1Anak ko, pagmatngon sa akong kaalam; Ikiling ang imong igdulungog sa akong salabutan:
1Sine moj, čuj moju mudrost, prigni uho mojoj razboritosti
2Aron ikaw magabantay sa pagkabuotan, Ug aron ang imong mga ngabil magatipig ug kinaadman.
2da sačuvaš oprez, da ti usne zadrže znanje.
3Kay ang mga ngabil sa usa ka dumuloong babaye nagpatolo ug dugos, Ug ang iyang baba labi pang mahinlo kay sa lana:
3Jer s usana žene preljubnice kaplje med i nepce joj je glađe od ulja,
4Apan sa katapusan siya mapait ingon sa panyawan, Mahait ingon sa usa ka espada nga duhay sulab.
4ali je ona naposljetku gorka kao pelin, oštra kao dvosjekli mač.
5Ang iyang mga tiil nagakanaug ngadto sa kamatayon; Ang iyang mga lakang gitunob ibabaw sa Sheol;
5Njene noge silaze k smrti, a koraci vode u Podzemlje.
6Busa siya dili makakaplag sa patag nga alagianan sa kinabuhi: Ang iyang mga dalan mabalhinon, ug siya wala mahibalo niini .
6Ona ne pazi na put života, ne mari što su joj staze kolebljive.
7Busa karon, mga anak ko , patalinghug kamo kanako, Ug ayaw pagbiya gikan sa mga pulong sa akong baba.
7Zato me sada poslušaj, sine, i ne odstupaj od riječi mojih usta.
8Ipahilayo ang imong dalan gikan kaniya, Ug ayaw pagpahaduol sa pultahan sa iyang balay;
8Neka je put tvoj daleko od nje i ne približuj se vratima njezine kuće,
9Tingali unya ikaw magahatag sa imong kadungganan ngadto sa lain, Ug ang imong mga tuig ngadto sa madaugdaugon;
9da drugima ne bi dao svoju slavu i okrutnima svoje godine;
10Tingali unya ang mga dumuloong mapuno sa imong kusog, Ug ang imong mga pagpangabudlay anha sa balay sa usa ka lumalangyaw,
10da se ne bi tuđinci nasitili tvoga dobra i da tvoja zaslužba ne ode u tuđu kuću;
11Ug ikaw mag-agulo sa imong kaulahian, Sa diha nga mangaut-ut ang imong unod ug ang imong lawas,
11da ne ridaš na koncu kad ti nestane tijela i puti
12Ug magaingon: Giunsa ko ang pagdumot sa pahamangno, Ug ang akong kasingkasing nagtamay sa pagbadlong;
12i da ne kažeš: "Oh, kako sam mrzio pouku i kako mi je srce preziralo ukor!
13Ni gituman ko ang tingog sa akong mga magtutudlo, Ni nagkiling ako sa akong igdulungog kanila nga nagpahamangno kanako!
13I ne slušah glasa svojih učitelja, niti priklonih uho onima što me poučavahu.
14Ako haduol kaayo sa tanang kadautan Sa kinataliwad-an sa pagkatigum ug sa katilingban.
14I umalo ne zapadoh u svako zlo, usred zbora i zajednice!"
15Imna ang mga tubig gikan sa kaugalingon mong sudlanan, Ug ang mga tubig nga nagaagay gikan sa kaugalingon mong atabay.
15Pij vodu iz svoje nakapnice i onu što teče iz tvoga studenca.
16Patibulaagon mo ba ang imong mga tubod sa halayong dapit, Ug ang mga taburan sa tubig diha sa kadalanan?
16Moraju li se tvoji izvori razlijevati i tvoji potoci teći ulicama?
17Himoa sila nga imo lamang, Ug dili alang sa mga dumuloong uban kanimo.
17Nego neka oni budu samo tvoji, a ne i tuđinaca koji su uza te.
18Papanalangini ang imong tuburan; Ug pagmalipayon diha sa asawa sa imong pagkabatan-on.
18Neka je blagoslovljen izvor tvoj i raduj se sa ženom svoje mladosti:
19Ingon sa usa ka mahigugmaong lagsaw nga dumalaga ug sa usa ka makapahimuot nga gasela, Tugoti nga ang iyang mga dughan magatagbaw kanimo sa tanang mga panahon; Ug magpalugos ka sa kanunay sa iyang gugma.
19neka ti je kao mila košuta i ljupka gazela, neka te grudi njene opajaju u svako doba, njezina ljubav zatravljuje bez prestanka!
20Kay ngano man ikaw, anak ko, nga magpalugos sa usa ka dumuloong babaye, Ug magahalog sa sabakan sa usa ka lumalangyaw?
20TÓa zašto bi se, sine moj, zanosio preljubnicom i grlio tuđinki njedra?
21Kay ang mga dalan sa tawo anaa sa atubangan sa mga mata ni Jehova; Ug gipatag niya ang tanang mga alagianan niya.
21Jer pred Jahvinim su očima čovjekovi putovi i on motri sve njegove staze.
22Ang iyang kaugalingong kasal-anan modakop sa dautan, Ug siya magapus sa mga higot sa iyang sala.
22Opakoga će uhvatiti njegova zloća i sapet će ga užad njegovih grijeha.
23Siya mamatay tungod sa pagkakulang sa pahamangno; Ug sa pagkadaku sa iyang pagkabuang siya mahisalaag.
23Umrijet će jer nema pouke, propast će zbog svoje goleme gluposti.