¹Job progovori i reče:

¹Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:

²"Slušajte, slušajte dobro što ću reći, utjehu mi takvu barem udijelite.

²"Dëgjoni me kujdes atë që kam për të thënë, dhe kjo të jetë kënaqësia që më jepni.

³Otrpite da riječ jednu ja izrečem, kad završim, tad se rugajte slobodno.

³Kini durim me mua dhe më lini të flas dhe, kur të kem folur, edhe talluni me mua.

⁴Zar protiv čovjeka dižem ja optužbu? Kako da strpljenje onda ne izgubim?

⁴A ankohem vallë për një njeri? Dhe pse fryma ime nuk duhet të trishtohet?

⁵Pogledajte na me: užas će vas spopast', rukom ćete svoja zakloniti usta;

⁵Shikomëni dhe habituni, dhe vini dorën mbi gojë.

⁶pomislim li na to, prestravim se i sam i čitavim svojim tad protrnem tijelom.

⁶Kur e mendoj, më zë frika dhe mishi im fillon të dridhet.

⁷Zašto na životu ostaju zlikovci i, što su stariji, moćniji bivaju?

⁷Pse, pra, jetojnë të pabesët dhe pse plaken dhe shtojnë pasuritë e tyre?

⁸Potomstvo njihovo s njima napreduje a izdanci im se množe pred očima.

⁸Pasardhësit e tyre fuqizohen bashkë me ta nën vështrimet e tyre dhe fëmijët e tyre lulëzojnë në sytë e tyre.

⁹Strah nikakav kuće njihove ne mori i šiba ih Božja ostavlja na miru.

⁹Shtëpitë e tyre janë në siguri, pa tmerre, dhe fshikulli i Perëndisë nuk rëndon mbi ta.

¹⁰Njihovi bikovi plode pouzdano, krave im se tele i ne jalove se.

¹⁰Demi i tyre mbars dhe nuk gabon, lopa e tyre pjell pa dështuar.

¹¹K'o jagnjad djeca im slobodno skakuću, veselo igraju njihovi sinovi.

¹¹Dërgojnë jashtë si një kope të vegjlit e tyre dhe bijtë e tyre hedhin valle.

¹²Oni pjevaju uz harfe i bubnjeve i vesele se uz zvukove svirale.

¹²Këndojnë në tingujt e timpanit dhe të qestes dhe kënaqen me zërin e flautit.

¹³Dane svoje završavaju u sreći, u Podzemlje oni silaze spokojno.

¹³I kalojnë në mirëqënie ditët e tyre, pastaj një çast zbresin në Sheol.

¹⁴A govorili su Bogu: 'Ostavi nas, ne želimo znati za tvoje putove!

¹⁴Megjithatë i thonin Perëndisë: "Largohu nga ne, sepse nuk dëshirojmë aspak të njohim rrugët e tua.

¹⁵TÓa tko je Svesilni da njemu služimo i kakva nam korist da ga zazivamo?'

¹⁵Kush është i Plotfuqishmi të cilit duhet t'i shërbejmë? Ç'përfitojmë veç kësaj kur e lusim?".

¹⁶Zar svoju sreću u ruci ne imahu, makar do Njega ne drže ništa oni?

¹⁶Ja, begatia e tyre a nuk është vallë në duart e tyre? Këshilla e të pabesëve është mjaft larg meje.

¹⁷Zar se luč opakog kada ugasila? Zar se na njega oborila nesreća? Zar mu u gnjevu svom On skroji sudbinu?

¹⁷Sa herë shuhet llamba e të këqijve ose shkatërrimi bie mbi ta, vuajtjet që Perëndia cakton në zemërimin e tij?

¹⁸Zar je kao slama na vjetru postao, kao pljeva koju vihor svud raznosi?

¹⁸A janë ata si kashta përpara erës ose si byku që e merr me vete stuhia?

¹⁹Hoće l' ga kaznit' Bog u njegovoj djeci? Ne, njega nek' kazni da sam to osjeti!

¹⁹Ju thoni se Perëndia ruan dënimin e paudhësisë së dikujt për bijtë e tij. Ta shpaguajë Perëndia, që ai të mund ta kuptojë.

²⁰Vlastitim očima nek' rasap svoj vidi, neka se napije srdžbe Svesilnoga!

²⁰Të shohë me sytë e tij shkatërrimin e vet dhe të pijë nga zemërimi i të Plotfuqishmit!

²¹TÓa što poslije smrti on za dom svoj mari kad će se presjeć' niz njegovih mjeseci?

²¹Çfarë i hyn në punë në fakt shtëpia e tij mbas vdekjes, kur numri i muajve të tij është mbushur?

²²Ali tko će Boga učiti mudrosti, njega koji sudi najvišim bićima?

²²A mundet ndokush t'i mësojë Perëndisë njohuri, atij që gjykon ata që ndodhen atje lart?

²³Jedan umire u punom blagostanju, bez briga ikakvih, u potpunom miru,

²³Dikush vdes kur ka plot fuqi, i qetë dhe i sigurt;

²⁴bokova od pretiline otežalih i kostiju sočne moždine prepunih.

²⁴ka kovat plot me qumësht dhe palca e kockave të tij është e freskët.

²⁵A drugi umire s gorčinom u duši, nikad nikakve ne okusivši sreće.

²⁵Një tjetër përkundrazi vdes me shpirt të hidhëruar, pa pasë shijuar kurrë të mirën.

²⁶Obojica leže zajedno u prahu, crvi ih jednako prekrivaju oba.

²⁶Që të dy dergjen bashkë në pluhur dhe krimbat i mbulojnë.

²⁷O, znam dobro kakve vaše su namjere, kakve zlosti protiv mene vi snujete.

²⁷Ja, unë i njoh mendimet tuaja dhe planet me të cilat doni të ushtroni dhunën kundër meje.

²⁸Jer pitate: 'Gdje je kuća plemićeva, šator u kojem stanovahu opaki?'

²⁸Në fakt ju thoni: "Ku është shtëpia e princit, dhe ku është çadra, banesa e njerëzve të këqij?".

²⁹Niste li na cesti putnike pitali, zar njihovo svjedočanstvo ne primate:

²⁹Nuk i keni pyetur ata që udhëtojnë dhe nuk i njihni shenjat e tyre?

³⁰'Opaki je u dan nesreće pošteđen i u dan Božje jarosti veseo je.'

³⁰Njerëzit e këqij në fakt shpëtojnë ditën e shkatërrimit dhe çohen në shpëtim ditën e zemërimit.

³¹Al' na postupcima tko će mu predbacit' i tko će mu vratit' što je počinio?

³¹Kush e qorton për sjelljen e tij dhe kush i jep shpagim për atë që ka bërë?

³²A kad ga na kraju na groblje odnesu, na grobni mu humak postavljaju stražu.

³²Atë e çojnë në varr dhe i bëjnë roje varrit të tij.

³³Lake su mu grude zemlje u dolini dok za njime ide čitavo pučanstvo.

³³Plisat e luginës do të jenë të ëmbël për të; tërë njerëzia do ta ndjekë, ndërsa një mori pa fund i shkon para.

³⁴O, kako su vaše utjehe isprazne! Kakva su prijevara vaši odgovori!"

³⁴Si mund të më ngushëlloni pra, me fjalë të kota, kur nga fjalët tuaja nuk mbetet veçse gënjeshtra?".