1Davidov. Blagoslovljen Jahve, hridina moja: ruke mi uči boju a prste ratu.
1Bekuar qoftë Zoti, kështjella ime, që i mëson duart e mia për luftë dhe gishtërinjtë e mi për betejë.
2On je ljubav moja i tvrđava moja, zaštita moja, izbavitelj moj, štit moj za koji se sklanjam; on mi narode stavlja pod noge!
2Ai është hiri im dhe kështjella ime, streha ime e lartë dhe çliruesi im, mburoja ime në të cilën gjej strehë, ai që ma nënshtron mua popullin tim.
3Što je čovjek, o Jahve, da ga poznaješ, što li čedo ljudsko da ga se spominješ?
3O Zot, çfarë është njeriu që ti të kujdesesh për të, ose biri i njeriut që ti ta përfillësh?
4Poput daška je čovjek, dani njegovi kao sjena nestaju.
4Njeriu është si një frymë dhe ditët e tij janë si hija që kalon.
5Jahve, nagni svoja nebesa i siđi, takni bregove: i zadimit će se!
5Uli qiejtë e tu, o Zot, dhe zbrit, dhe ata do të nxjerrin tym.
6Sijevni munjom i rasprši dušmane, odapni strijele i rasprši ih!
6Hidh rrufetë dhe shpërndaji, lësho shigjetat e tua dhe bëji të ikin.
7Ruku pruži iz visina, istrgni me i spasi iz voda beskrajnih, iz šaka sinova tuđinskih:
7Shtrije dorën tënde nga lart, më shpëto dhe më çliro nga ujërat e mëdha dhe nga dora e të huajve,
8laži govore usta njihova, a desnica krivo priseže.
8goja e të cilëve thotë gënjeshtra dhe dora e djathtë e tyre është një e djathtë mashtrimi.
9Pjevat ću ti, Bože, pjesmu novu, na harfi od deset žica svirat ću.
9O Perëndi, do të këndoj një kantik të ri, do të këndoj lavdet e tua me një harpë me dhjetë tela.
10Ti daješ pobjedu kraljevima, koji si spasio Davida, slugu svojega. Od pogubna mača
10Ti, që u jep fitoren mbretërve dhe që çliron shërbëtorin tënd David nga shpata e kobshme,
11spasi mene, oslobodi me iz ruke tuđinske; laži govore usta njihova, a desnica krivo priseže.
11më shpëto dhe më çliro nga dora e të huajve, goja e të cilëve thotë gënjeshtra dhe dora e djathtë e tyre është një e djathtë mashtrimi.
12Daj da nam sinovi budu kao biljke što rastu od mladosti svoje; a kćeri naše kao stupovi ugaoni, krasne poput hramskog stupovlja;
12Bijtë tanë në rininë e tyre qofshin si një bimë e harlisur, dhe bijat tona qofshin si shtylla qosheje, të gdhendura mirë për të zbukuruar një pallat.
13da nam žitnice budu pune svakog obilja, s plodovima svakojakim u izobilju;
13Hambaret tona qofshin plot dhe paçin nga të gjitha të mirat; kopetë tona u shtofshin me mijëra dhe dhjetra mijëra në fushat tona;
14ovce naše plodile se na tisuće, plodile se beskrajno na našim poljima; stoka naša neka bude tovna! U zidinama nam ne bilo proboja ni ropstva ni plača na ulicama našim!
14qetë tanë tërheqshin ngarkesa të rënda dhe mos pastë asnjë sulm të papritur, dalje të papritur as britmë në sheshet tona.
15Blago narodu kojem je tako, blago narodu kojem je Jahve Bog!
15Lum ai popull që është në gjendje të tillë, lum ai popull që ka për Perëndi Zotin.