¹Job progovori i reče:

¹¶ Katahi ka whakautua e Hopa, i mea ia,

²"Zar mi je i danas tužaljka buntovna? Teška mu ruka iz mene vapaj budi:

²I tenei ra nei ano e amuamu ana taku tangi: nui noa atu i taku aue te taimaha o te patunga i ahau.

³o, kada bih znao kako ću ga naći, do njegova kako doprijeti prijestolja,

³Aue, me i mohio ahau ki te wahi e kite ai ahau i a ia, kia tae rawa atu ai ahau ki tona nohoanga!

⁴pred njim parnicu bih svoju razložio, iz mojih bi usta navrli dokazi.

⁴Ka ata whakatakotoria e ahau aku korero ki tona aroaro, ka whakakiia hoki toku mangai ki nga kupu tautohetohe.

⁵Rad bih znati što bi meni odvratio i razumjeti riječ što bi je rekao!

⁵Ka mohio ahau ki nga kupu e whakahokia mai e ia ki ahau, ka marama hoki tana e mea ai ki ahau.

⁶Zar mu treba snage velike za raspru? Ne, dosta bi bilo da me on sasluša.

⁶E whakaputaina mai ranei tona kaha nui ina tautohetohe ki ahau? Kahore; engari ka whai whakaaro ia ki ahau.

⁷U protivniku bi vidio pravedna, i parnica moja tad bi pobijedila.

⁷Ko reira te tangata tika tautohetohe ai ki a ia: a ora tonu ake ahau i toku kaiwhakawa ake tonu atu.

⁸Na istok krenem li, naći ga ne mogu; pođem li na zapad, ne razabirem ga.

⁸¶ Nana, haere ana ahau ki mua, a kahore ia i reira; ki muri, heoi kahore ahau e kite i a ia:

⁹Ištem na sjeveru, al' ga ne opažam; nevidljiv je ako se k jugu okrenem.

⁹Ki maui, ina ka mahi ia, heoi kahore ahau e kite i a ia; e huna ana ia i a ia ano i te taha ki matau, te kite ahau i a ia.

¹⁰Pa ipak, on dobro zna put kojim kročim! Neka me kuša: čist k'o zlato ću izići!

¹⁰Otiia e mohio ana ia ki te ara e anga atu ai ahau: kia oti ahau te titiro iho e ia, ano he koura ahau i toku putanga mai.

¹¹Noga mi se stopa njegovih držala, putem sam njegovim išao ne skrećuć';

¹¹Mau pu ona takahanga i toku waewae; u pu ahau ki tona ara, kihai hoki i peka ke.

¹²slušao sam nalog njegovih usana, pohranih mu riječi u grudima svojim.

¹²Kihai hoki i mahue i ahau te whakahau a ona ngutu; ko nga kupu a tona mangai rongoa rawa ki ahau, nui atu i te kai i rite maku.

¹³Al' htjedne li štogod, tko će ga odvratit'? Što zaželi dušom, to će ispuniti.

¹³¶ Ko ia, kotahi tonu tona whakaaro, a ma wai ia e whakatahuri ke? Ko ta tona ngakau hoki i hiahia ai e meatia ana e ia.

¹⁴Izvršit će što je dosudio meni, kao i sve drugo što je odlučio!

¹⁴E whakaotia ana hoki e ia nga mea i whakaritea moku: he maha ano hoki ana mahi pera.

¹⁵Zbog toga pred njime sav ustravljen ja sam, i što više mislim, jače strah me hvata.

¹⁵Koia ahau i ohorere ai i tona aroaro: ka whakaaroaro ahau, ka wehi i a ia.

¹⁶U komade Bog mi je srce smrvio, užasom me svega prožeo Svesilni,

¹⁶Ngohe noa hoki toku ngakau i te Atua, ohorere ana ahau i te Kaha Rawa.

¹⁷premda nisam ni u tminama propao, ni u mraku što je lice moje zastro.

¹⁷Kihai nei hoki ahau i whakangaromia i mua o te pouri, kihai hoki i hipokina e ia te pouri i toku aroaro.