1Dayegon ninyo si Jehova; Kay maayo man ang pag-awit ug mga pagdayeg sa atong Dios; Kay kini matahum ug angay ang pagdayeg.
1Halleluja! Ja, det är gott att lovsjunga vår Gud, ja, det är ljuvligt; lovsång höves oss.
2Si Jehova nagapatindog sa Jerusalem; Ginatigum niya sa tingub ang mga sinalikway sa Israel.
2HERREN är den som bygger upp Jerusalem, Israels fördrivna samlar han tillhopa.
3Iyang ginaayo ang kasingkasing nga nangadugmok, Ug ginabugkosan niya ang ilang mga samad.
3Han helar dem som hava förkrossade hjärtan, och deras sår förbinder han.
4Iyang ginaisip ang gidaghanon sa mga bitoon; Nagahingalan siya kanilang tanan sa ilang mga ngalan.
4Han bestämmer stjärnornas mängd, han nämner dem alla vid namn.
5Daku ang atong Ginoo, ug sa gahum nga dili hitupngan; Ug ang iyang salabutan walay kinutoban.
5Vår Herre är stor och väldig i kraft, hans förstånd har ingen gräns.
6Ginasapnay ni Jehova ang mga maaghup: Ginapukan niya ang mga dautan ngadto sa yuta.
6HERREN uppehåller de ödmjuka, men de ogudaktiga slår han till jorden.
7Manag-awit kamo kang Jehova nga adunay mga pasalamat; Manag-awit kamo nga adunay alpa ngadto sa atong Dios,
7Höjen sång till HERREN med tacksägelse, lovsjungen vår Gud till harpa,
8Nga nagatabon sa kalangitan sa mga panganod, Nga nagatagana sa ulan alang sa yuta, Nga nagapaturok sa balili ibabaw sa kabukiran.
8honom som betäcker himmelen med moln, honom som bereder regn åt jorden, honom som låter gräs skjuta upp på bergen,
9Siya nagahatag sa mananap sa iyang makaon, Ug sa mga kuyabog sa mga uwak nga nanag-iyagak.
9honom som giver föda åt djuren, åt korpens ungar som ropa.
10Wala niya kahimut-i ang kusog sa kabayo: Siya walay kalipay sa mga tiil nga matulin sa tawo.
10Han har icke sin lust i hästens styrka, hans behag står ej till mannens snabbhet.
11Ang kalipay ni Jehova anaa kanila nga may kahadlok kaniya, Anaa niadtong mga nagalaum sa iyang mahigugmaong-kalolot.
11HERRENS behag står till dem som frukta honom, till dem som hoppas på hans nåd.
12Dayega si Jehova, Oh Jerusalem; Dayegon mo ang imong Dios, Oh Sion.
12Jerusalem, prisa HERREN; Sion, lova din Gud.
13Kay iyang gilig-on ang mga trangka sa imong mga ganghaan; Siya nanalangin sa imong mga anak nga anaa sa sulod nimo.
13Ty han har gjort bommarna för dina portar fasta; han har välsignat dina barn i dig.
14Gibuhat niya ang pakigdait diha sa imong mga utlanan; Iyang ginabusog ikaw sa katambok sa trigo.
14Han skaffar dina gränser frid, han mättar dig med bästa vete.
15Siya nagapadla sa iyang sugo sa ibabaw sa yuta; Sa matulin gayud nagadalagan ang iyang pulong.
15Han låter sitt tal gå ut till jorden, hans ord löper åstad med hast.
16Siya nagahatag sa nieve sama sa balhibo sa carnero; Ginasaliyab niya ang tun-og sama sa mga abo.
16Han låter snö falla såsom ull, rimfrost strör han ut såsom aska.
17Ginasalibay niya ang iyang yelo sama sa mga tinipak sa tinapay : Sa atubangan sa iyang katugnaw kinsa ba ang makaantus?
17Han kastar sitt hagel såsom smulor; vem kan bestå för hans frost?
18Siya nagapadala sa iyang pulong, ug ginatunaw sila: Ginapahuros niya ang iyang hangin, ug mingbul-og ang katubigan.
18Åter sänder han sitt ord, då smälter det frusna; sin vind låter han blåsa, då strömmar vatten.
19Ginapakita niya ang iyang pulong kang Jacob, Ang iyang kabalaoran ug ang iyang mga tulomanon kang Israel.
19Han har förkunnat för Jakob sitt ord, för Israel sina stadgar och rätter.
20Wala niya buhata ang ingon niini sa bisan unsa nga nasud; Ug mahitungod sa iyang mga tulomanon, sila wala manghibalo q2 niana. Dayegon ninyo si Jehova.
20Så har han icke gjort för något hednafolk; och hans rätter, dem känna de icke. Halleluja!