¹Unya mitubag si Job, ug miingon:

¹Allora Giobbe rispose e disse:

²Bisan niining adlawa mapait ang akong kaguol: Ang akong sakit labing mabug-at kay sa akong pag-agulo.

²"Anche oggi il mio lamento è una rivolta, per quanto io cerchi di comprimere il mio gemito.

³Oh, nga hingsayran ko pa unta kong asa ko siya hipalgi! Aron madangat ko gayud ang iyang lingkoranan!

³Oh sapessi dove trovarlo! potessi arrivare fino al suo trono!

⁴Ipahamutang ko sa iyang atubangan ang akong katarungan, Ug pun-on ko ang akong baba sa mga iglalantugi.

⁴Esporrei la mia causa dinanzi a lui, riempirei d’argomenti la mia bocca.

⁵Hibaloan ko ang mga pulong nga iyang igatubag kanako, Ug hisabtan ko ang bisan unsa nga iyang igasulti kanako.

⁵Saprei quel che mi risponderebbe, e capirei quello che avrebbe da dirmi.

⁶Makiglalis ba siya kanako uban nianang gidak-on sa iyang kagahum? Dili; hinonoa siya magapatalinghug kanako.

⁶Contenderebbe egli meco con la sua gran potenza? No! invece, mi presterebbe attenzione.

⁷Didto ang tawo nga matul-id arang makapahayag kaniya sa iyang katarungan; Busa ako pagabuhian sa walay katapusan gikan sa akong maghuhukom.

⁷Là sarebbe un uomo retto a discutere con lui, e sarei dal mio giudice assolto per sempre.

⁸Ania karon, moadto ako sa unahan, apan siya wala didto ; Ug moari ako sa pangulahian, apan dili ko siya igkita,

⁸Ma, ecco, se vo ad oriente, egli non c’è; se ad occidente, non lo trovo;

⁹Dapit sa wala, diin siya magabuhat, apan dili ko siya hitan-awan; Dapit sa akong too, adto siya magtago aron nga kaniya dili ako makasud-ong.

⁹se a settentrione, quando vi opera, io non lo veggo; si nasconde egli nel mezzodì, io non lo scorgo.

¹⁰Apan siya nahibalo sa dalan nga akong pagapadulongan; Sa diha nga ako masulayan na niya, mogula ako ingon sa bulawan.

¹⁰Ma la via ch’io batto ei la sa; se mi mettesse alla prova, ne uscirei come l’oro.

¹¹Ang akong tiil nagsubay pag-ayo sa iyang mga lakang; Ang iyang dalan maoy akong gibantayan, ug wala ako motipas.

¹¹Il mio piede ha seguito fedelmente le sue orme, mi son tenuto sulla sua via senza deviare;

¹²Ako wala mosibug gikan sa sugo sa iyang mga ngabil; Gipakamahal ko ang mga pulong sa iyang baba labi kay sa kalan-on ko nga kinahanglan.

¹²non mi sono scostato dai comandamenti delle sue labbra, ho riposto nel mio seno le parole della sua bocca.

¹³Apan usa ra siya ug hunahuna, ug kinsay arang makaliso kaniya? Ug ang butang nga ginatinguha sa iyang kalag, kana gayud maoy iyang ginahimo.

¹³Ma la sua decisione e una; chi lo farà mutare? Quello ch’ei desidera, lo fa;

¹⁴Kay siya magabuhat niadtong butang nga iyang ginatagana alang kanako: Ug daghang mga butang nga ingon niana nga anaa kaniya.

¹⁴egli eseguirà quel che di me ha decretato; e di cose come queste ne ha molte in mente.

¹⁵Busa ako nalisang diha sa iyang atubangan; Sa magapalandong ako, mahadlok ako kaniya.

¹⁵Perciò nel suo cospetto io sono atterrito; quando ci penso, ho paura di lui.

¹⁶Kay gipugdaw sa Dios ang akong kasingkasing, Ug ang Makagagahum naghadlok kanako:

¹⁶Iddio m’ha tolto il coraggio, l’Onnipotente mi ha spaventato.

¹⁷Kay wala man ipahimulag ako sa wala pa modangat ang kangitngit, Wala usab niya pataboni gikan sa akong nawong ang mabaga nga kangitngit.

¹⁷Questo mi annienta: non le tenebre, non la fitta oscurità che mi ricopre.