1Job nastavi svoju besjedu i reče:
1Jobi e mori fjalën përsëri dhe tha:
2"Živoga mi Boga što mi pravdu krati i Svesilnog koji dušu mi zagorča:
2"Ashtu si rron Perëndia që më ka hequr të drejtën time dhe i Plotfuqishmi që më ka hidhëruar shpirtin,
3sve dok duha moga bude još u meni, dok mi dah Božji u nosnicama bude,
3deri sa të ketë një frymë jete tek unë dhe të jetë fryma e Perëndisë në flegrat e hundës sime,
4usne moje neće izustiti zloću niti će laž kakva doći na moj jezik.
4buzët e mia nuk do të thonë asnjë ligësi, as gjuha ime nuk ka për të shqiptuar asnjë gjë të rreme.
5Daleko od mene da vam dadem pravo, nedužnost svoju do zadnjeg daha branim.
5Nuk do të pranoj që ju keni të drejtë; deri në regëtimat e fundit nuk do të heq dorë nga ndershmëria ime.
6Pravde svoje ja se držim, ne puštam je; zbog mojih me dana srce korit' neće.
6Do të qëndroj i patundur në drejtësinë time, pa bërë lëshime; zemra nuk më qorton asnjë nga ditët e mia.
7Neka mi dušmana kob opakog snađe, a mog protivnika udes bezbožnikov!
7Armiku im qoftë si njeriu i keq, dhe ai që ngrihet kundër meje ashtu si njeriu i padrejtë.
8Čemu se nadati može kad vapije i kada uzdiže k Bogu dušu svoju?
8Çfarë shprese mund të ketë në fakt i pabesi, edhe sikur të arrijë të sigurojë fitime, kur Perëndia i heq jetën?
9Hoće li čuti Bog njegove krikove kada se na njega obori nevolja?
9A do ta dëgjojë Perëndia britmën e tij, kur mbi të do të bjerë fatkeqësia?
10Zar će se radovat' on u Svesilnome, zar će Boga svakog časa zazivati?
10A do t'i vërë kënaqësitë e tij vallë tek i Plotfuqishmi dhe do të kërkojë ndihmën e Perëndisë në çdo kohë?
11Ali Božju ruku ja ću vam pokazat' i neću vam sakrit namjere Svesilnog.
11Do t'ju jap mësime mbi fuqinë e Perëndisë, nuk do t'ju fsheh qëllimet e të Plotfuqishmit.
12Eto, sve ste sami mogli to vidjeti, što se onda u ispraznosti gubite?"
12Por ju të gjithë i keni vënë re këto gjëra, pse, pra, silleni në mënyrë kaq të kotë?
13"Ovu sudbu Bog dosuđuje opakom, ovo baštini silnik od Svemogućeg.
13Ky është fati që Perëndia i rezervon njeriut të keq, trashëgimia që njerëzit që përdorin dhunën marrin nga i Plotfuqishmi.
14Ima li sinova mnogo, mač ih čeka, a porod mu neće imat' dosta kruha.
14Në rast se ka një numër të madh bijsh, këta i destinohen shpatës, dhe trashëgimtarët e tij nuk do të kenë bukë për t'u ngopur.
15Smrt će sahranit' preživjele njegove i udovice ih oplakivat neće.
15Ata që do të mbijetojnë pas tij do të varrosen nga vdekja dhe të vejat e tyre nuk do të qajnë.
16Ako i srebra k'o praha nagomila, ako i nakupi haljina k'o blata,
16Në rast se grumbullon argjend si pluhur dhe mbledh rrobe si baltë,
17nek' ih skuplja, odjenut će ih pravednik, ljudi će nedužni podijeliti srebro.
17ai i grumbullon, por do t'i veshë i drejti, dhe argjendin do ta ndajë i pafajmi.
18Od paučine je kuću sagradio, kolibicu kakvu sebi diže čuvar:
18Ai ndërton shtëpinë e tij si një mole, si një kasolle që e ka bërë një rojtar.
19bogat je legao, al' po posljednji put; kad oči otvori, ničeg više nema.
19I pasuri bie në shtrat, por nuk do të bashkohet me njerëzit e tij; hap sytë dhe nuk është më.
20Usred bijela dana strava ga spopada, noću ga oluja zgrabi i odnese.
20Tmerri e kap në befasi si ujërat; në mes të natës një furtunë e rrëmben tinëzisht.
21Istočni ga vjetar digne i odvuče, daleko ga baca od njegova mjesta.
21Era e lindjes e merr me vete dhe ai ikën, e fshin nga vendi i tij si një vorbull.
22Bez milosti njime vitla on posvuda, dok mu ovaj kuša umaći iz ruke.
22Ajo sulet kundër tij pa mëshirë, ndërsa ai kërkon në mënyrë të dëshpëruar të shpëtojë nga ajo dorë,
23Rukama plješću nad njegovom propašću i zvižde na njega kamo god došao.
23njerëzia duartroket në mënyrë tallëse për të dhe fërshëllen kundër tij nga vendi ku ndodhet".