¹Znaš li kako se legu divokoze? Vidje li kako se mlade košute?

¹A e di ti kohën kur pjellin dhitë e malit apo ke vërejtur vallë pjelljen e drenushave?

²Izbroji li koliko nose mjeseci, znaš li u koje doba se omlade?

²A di ti të numërosh muajt kur merr fund barra e tyre, apo njeh ti kohën kur duhet të pjellin?

³Sagnuvši se, polegu lanad svoju i breme usred pustinje odlažu,

³Mblidhen dhe pjellin të vegjlit e tyre, duke u dhënë fund kështu dhembjeve të tyre.

⁴a kad im porod ojača, poraste, ostave ga i ne vraćaju mu se.

⁴Të vegjlit e tyre bëhen të fortë, rriten jashtë, shkëputen dhe nuk kthehen më pranë tyre.

⁵Tko dade divljem magarcu slobodu i tko to oglav skinu njemu s glave?

⁵Kush lë të lirë gomarin e egër, kush e ka zgjidhur gomarin e egër,

⁶U zavičaj mu dadoh ja pustinju i polja slana da ondje živuje.

⁶të cilit i kam caktuar të rrijë në shkretëtirë dhe tokën e kripur si banesë?

⁷Buci gradova on se podruguje i ne sluša goničevih povika.

⁷Ai përçmon zhurmën e qytetit dhe nuk dëgjon britmat e asnjë zotërie.

⁸Luta brdima, svojim pašnjacima, u potrazi za zeleni svakakvom.

⁸Hapësirat e gjera të maleve janë kullota e tij, dhe ai shkon dhe kërkon çdo gjë që është e gjelbër.

⁹Možeš li slugom učinit' bivola, zadržat' ga noć jednu za jaslama?

⁹Bualli vallë a pranon të të shërbejë ose të kalojë natën pranë grazhdit tënd?

¹⁰Možeš li njega za brazdu prikovat' da ralo vuče po docima tvojim?

¹⁰A mund ta lidhësh vallë buallin me litar që të lërojë tokën në hulli, ose të lesojë luginat pas teje?

¹¹Možeš li se osloniti na njega jer je njegova snaga prevelika i prepustit' mu težak svoj posao?

¹¹A do t'i kesh besim atij, sepse forca e tij është e madhe, ose do t'ia lësh atij punën tënde?

¹²Misliš li tebi da će se vratiti i na gumno ti dotjerati žito?

¹²A do të mbështetesh tek ai për të çuar në shtëpi grurin dhe për ta mbledhur në lëmë?

¹³Krilima svojim noj trepće radosno, iako krila oskudnih i perja.

¹³Krahët e strucit rrahin tërë gaz, por ato nuk janë me siguri krahët dhe pendët e lejlekut.

¹⁴On svoja jaja na zemlji ostavlja, povjerava ih pijesku da ih grije,

¹⁴Ai në fakt i braktis vezët e tij për tokë dhe i lë të ngrohen në pluhur.

¹⁵ne mareć' što ih zgazit' može noga ili nekakva divlja zvijer zgnječiti.

¹⁵duke harruar që një këmbë mund t'i shtypë ose një kafshë e fushave mund t'i shkelë.

¹⁶S nojićima k'o s tuđima postupa; što mu je trud zaludu, on ne mari.

¹⁶I trajton ashpër të vegjlit e tij, sikur të mos ishin të vetët; por lodhja e tij pa asnjë interes është e kotë,

¹⁷Jer Bog je njega lišio pameti, nije mu dao nikakva razbora.

¹⁷sepse Perëndia e ka lënë pa dituri dhe nuk i ka dhënë zgjuarsi.

¹⁸Ali kada na let krila raširi, tada se ruga konju i konjaniku.

¹⁸Por kur ngrihet më këmbë për të ikur, tallet me kalin dhe me kalorësin e tij.

¹⁹Zar si ti konja obdario snagom zar si mu ti vrat grivom ukrasio?

¹⁹A je ti ai që i ke dhënë forcën kalit dhe ia ke veshur qafën me jele që valëviten?

²⁰Zar ti činiš da skače k'o skakavac, da u strah svakog nagoni hrzanjem?

²⁰A je ti ai që e bën të kërcejë si një karkalec? Hingëllima e tij krenare të kall tmerr.

²¹Kopitom zemlju veselo raskapa, neustrašivo srlja na oružje.

²¹Çukërmon në luginë duke u kënaqur nga forca e tij; sulet në mes të kacafytjes me armë.

²²Strahu se ruga, ničeg se ne boji, ni pred mačem uzmaknuti neće.

²²Përbuz frikën dhe nuk trembet, as zmbrapset përpara shpatës.

²³Na sapima mu zvekeće tobolac, koplje sijeva i ubojna sulica.

²³Mbi të kërcet këllëfi i shigjetave, shtiza që vetëtin dhe ushta.

²⁴Bijesan i nestrpljiv guta prostore; kad rog zasvira, tko će ga zadržat':

²⁴Me zjarr dhe vrull i zhduk distancat dhe nuk qëndron në vend kur bie buria.

²⁵na svaki zvuk roga on zarže: Ha! Izdaleka on ljuti boj već njuši, viku bojnu i poklič vojskovođa.

²⁵Që në dëgjimin e parë të burisë, ai thotë: "Aha"!, dhe e nuhat nga larg betejën, zërin kumbues të kapitenëve dhe britmën e luftës.

²⁶Zar po promislu tvojem lijeće soko i prema jugu krila svoja širi?

²⁶Mos vallë për shkak të zgjuarsisë sate ngrihet e fluturon krahathati dhe i hap krahët e tij drejt jugut?

²⁷Zar se na nalog tvoj diže orao i vrh timora gnijezdo sebi vije?

²⁷Éshtë vallë nën komandën tënde që shqiponja ngrihet lart dhe e bën folenë e saj në vende të larta?

²⁸Na litici on stanuje i noćÄi, na grebenima vrleti visokih.

²⁸Banon mbi shkëmbinj dhe qëndron mbi krepa të rrëpirta.

²⁹Odatle na plijen netremice vreba, oči njegove vide nadaleko.

²⁹Nga lart ajo përgjon gjahun dhe sytë e saj vrojtojnë larg.

³⁰Krvlju se hrane njegovi orlići; gdje je ubijenih, tamo je i on."

³⁰Të vegjlit e saj thithin gjak dhe, ku ka të vrarë, atje ndodhet ajo".