¹Unya si Bildad ang Suhitanhon, mitubag ug miingon:

¹Allora Bildad di Suach rispose e disse:

²Hangtud anus-a ang pangayam ninyo sa mga pulong? Palandunga, ug sa human magasulti kita.

²"Quando porrete fine alle parole? Fate senno, e poi parleremo.

³Ngano bang imong giisip kami nga mga mananap, Ug nahimong mahugaw sa imong mga mata?

³Perché siamo considerati come bruti e perché siamo agli occhi vostri degli esseri impuri?

⁴Ikaw nga tungod sa imong kapungot nagabitas sa imong kaugalingon, Pagabiyaan ba ang kalibutan tungod kanimo? Kun pagabalhinon ba ang bato gikan sa iyang nahamutangan?

⁴O tu, che nel tuo cruccio laceri te stesso, dovrà la terra, per cagion tua, essere abbandonata e la roccia esser rimossa dal suo luogo?

⁵Oo, ang suga sa mga dautan pagapalungon, Ug ang aligato sa iyang kalayo dili modan-ag.

⁵Sì, la luce dell’empio si spegne, e la fiamma del suo fuoco non brilla.

⁶Ang kahayag mongitngit sa sulod sa iyang balong-balong, Ug ang lamparahan sa ibabaw niya pagapalongon.

⁶La luce si oscura nella sua tenda, e la lampada che gli sta sopra si spegne.

⁷Ang mga lakang sa iyang pagkamakusganon pagatul-iron, Ug ang iyang kaugalingong salabutan magahulog kaniya.

⁷I passi che facea nella sua forza si raccorciano, e i suoi propri disegni lo menano a ruina.

⁸Kay pinaagi sa iyang kaugalingong mga tiil nahulog siya sa pukot, Ug siya naglakaw sa mga mata sa pukot.

⁸Poiché i suoi piedi lo traggon nel tranello, e va camminando sulle reti.

⁹Usa ka bitik magasakmit kaniya sa iyang tikod, Ug usa ka laang magagapus kaniya.

⁹Il laccio l’afferra pel tallone, e la trappola lo ghermisce.

¹⁰Anaay usa ka balatik nga gitago diha sa yuta alang kaniya, Ug usa ka balag-ong giandam kaniya sa iyang agianan.

¹⁰Sta nascosta in terra per lui un’insidia, e sul sentiero lo aspetta un agguato.

¹¹May kahadlok makapalisang kaniya sa luyo ug luyo, Ug magagukod kaniya sa iyang mga tikod.

¹¹Paure lo atterriscono d’ogn’intorno, lo inseguono, gli stanno alle calcagna.

¹²Ang iyang kusog mahuyang sa kagutom, Ang kadaut ginaandam sa iyang luyo.

¹²La sua forza vien meno dalla fame, la calamità gli sta pronta al fianco.

¹³Ang mga bahin sa iyang lawas pagatunlon, Oo , ang iyang mga bahin igatulon sa anak nga panganay sa kamatayon.

¹³Gli divora a pezzo a pezzo la pelle, gli divora le membra il primogenito della morte.

¹⁴Pagalangkaton siya gikan sa balong-balong diin atua ang iyang pagsalig: Ug siya pagadad-on ngadto sa hari sa mga kahadlok.

¹⁴Egli è strappato dalla sua tenda che credea sicura, e fatto scendere verso il re degli spaventi.

¹⁵Ang butang nga dili iya mahamutang sa iyang balong-balong; Sa iyang pinuy-anan igasabulak ang azufre.

¹⁵Nella sua tenda dimora chi non è de’ suoi, e la sua casa è cosparsa di zolfo.

¹⁶Ang iyang mga gamut sa ilalum magamala, Ug sa ibabaw ang iyang mga sanga mangalaya.

¹⁶In basso s’inaridiscono le sue radici, in alto son tagliati i suoi rami.

¹⁷Ang iyang handumanan mapala sa ibabaw sa yuta, Ug sa dalan ang iyang ngalan dili mahamutang.

¹⁷La sua memoria scompare dal paese, più non s’ode il suo nome per le campagne.

¹⁸Siya papahawaon gikan sa kahayag ngadto sa kangitngitan, Ug siya igasalikway gikan sa kalibutan.

¹⁸E’ cacciato dalla luce nelle tenebre, ed è bandito dal mondo.

¹⁹Dili siya makabaton ug mga anak, ni mga anak sa iyang mga anak sa taliwala sa iyang katawohan, Ni makabaton usab siya ug kabilin sa iyang ginapuy-an.

¹⁹Non lascia tra il suo popolo né figli, né nipoti, nessun superstite dov’egli soggiornava.

²⁰Kadtong tanan nga magasunod kaniya manghitingala sa iyang adlaw, Ingon nga kadtong tanan nga nanghiuna nangalisang.

²⁰Quei d’occidente son stupiti della sua sorte, e quei d’oriente ne son presi d’orrore.

²¹Sa pagkamatuod mao kana ang mga pinuy-anan sa mga dili matarung, Ug kini mao ang himutangan niadtong dili moila sa Dios.

²¹Certo son tali le dimore dei perversi e tale è il luogo di chi non conosce Iddio".