagahay-ad diha sa lubnganan, Nga dili na gayud nimo hinumduman, Ug sila giputol gikan sa imong kamot.
5我被棄在死人之中，好像被殺的人躺在墳墓裡；你不再記念他們，他們也和你（“你”原文作“你的手”）隔絕了。
6Gipahigda mo ako sa labing halalum nga gahong, Sa mga mangitngit nga dapit, sa mga kahiladman.
6你把我放在最深的坑裡，把我放在黑暗的地方和深淵裡。
7Ang imong kaligutgut midat-og kanako sa hilabihan gayud, Ug gisakit mo ako pinaagi sa tanan mong mga balud. (Selah
7你的烈怒重重地壓著我，你的波浪從四方八面把我淹蓋。（細拉）
8Gipahilayo mo gikan kanako ang akong mga kaila, Imong gihimo ako nga dulumtanan ngadto kanila: Nabilanggo ako, ug dili ako arang makagula.
8你使我的知己都遠離我，使我成為他們所厭惡的。我被囚禁，不能外出。
9Ang akong mga mata nangloy tungod sa akong kasakit: Nagasangpit ako kanimo sa matag-adlaw, Oh Jehova; Akong gibayaw ang akong mga kamot nganha kanimo.
9我的眼睛因困苦而昏花；耶和華啊，我天天向你呼求，向你舉手禱告。
10Pagabuhaton mo ba ang mga katingalahan sa mga minatay? Mobangon ba sila nga mga nangamatay ug magadayeg kanimo? (Selah
10你要為死人行奇事嗎？陰魂會起來稱謝你嗎？（細拉）
11Igapahayag ba ang imong mahigugmaong-kalolot didto sa lubnganan? Kun ang imong pagkamatinumanon diha sa Pagkalaglag?
11在墳墓裡有人述說你的慈愛嗎？在滅亡之地（“滅亡之地”原文作“亞巴頓”）有人述說你的信實嗎？
12Pagailhon ba ang imong mga katingalahan diha sa kangitngitan? Ug ang imong pagkamatarung didto sa yuta sa pagkalimot?
12你的奇事在黑暗裡有人知道嗎？你的公義在那遺忘之地有人知道嗎？
13Apan kanimo, Oh Jehova, nagatu-aw ako; Ug sa pagkabuntag ang akong pag-ampo modangat sa atubangan mo.
13耶和華啊！我卻向你呼求，我的禱告在早晨達到你面前。
14Ngano, Oh Jehova, nga ginasalikway mo ang akong kalag? Nganong gitagoan mo ang imong nawong gikan kanako?
14耶和華啊！你為甚麼丟棄我？為甚麼掩面不顧我？
15Ako gisakit ug andam na sa kamatayon sukad pa sa akong pagkabatan-on hangtud karon: Samtang nagaantus ako sa imong mga kalisang, nagpuyo ako nga natugaw.
15我自幼受苦，幾乎死亡；我受了驚嚇，以致困惑不安（“困惑不安”原文意義難確定）。
16Sa ibabaw nako miagi ang imong makalilisang nga kaligutgut; Ang imong mga pagkamakalilisang mingputol kanako.
16你的烈怒把我淹沒，你的驚嚇把我除滅。
17Minglibut sila kanako sama sa tubig sa tibook nga adlaw; Minglikus sila kanako sa tingub.
17這些終日像水一樣環繞我，一起把我圍困。
18Hinigugma ug higala imong gipahilayo gikan kanako, Ug ang akong kaila ngadto sa kangitngitan.
18你使我摯愛的和同伴都遠離我，黑暗成了我的知己。