1Miktam. Davidov. Čuvaj me, Bože, jer se tebi utječem.
1Më mbro, o Perëndi, sepse unë po kërkoj strehë te ti.
2Jahvi rekoh: "Ti si moj gospodar, nema mi blaženstva bez tebe!"
2I thashë Zotit: "Ti je Zoti im; nuk kam asnjë të mirë veç teje".
3Za svetima što su u zemlji sav plamtim od čežnje!
3Gjithë dashuria ime është vendosur te njerëzit e shenjtë dhe të nderuar që janë mbi tokë.
4Gomilaju patnje moje koji slijede bogove tuđe. Ja im ljevanica nalijevat' neću, ime im spominjat' neću usnama.
4Dhembjet e atyre që turren pas perëndive të tjera do të shumëzohen; unë nuk do t'i derdh libacionet e tyre të gjakut dhe nuk do të shqiptoj me buzët e mia emrat e tyre.
5Jahve mi je baština i kalež: Ti u ruci držiš moju sudbinu.
5Zoti është pjesa ime nga trashëgimia dhe kupa ime; ti, o Zot, ruaje fort atë që më ka rënë në short.
6Na divnu zemlju padoše mi konopi, vrlo mi je mila moja baština.
6Mua fati më ka rënë në vende të këndshme; po, një trashëgimi e bukur më ka rënë.
7Blagoslivljam Jahvu koji me svjetuje te me i noću srce opominje.
7Unë do të bekoj Zotin që më këshillon; zemra ime më mëson edhe natën.
8Jahve mi je svagda pred očima; jer mi je zdesna, neću posrnuti.
8Unë e kam vënë vazhdimisht Zotin përpara syve të mi; duke qenë se ai rri në të djathtën time, unë nuk do të hiqem kurrë nga vendi.
9Stog' mi se raduje srce i kliče duša, i tijelo mi spokojno počiva.
9Prandaj zemra ime gëzohet dhe shpirti im ngazëllon për lavdinë e trashëgimisë sime; edhe mishi im do të qëndrojë tërë besim dhe në siguri,
10Jer mi nećeš ostavit' dušu u Podzemlju ni dati da pravednik tvoj truleži ugleda.
10sepse ti nuk do ta lësh shpirtin tim në Sheol dhe nuk do të lejosh që i Shenjti yt të shohë korruptimin.
11Pokazat ćeš mi stazu u život, puninu radosti pred licem svojim, sebi zdesna blaženstvo vječno.
11Ti do të më tregosh shtegun e jetës; ka shumë gëzim në praninë tënde; në të djathtën tënde ka kënaqësi në përjetësi.