¹- Ja sam cvijet šaronski, ljiljan u dolu.

¹Unë jam trëndafili i Sharonit, zambaku i luginave.

²- Što je ljiljan među trnjem, to je prijateljica moja među djevojkama.

²Si një zambak midis gjembave, ashtu është mikesha ime midis vajzave.

³- Što je jabuka među šumskim stablima, to je dragi moj među mladićima; bila sam željna hlada njezina i sjedoh, plodovi njeni slatki su grlu mome.

³Si një mollë midis pemëve të pyllit kështu është i dashuri im midis të rinjve. Kam dëshëruar shumë të rri në hijen e tij dhe aty jam ulur, fryti i tij ishte i ëmbël në gojën time.

⁴Uveo me u odaje vina i pokrio me zastavom ljubavi.

⁴Më çoi në shtëpinë e banketit dhe flamuri i tij mbi mua është dashuria.

⁵Okrijepite me kolačima, osvježite jabukama, jer sam bolna od ljubavi.

⁵Më mbani me pite rrushi, më përtërini me mollë, sepse unë vuaj nga dashuria.

⁶Njegova mi je lijeva ruka pod glavom, a desnom me grli.

⁶Dora e tij e majtë është poshtë kokës sime, dora e tij e djathtë më përqafon.

⁷- Kćeri jeruzalemske, zaklinjem vas srnama i košutama poljskim, ne budite, ne budite ljubav moju dok sama ne bude htjela!

⁷Ju përgjërohem, o bija të Jeruzalemit, për gazelat dhe sutat fushave, mos e ngacmoni dhe mos e zgjoni dashurinë time, deri sa kështu t'i pëlqejë

⁸Glas dragoga moga! Evo ga, dolazi, prelijeće brda, preskakuje brežuljke.

⁸Ja zëri i të dashurit tim! Ja, ai vjen duke kërcyer mbi malet, duke u hedhur mbi kodrat.

⁹Dragi je moj kao srna, on je kao jelenče. Evo ga za našim zidom, gleda kroz prozore, zaviruje kroz rešetke.

⁹I dashuri im i përngjan një gazele apo një dreri të ri. Ja ku është prapa murit tonë, shikon nga dritaret, hedh vështrime nëpërmjet hekurave të tyre.

¹⁰Dragi moj podiže glas i govori mi: "Ustani, dragano moja, ljepoto moja, i dođi,

¹⁰I dashuri im më ka folur dhe më ka thënë: "Çohu, mikja ime, e bukura ime, dhe eja!

¹¹jer evo, zima je već minula, kiša je prošla i nestala.

¹¹Sepse, ja, dimri ka kaluar, shiu pushoi, iku.

¹²Cvijeće se po zemlji ukazuje, vrijeme pjevanja dođe i glas se grličin čuje u našem kraju.

¹²Lulet duken mbi tokë, koha e të kënduarit erdhi, dhe në vendin tonë dëgjohet zëri i turtulleshës.

¹³Smokva je izbacila prve plodove, vinograd, u cvatu, miriše. Ustani, dragano moja, ljepoto moja i dođi.

¹³Fiku nxjerr fiqtë e tij të papjekur, vreshtat në lulëzim përhapin një aromë të këndshme. Çohu, mikja ime, e bukura ime, dhe eja.

¹⁴Golubice moja, u spiljama kamenim, u skrovištima vrletnim, daj da ti vidim lice i da ti čujem glas, jer glas je tvoj ugodan i lice je tvoje krasno."

¹⁴O pëllumbesha ime, që rri në të çarat e shkëmbinjve, në strukat e rrëmoreve, ma trego fytyrën tënde, më bëj ta dëgjoj zërin tënd, sepse zëri yt është i këndshëm dhe fytyra jote është e hijshme".

¹⁵Pohvatajte lisice, male lisice što oštećuju vinograde, naše vinograde u cvatu.

¹⁵I zini dhelprat, dhelprat e vogla që dëmtojnë vreshtat, sepse vreshtat tona janë në lulëzim.

¹⁶Dragi moj pripada meni, a ja njemu, on pase među ljiljanima.

¹⁶I dashuri im është imi, dhe unë jam e tij; ai e kullot kopenë midis zambakëve.

¹⁷Prije nego dan izdahne i sjene se spuste, vrati se, dragi moj: budi lagan kao srna, kao lane na gori Beteru.

¹⁷Para se të fryjë flladi i ditës dhe hijet të ikin, kthehu, i dashuri im, dhe sillu si një gazelë o një drenushë mbi malet që na ndajnë.