1Molitva. Davidova. Počuj, Jahve pravedni, i vapaj mi poslušaj, usliši molitvu iz usta iskrenih!
1O Zot, dëgjo një çështje të drejtë, dëgjo me vëmendej britmën time, dëgjo lutjen time, që nuk vjen nga buzë mashtruese.
2Od tebe nek' mi dođe presuda, tvoje oči vide što je pravo.
2Ardhtë mbrojtja ime nga prania jote; sytë e tu pafshin atë që është e drejtë.
3Istraži mi srce, pohodi noću, ognjem me iskušaj, al' u meni nećeš nać' bezakonja. Ne zgriješiše usta moja
3Ti e ke hetuar zemrën time, e ke vizituar natën; më ke vënë në provë dhe nuk ke gjetur asgjë; kam vendosur të mos mëkatoj me gojën time.
4kao što griješe ljudi: po riječima usta tvojih čuvah putove Zakona.
4Përsa u përket veprave të njerëzve, për fjalën e buzëve të tua, jam ruajtur nga rrugët e njerëzve të furishëm.
5Korak mi čvrsto prionu za tvoje staze, ne zasta mi noga na putima tvojim.
5Hapat e mia kanë qëndruar të sigurt në shtigjet e tua dhe këmbët e mia nuk janë lëkundur.
6Zazivam te, Bože, ti ćeš me uslišit': prikloni mi uho i čuj riječi moje.
6Unë të drejtohem ty, o Perëndi, sepse ti m'i plotëson, zgjat veshët e tu ndaj meje, dëgjo fjalët e mia.
7Proslavi na meni dobrotu svoju, ti koji od dušmana izbavljaš one što se utječu desnici tvojoj.
7Tregomë mirësinë tënde të mrekullueshme, ti, që me të djathtën tënde i shpëton nga kundërshtarët e tyre ata që gjejnë strehë pranë teje.
8Čuvaj me k'o zjenicu oka, sakrij me u sjenu krila svojih
8Më ruaj si beben e syrit; më mbulo, nën hijen e krahëve të tu,
9od zlotvora što na me nasrću. Dušmani me bijesni opkoljuju,
9nga të pabesët që më shtypin dhe nga armiqtë për vdekje që më rrethojnë.
10bešćutno srce zatvaraju i ustima zbore naduto,
10Zemrat e tyre janë fortësuar, goja e tyre flet me arrogancë.
11Koraci njini sad me okružuju, smjeraju da me na zemlju obore;
11Tani në kanë rrethuar, ndjekin hapat tona; na ngulin sytë e tyre për të na rrëzuar.
12slični lavu dok se, zinuv, na plijen obara i laviću što vreba u potaji.
12Armiku im i përngjan një luani që digjet nga dëshira që të shqyejë, dhe të një luani të vogël që rri në pritë në vënde të fshehta.
13Ustani, Jahve, presretni ga i obori, od grešnika mi život mačem spasi,
13Çohu, o Zot, përballoje, rrëzoje; çliro shpirtin tim nga i pabesi me shpatën tënde.
14a rukom od ljudi, Gospodine: od ljudi kojih je dio ovaj život, kojima želudac puniš dobrima; kojih su sinovi siti, a djeci daju što im pretekne.
14O Zot, më çliro me dorën tënde nga njerëzit, nga njerëzit e kësaj bote që bën pjesë në këtë jetë, dhe barkun e të cilëve ti e mbush me thesaret e tua të fshehta; bijtë e tyre ngopen dhe u lënë fëmijëve të tyre ato që mbetet nga pasuritë e tyre.
15A ja ću u pravdi gledati lice tvoje, i jednom kad se probudim, sit ću ga se nagledati.
15Sa për mua, për hir të drejtësisë do të shoh fytyrën tënde; do të ngopem nga prania jote kur të zgjohem.