¹Zborovođi. Po napjevu "Ljiljani". Davidov.

¹Shpëtomë, o Perëndi, se ujërat më kanë arritur deri në grykë.

²Spasi me, Bože: vode mi dođoše do grla!

²Jam zhytur në një batak të thellë dhe nuk gjej asnjë pikë mbështetjeje; kam arritur në ujëra të thella dhe rryma më rrëmben me vete.

³U duboko blato zapadoh i nemam kamo nogu staviti; u duboku tonem vodu, pokrivaju me valovi.

³Jam lodhur duke bërtitur, gryka më është tharë; sytë e mi konsumohen në pritje të Perëndisë tim.

⁴Iznemogoh od vikanja, grlo mi je promuklo, oči mi klonuše Boga mog čekajuć'.

⁴Ata që më urrejnë pa shkak janë më të shumtë se flokët e mi; janë të fuqishëm ata që duan të më shkatërrojnë dhe që janë pa të drejtë armiq të mi; jam i detyruar të kthej atë që nuk kam vjedhur.

⁵Brojniji su od vlasi na glavi mojoj oni koji me mrze nizašto. Tvrđi su od kostiju mojih oni što mi se nepravedno protive: zar mogu vratiti što nisam oteo?

⁵O Perëndi, ti e di marrëzinë time dhe fajet e mia nuk të janë fshehur.

⁶Bože, ti znadeš bezumnost moju, moji ti grijesi nisu sakriti.

⁶Mos u ngatërrofshin për shkakun tim ata që kanë shpresë te ti, o Zot, Zoti i ushtrive; mos u turpërofshin për shkakun tim ata që të kërkojnë, o Perëndi i Izraelit.

⁷Nek' se ne postide zbog mene koji se u te uzdaju, Gospode, Jahve nad Vojskama! Neka se ne posrame zbog mene koji traže tebe, Bože Izraelov!

⁷Për hir të dashurisë sate unë po heq një poshtërim dhe turpi më mbulon fytyrën.

⁸Jer zbog tebe podnesoh pogrdu, i stid mi pokri lice.

⁸Unë jam i bërë një i huaj për vëllezërit e mi dhe për bijtë e nënes sime.

⁹Tuđinac postadoh braći i stranac djeci majke svoje.

⁹Sepse zelli i shtëpisë sate më ka përpirë dhe fyerjet e rënda të atij që të fyen kanë rënë mbi mua.

¹⁰Jer me izjela revnost za Dom tvoj i poruge onih koji se rugaju tebi padoše na me.

¹⁰Kam qarë duke pikëlluar shpirtin tim me agjërim, por kjo më ka sjellë çnderim.

¹¹Dušu sam postom mučio, okrenulo mi se u ruglo.

¹¹Kam veshur madje si rroba një thes, por u bëra për ta objekt talljeje.

¹²Uzeh kostrijet za haljinu, i postah im igračka.

¹²Ata që ulen te porta flasin për mua, dhe u bëra kënga e pijanecëve.

¹³Koji sjede na vratima protiv mene govore, vinopije mi rugalice poju.

¹³Por sa për mua, o Zot, lutja ime të drejtohet ty, o Zot, në kohë të pranueshme; në dhembshurinë tënde të madhe përgjigjmu, o Perëndi, në shpëtimin tënd të siguruar.

¹⁴No tebi se molim, Jahve, u vrijeme milosti, Bože; po velikoj dobroti svojoj ti me usliši po svojoj vjernoj pomoći!

¹⁴Më nxirr nga bataku që të mos fundosem në të, dhe bëj që të çlirohem nga ata që më urrejnë dhe nga ujërat e thella.

¹⁵Izvuci me iz blata da ne potonem, od onih koji me mrze izbavi me - iz voda dubokih.

¹⁵Mos më mbuloftë rryma e ujërave, mos më përpiftë humnera dhe mos u mbylltë gryka e pusit mbi mua.

¹⁶Nek' me ne pokriju valovi, nek' me ne proguta dubina, nek' bezdan ne zatvori usta nada mnom!

¹⁶Përgjigjmu, o Zot, sepse mirësia jote është e çmuar; në dhembshuritë e tua të mëdha sillu nga unë.

¹⁷Usliši me, Jahve, jer je dobrostiva milost tvoja, po velikom milosrđu pogledaj na me!

¹⁷Mos e fshih fytyrën tënde nga shërbëtori yt, sepse jam në ankth; nxito të më përgjigjesh.

¹⁸Ne sakrivaj lica pred slugom svojim; jer sam u stisci, usliši me brzo!

¹⁸Afrohu te unë dhe më shpjego; çliromë nga armiqtë e mi.

¹⁹Približi se duši mojoj i spasi je; zbog dušmana mojih oslobodi me!

¹⁹Ti e njeh poshtërsinë time, turpin tim dhe çnderimin tim; armiqtë e mi janë të gjithë para teje.

²⁰Ti mi znadeš porugu, stid i sramotu, pred tvojim su očima svi koji me muče.

²⁰Fyerja e rëndë më ka copëtuar zemrën dhe jam plot hidhërime; prita dikë që të më përdëllentë por më kot; prita dikë që të më ngushëllonte, por nuk u paraqit asnjë.

²¹Ruganje mi slomilo srce i klonuh; čekao sam da se tko sažali nada mnom, ali ga ne bi; i da me tko utješi, ali ga ne nađoh.

²¹Më dhanë përkundrazi vrer në vend të ushqimit dhe për të ma shuar etjen më dhanë për të pirë uthull.

²²U jelo mi žuči umiješaše, u mojoj me žeđi octom napojiše.

²²U bëftë tryeza e tyre një lak para tyre, dhe begatia e tyre një kurth.

²³Nek' im stol bude zamka, a žrtvene gozbe stupica!

²³Ju errshin sytë atyre kështu që të mos shohin më, dhe bëj që ijët e tyre të lëkunden vazhdimisht.

²⁴Nek' im potamne oči da ne vide, nek' im bokovi zasvagda oslabe!

²⁴Zbraz mbi ta zemërimin tënd dhe i zëntë zjarri i indinjatës sate.

²⁵Izlij na njih ljutinu, žar tvoga gnjeva nek' ih zahvati!

²⁵Banesa e tyre u shkretoftë dhe askush mos banoftë në çadrat e tyre,

²⁶Njihova kuća nek' opusti, u njihovu šatoru nek' nitko ne stanuje!

²⁶sepse përndjekin atë që ti ke goditur dhe flasin me kënaqësi për dhembjen e atyre që ti ke plagosur.

²⁷Jer su progonili koga ti pokara, bol povećaše onomu koga ti rani.

²⁷Shto këtë faj fajit të tyre dhe mos arrifshin kurrë të kenë pjesë në drejtësinë tënde.

²⁸Na njihovu krivnju krivnju još dodaj, ne opravdali se pred tobom!

²⁸U shofshin nga libri i jetës dhe mos u shkrofshin midis të drejtëve.

²⁹Nek' budu izbrisani iz knjige živih, među pravednike neka se ne broje!

²⁹Tani jam i hidhëruar dhe i dëshpëruar; shpëtimi yt, o Perëndi, më lartoftë.

³⁰A ja sam jadnik i bolnik - nek' me štiti tvoja pomoć, o Bože!

³⁰Unë do ta kremtoj emrin e Perëndisë me një këngë, dhe do ta madhështoj me lavde.

³¹Božje ću ime hvaliti popijevkom, hvalit ću ga zahvalnicom.

³¹Dhe kjo do t'i pëlqejë Zotit më tepër se një ka o një dem me brirë dhe thonj.

³²Bit će to milije Jahvi no bik žrtveni, milije nego junac s papcima i rozima.

³²Njerëzit e përulur do të shohin dhe do të gëzohen; dhe për ju që kërkoni Perëndinë, u përtëriftë zemra juaj.

³³Gledajte, ubogi, i radujte se, nek' vam oživi srce, svima koji Boga tražite.

³³Sepse Zoti kënaq nevojtarët dhe nuk përçmon robërit e tij.

³⁴Jer siromahe Jahve čuje, on ne prezire sužanja svojih.

³⁴E mburrshin qiejtë dhe toka, detet dhe gjithçka lëviz në to.

³⁵Neka ga hvale nebesa i zemlja, mora i sve što se u njima miče.

³⁵Sepse Perëndia do të shpëtojë Sionin dhe do të rindërtojë qytetet e Judës; atëherë ata do të banojnë në to dhe do t'i zotërojnë.

³⁶Jer Bog će spasiti Sion - on će sagradit' gradove Judine - tu će oni stanovat', imati baštinu.

³⁶Dhe pasardhësit e shërbëtorëve të tij do të kenë trashëgiminë dhe ata që e duan emrin e tij do të banojnë aty.

³⁷Baštinit će ga potomci slugu njegovih; prebivat će u njemu oni što ljube ime Božje.