¹Oh managpasalamat kamo kang Jehova; kay siya maayo man; Kay ang iyang mahigugmaong-kalolot nagalungtad sa walay katapusan.

¹Give ye thanks unto Jehovah; for he is good; for his loving-kindness [endureth] for ever.

²Papamulonga niana ang mga tinubos ni Jehova, Nga gipanubos niya gikan sa kamot sa kabatok,

²Let the redeemed of Jehovah say so, whom he hath redeemed from the hand of the oppressor,

³Ug gitigum sila gikan sa mga kayutaan, Gikan sa silangan ug gikan sa kasadpan, Gikan sa amihanan ug gikan sa habagatan.

³And gathered out of the countries, from the east and from the west, from the north and from the sea.

⁴Nanaglaag-laag sila sa kamingawan, sa dalan nga awa-aw; Wala sila makakaplag ug ciudad nga ilang kapuy-an.

⁴They wandered in the wilderness in a desert way, they found no city of habitation;

⁵Mga gutom ug mga giuhaw, Ang ilang mga kalag nangaluya diha kanila.

⁵Hungry and thirsty, their soul fainted in them:

⁶Unya mingtu-aw sila kang Jehova sa ilang kagul-anan, Ug iyang giluwas sila gikan sa ilang mga kalisdanan,

⁶Then they cried unto Jehovah in their trouble, [and] he delivered them out of their distresses,

⁷Ug iyang gimandoan sila usab pinaagi sa dalan nga matul-id, Aron makadangat sila sa ciudad nga ilang kapuy-an.

⁷And he led them forth by a right way, that they might go to a city of habitation.

⁸Oh nga managdayeg unta ang mga tawo kang Jehova tungod sa iyang mahigugmaong-kalolot, Ug tungod sa iyang mga katingalahang buhat alang sa mga anak sa mga tawo!

⁸Let them give thanks unto Jehovah for his loving-kindness, and for his wondrous works to the children of men;

⁹Kay ginatagbaw niya ang kalag nga nagapangandoy, Ug ginapuno niya sa kaayohan ang kalag nga gigutom.

⁹For he hath satisfied the longing soul and filled the hungry soul with good.

¹⁰Ang mga nanagpuyo sa kangitngitan ug sa landong sa kamatayon, Mga binilanggo sa kaguol ug sa mga puthaw,

¹⁰Such as inhabit darkness and the shadow of death, bound in affliction and iron,

¹¹Tungod kay nanagmalalison sila sa mga pulong sa Dios, Ug nanagtamay sa tambag sa Hataas Uyamut:

¹¹Because they had rebelled against the words of ùGod, and had despised the counsel of the Most High; ...

¹²Busa tungod sa kahago giluya niya ang ilang mga kasingkasing; Nanghiumod sila, ug walay bisan kinsa nga mitabang kanila.

¹²And he bowed down their heart with labour; they stumbled, and there was none to help:

¹³Unya sila mingtu-aw kang Jehova gikan sa ilang kagul-anan, ug iyang giluwas sila gikan sa ilang mga kalisdanan.

¹³Then they cried unto Jehovah in their trouble, [and] he saved them out of their distresses;

¹⁴Iyang gikuha sila gikan sa kangitngitan ug sa landong, sa kamatayon, Ug gidugmok niya ang ilang mga talikala.

¹⁴He brought them out of darkness and the shadow of death, and broke their bands in sunder.

¹⁵Oh nga managdayeg unta ang mga tawo kang Jehova, tungod sa iyang mahigugmaong-kalolot, Ug tungod sa iyang mga katingalahang buhat alang sa mga anak sa mga tawo!

¹⁵Let them give thanks unto Jehovah for his loving-kindness, and for his wondrous works to the children of men;

¹⁶Kay gilumpag niya ang mga ganghaan nga tumbaga, Ug gibunggo niya ang mga trangka nga puthaw.

¹⁶For he hath broken the gates of bronze, and cut asunder the bars of iron.

¹⁷Mga buang tungod sa ilang kalapasan, Ug tungod sa ilang kasal-anan, gisakit sila .

¹⁷Fools, because of their way of transgression, and because of their iniquities, are afflicted;

¹⁸Ang ilang kalag giluod sa tanang butang nga kalan-on; Ug napahaduol sila ngadto sa mga ganghaan sa kamatayon.

¹⁸Their soul abhorreth all manner of food, and they draw near unto the gates of death:

¹⁹Unya mingtu-aw sila kang Jehova gikan sa ilang kagul-anan, Ug iyang giluwas sila gikan sa ilang mga kalisdanan.

¹⁹Then they cry unto Jehovah in their trouble, [and] he saveth them out of their distresses;

²⁰Gipadala niya ang iyang pulong ug giayo sila, Ug iyang giluwas sila gikan sa ilang mga pagkalaglag.

²⁰He sendeth his word, and healeth them, and delivereth them from their destructions.

²¹Oh nga managdayeg unta ang mga tawo kang Jehova, tungod sa iyang mahigugmaong-kalolot, Ug tungod sa iyang mga katingalahang buhat alang sa mga anak sa mga tawo!

²¹Let them give thanks unto Jehovah for his loving-kindness, and for his wondrous works to the children of men,

²²Ug pahalara sila sa mga halad-sa-pasalamat, Ug imantala ang iyang mga buhat uban ang pag-awit.

²²And let them offer the sacrifices of thanksgiving, and declare his works in joyful song.

²³Sila nga manumod sa mga sakayan sa dagat, Nga managpatigayon didto sa dagkung kadagatan;

²³They that go down to the sea in ships, that do business in great waters,

²⁴Nakita nila ang mga buhat ni Jehova, Ug ang iyang mga katingalahan diha sa kahiladman.

²⁴These see the works of Jehovah, and his wonders in the deep.

²⁵Kay siya nagasugo, ug nagapahuros sa hangin sa pag-unos, Nga nagapatuybo sa mga balud niana.

²⁵For he speaketh, and raiseth the stormy wind, which lifteth up the waves thereof:

²⁶Mingsaka sila sa mga langit, sila minghiyak pagbalik sa mga kahiladman: Ang ilang kalag natunaw tungod sa kagul-anan.

²⁶They mount up to the heavens, they go down to the depths; their soul is melted because of trouble;

²⁷Mingbarag sila sa pagbalik-balik, ug nagsulosapinday ingon sa usa ka hubog nga tawo, Ug nahubsan sa tanan nila nga kinaadman.

²⁷They reel to and fro, and stagger like a drunken man, and they are at their wits' end:

²⁸Unya nanagtu-aw sila kang Jehova sa ilang kagul-anan, Ug iyang giluwas sila gikan sa ilang mga kalisdanan.

²⁸Then they cry unto Jehovah in their trouble, and he bringeth them out of their distresses;

²⁹Ginahimo niya ang bagyo sa pagpalurang, Aron nga ang mga balud niana milinaw.

²⁹He maketh the storm a calm, and the waves thereof are still:

³⁰Unya sila nangalipay tungod kay nangahilum sila; Busa siya nagamando kanila ngadto sa dunggoanan nga ilang ginatinguha.

³⁰And they rejoice because they are quiet; and he bringeth them unto their desired haven.

³¹Oh nga managdayeg unta ang mga tawo kang Jehova, tungod sa iyang mahigugmaong-kalolot, Ug tungod sa iyang mga katingalahang buhat alang sa mga anak sa mga tawo!

³¹Let them give thanks unto Jehovah for his loving-kindness, and for his wondrous works to the children of men;

³²Ipabayaw usab kanila siya diha sa katilingban sa katawohan, Ug dayegon siya diha sa lingkoranan sa mga anciano.

³²Let them exalt him also in the congregation of the people, and praise him in the session of the elders.

³³Gihimo niya ang mga suba nga kamingawan, Ug ang mga tinubdan gihimo niya nga mahulaw nga yuta;

³³He maketh rivers into a wilderness, and water-springs into dry ground;

³⁴Ang yuta nga mabungaon sa pagkakamingawan nga asin, Tungod sa pagkadautan nila nga nanagpuyo niana.

³⁴A fruitful land into a plain of salt, for the wickedness of them that dwell therein.

³⁵Iyang gihimo ang kamingawan nga danaw sa tubig, Ug ang yuta nga mamala sa mga tinubdan sa tubig.

³⁵He maketh the wilderness into a pool of water, and the dry land into water-springs;

³⁶Ug didto pagapapuy-on niya ang mga gigutom, Aron sila magaandam ug ciudad nga puloy-anan,

³⁶And there he maketh the hungry to dwell, and they establish a city of habitation;

³⁷Ug magapugas sila sa kaumahan, ug magatanum ug kaparrasan, Ug magakuha sila ug bunga sa abut.

³⁷And sow fields, and plant vineyards, which yield fruits of increase;

³⁸Siya magapanalangin usab kanila, sa pagkaagi nga modaghan sila sa hilabihan gayud; Ug dili niya pag-ibanan ang ilang kahayupan.

³⁸And he blesseth them, so that they are multiplied greatly; and he suffereth not their cattle to decrease.

³⁹Unya usab, sila nagakadiyutay ug ginapatikuko Pinaagi sa pagdaugdaug, kasamok, ug kasub-anan.

³⁹And they are diminished and brought low, through oppression, adversity, and sorrow:

⁴⁰Iyang gibubo ang pagtamay ibabaw sa mga principe, Ug sila ginapalakat didto sa kamingawan, diin walay dalan.

⁴⁰He poureth contempt upon nobles, and causeth them to wander in a pathless waste;

⁴¹Bisan pa niini, iyang gibayaw ang mga hangul sa kahitas-an gikan sa kagul-anan, Ug nagapadaghan kaniya sa kabanayan sama sa usa ka panon.

⁴¹But he secureth the needy one on high from affliction, and maketh [him] families like flocks.

⁴²Magatan-aw ang mga matul-id niini, ug mangalipay; Ug ang tanan nga kasal-anan magatak-um sa iyang baba.

⁴²The upright shall see it, and rejoice; and all unrighteousness shall stop its mouth.

⁴³Bisan kinsa nga manggialamon manumbaling niining mga butanga; Ug sila magapalandong sa mahigugmaong-kalolot ni Jehova.

⁴³Whoso is wise, let him observe these things, and let them understand the loving-kindnesses of Jehovah.