Cebuano

Italian: Riveduta Bible (1927)

Job

26

1Unya si Job mitubag, ug miingon:
1Allora Giobbe rispose e disse:
2Giunsa nimo pagtabang siya nga walay gahum! Unsaon nimo pagluwas sa bukton nga walay kusog!
2"Come hai bene aiutato il debole! Come hai sorretto il braccio senza forza!
3Giunsa nimo pagtambag siya nga walay kaalam, Ug giunsa nimo pagpahayag sa makadaghan ang maayong kaalam!
3Come hai ben consigliato chi è privo di sapienza! E che abbondanza di sapere tu gli hai comunicato!
4Kinsa ang imong gisultihan sa mga pulong? Ug kang kinsang espiritu ang nagagikan kanimo?
4Ma a chi ti credi di aver parlato? E di chi è lo spirito che parla per mezzo tuo?
5Ang mga patay nanagkurog Gikan sa ilalum sa katubigan, ug ang mga pumoluyo niana.
5Dinanzi a Dio tremano le ombre disotto alle acque ed ai loro abitanti.
6Ang Sheol hubo man sa atubangan sa Dios , Ug ang Kalumpagon walay kapanalipdan.
6Dinanzi a lui il soggiorno dei morti è nudo, l’abisso è senza velo.
7Ang amihan iyang gibuklad sa dapit nga walay sulod, Ug ang kalibutan iyang gibitay sa walay gibitayan.
7Egli distende il settentrione sul vuoto, sospende la terra sul nulla.
8Ang katubigan iyang giputos sulod sa iyang mabagang mga panganod; Ug ang panganod wala malumpag sa ilalum nila.
8Rinchiude le acque nelle sue nubi, e le nubi non scoppiano per il peso.
9Wala niya ipadayag ang iyang harianong trono, Ug gibuklad ang iyang panganod sa ibabaw niini.
9Nasconde l’aspetto del suo trono, vi distende sopra le sue nuvole.
10Ang katubigan iyang gilibutan ug usa ka utlanan, Hangtud sa mga utlanan sa kahayag ug kangitngit.
10Ha tracciato un cerchio sulla faccia dell’acque, là dove la luce confina colle tenebre.
11Ang mga haligi sa langit nangauyog Ug nanghibulong sa iyang pagbadlong.
11Le colonne del cielo sono scosse, e tremano alla sua minaccia.
12Sa iyang kagahum gikutaw niya ang dagat, Ug pinaagi sa iyang salabutan ginadaug niya ang Rahab.
12Con la sua forza egli solleva il mare, con la sua intelligenza ne abbatte l’orgoglio.
13Sa iyang Espiritu siya nagadayandayan sa kalangitan; Ang iyang kamot maoy nagduslak sa bitin nga matulin.
13Al suo soffio il cielo torna sereno, la sua mano trafigge il drago fuggente.
14Ania karon, kini bahin ra sa iyang kaagi: Ug pagkadiyutay rang hong-hong ang atong nabati mahitungod kaniya! Apan sa dalugdug sa iyang kagahum kinsa ang makatugkad?
14Ecco, questi non son che gli estremi lembi dell’azione sua. Non ce ne giunge all’orecchio che un breve sussurro; Ma il tuono delle sue potenti opere chi lo può intendere?"