1Sa nakadaghan gisakit ako nila sukad pa sa akong pagkabatanon hangtud karon, Ipasulti sa Israel karon,
1En vallfartssång. Mycken nöd hava de vållat mig allt ifrån min ungdom -- så säge Israel --
2Sa nakadaghan gisakit ako nila sukad pa sa akong pagkabatan-on hangtud karon: Apan sila wala makadaug batok kanako.
2mycken nöd hava de vållat mig allt ifrån min ungdom, dock blevo de mig ej övermäktiga.
3Ang mga magdadaro nanagdaro sa ibabaw sa akong boko-boko; Nanaghimo sila ug hatag-as nga mga tudling.
3På min rygg hava plöjare plöjt och dragit upp långa fåror.
4Si Jehova matarung man: Iyang gipamugto ang mga gapus sa mga dautan.
4Men HERREN är rättfärdig och har huggit av de ogudaktigas band.
5Pakaulawi sila ug papasibuga sila, Ngatanan sila nga nanagdumot sa Sion.
5De skola komma på skam och vika tillbaka, så många som hata Sion.
6Himoa sila nga ingon sa mga balili diha sa mga atop sa balay, Nga mangalaya sa dili pa sila motubo;
6De skola bliva lika gräs på taken, som vissnar, förrän det har vuxit upp;
7Nga niini ang kamot sa mag-aani dili mapuno, Ni mapuno ang sabakan niya nga nagabugkos sa mga binangan sa mga uhay:
7ingen skördeman fyller därmed sin hand, ingen kärvbindare sin famn,
8Ni manag-ingon ang nanagpangangi: Ang panalangin ni Jehova anaa unta kaninyo; Managpanalangin kami kaninyo sa ngalan ni Jehova.
8och de som gå där fram kunna icke säga: »HERRENS välsignelse vare över eder! Vi välsigna eder i HERRENS namn.»