¹Oo, niini nangurog ang akong kasingkasing, Ug nabalhin sa iyang dapit.

¹A tale spettacolo il cuor mi trema e balza fuor del suo luogo.

²Patalinghug kamo, oh patalinghug sa lanog sa iyang tingog. Ug sa dinahunog nga mogula sa iyang baba.

²Udite, udite il fragore della sua voce, il rombo che esce dalla sua bocca!

³Kana iyang gipadala sa ilalum sa tibook nga langit, Ug ang iyang kilat ngadto sa mga kinatumyan sa yuta.

³Egli lo lancia sotto tutti i cieli e il suo lampo guizza fino ai lembi della terra.

⁴Sa tapus niana usa ka tingog modahunog; Sa tingog sa iyang pagkagamhanan siya nagpadalugdug; Ug siya wala magpahunong sa mga kilat sa diha nga ang iyang tingog mabati.

⁴Dopo il lampo, una voce rugge; egli tuona con la sua voce maestosa; e quando s’ode la voce, il fulmine non e già più nella sua mano.

⁵Ang Dios magapadalugdug sa iyang tingog sa dakung kahibulongan; Siya magabuhat ug mga dagkung butang nga dili nato matugkad.

⁵Iddio tuona con la sua voce maravigliosamente; grandi cose egli fa che noi non intendiamo.

⁶Kay siya magaingon sa nieve: Magpatalinghug ka sa yuta; Ingon man usab sa ulan, ug sa mga taligsik sa iyang ulan nga gamhanan.

⁶Dice alla neve: "Cadi sulla terra!" lo dice al nembo della pioggia, al nembo delle piogge torrenziali.

⁷Siya magatak-um sa kamot sa tagsatagsa ka tawo; Aron ang tanang tawo nga iyang binuhat mahibalo niana.

⁷Rende inerte ogni mano d’uomo, onde tutti i mortali, che son opera sua, imparino a conoscerlo.

⁸Unya mangadto ang mga mananap sa sa mga hulonan, Ug mamuyo sa ilang mga lungib.

⁸Le bestie selvagge vanno nel covo, e stan ritirate entro le tane.

⁹Gikan sa puloy-anan sa habagatan mogula ang bagyo, Ug ang katugnaw gikan sa amihanan.

⁹Dai recessi del sud viene l’uragano, dagli aquiloni il freddo.

¹⁰Pinaagi sa iyang gininhawa ang Dios nagahatag ug yelo; Ug ang gilapdon sa mga katubigan mahimong sigpit.

¹⁰Al soffio di Dio si forma il ghiaccio e si contrae la distesa dell’acque.

¹¹Oo, iyang gilulanan ang mabaga nga panganod ug tubig; Ginakatag niya ang panganod sa iyang kilat.

¹¹Egli carica pure le nubi d’umidità, disperde lontano le nuvole che portano i suoi lampi

¹²Ug sa iyang pagmando kana nagatuyok, Aron sila magatuman sumala sa bisan unsa nga iyang isugo kanila. Sa ibabaw sa kalibutan nga kapuy-an,

¹²ed esse, da lui guidate, vanno vagando nei lor giri per eseguir quanto ei loro comanda sopra la faccia di tutta la terra;

¹³Kong aron sa pagbadlong, kun tungod sa iyang yuta, Kun tungod sa iyang mahigugmaong-kalolot nga kana iyang gipahatabo.

¹³e le manda o come flagello, o come beneficio alla sua terra, o come prova della sua bontà.

¹⁴Pamatia kini, Oh Job: Humunong ka, ug tulotimbanga ang mga buhat nga katingalahan sa Dios.

¹⁴Porgi l’orecchio a questo, o Giobbe; fermati, e considera le maraviglie di Dio!

¹⁵Nasayud ba ikaw kong giunsa sa Dios ang iyang pagmando kanila, Ug kong giunsa sa pagpasiga ang kilat sa iyang panganod?

¹⁵Sai tu come Iddio le diriga e faccia guizzare il lampo dalle sue nubi?

¹⁶Nahibalo ka ba sa mga pagtulotimbang sa mga panganod, Sa mga buhat nga katingalahan niya nga hingpit sa kahibalo?

¹⁶Conosci tu l’equilibrio delle nuvole, le maraviglie di colui la cui scienza è perfetta?

¹⁷Kong ngano nga ang imong nga bisti mainit, Sa diha nga ang kalibutan mahilum tungod sa hangin nga habagat?

¹⁷Sai tu come mai gli abiti tuoi sono caldi quando la terra s’assopisce sotto il soffio dello scirocco?

¹⁸Makahimo ka ba sa pagbuklad sa langit uban kaniya, Nga magahi ingon sa salamin nga tinunaw?

¹⁸Puoi tu, come lui, distendere i cieli e farli solidi come uno specchio di metallo?

¹⁹Tudloi kami kong unsa ang among isulti kaniya; Kay kami dili makahusay sa among igasulti tungod sa kangitngit.

¹⁹Insegnaci tu che dirgli!… Nelle tenebre nostre, noi non abbiam parole.

²⁰Ipahibalo ba kaniya nga ako buot mosulti? Kun buot ba ang tawo nga siya malamoy?

²⁰Gli si annunzierà forse ch’io voglio parlare? Ma chi mai può bramare d’essere inghiottito?

²¹Ug karon ang mga tawo dili makakita sa suga sa kalangitan nga masiga; Apan ang hangin moagi ug magasilhig kanila.

²¹Nessuno può fissare il sole che sfolgora ne’ cieli quando v’è passato il vento a renderli tersi.

²²Gikan sa amihanan mogula ang bulawanong kahayag: Sa Dios anaa ang makalilisang kagamhanan.

²²Dal settentrione viene l’oro; ma Dio è circondato da una maestà terribile;

²³Mahatungod sa Makagagahum, dili nato siya makita: Siya daku uyamut sa kagahum; Ug sa justicia ug sa madagayaon nga pagkamatarung siya dili magapaguol.

²³l’Onnipotente noi non lo possiam scoprire. Egli è grande in forza, in equità, in perfetta giustizia; egli non opprime alcuno.

²⁴Busa ang mga tawo may kahadlok kaniya: Siya walay pinalabi sa mga maalam ug kasingkasing.

²⁴Perciò gli uomini lo temono; ei non degna d’uno sguardo chi si presume savio".