1Sine moj, čuj moju mudrost, prigni uho mojoj razboritosti
1Anak ko, pakinggan mo ang aking karunungan; ikiling mo ang iyong pakinig sa aking unawa:
2da sačuvaš oprez, da ti usne zadrže znanje.
2Upang makapagingat ka ng kabaitan, at upang ang iyong mga labi ay makapagingat ng kaalaman.
3Jer s usana žene preljubnice kaplje med i nepce joj je glađe od ulja,
3Sapagka't ang mga labi ng masamang babae ay tumutulo ng pulot, at ang kaniyang bibig ay madulas kay sa langis:
4ali je ona naposljetku gorka kao pelin, oštra kao dvosjekli mač.
4Nguni't ang kaniyang huling wakas ay mapait kay sa ahenho, matalas na parang tabak na may talim sa magkabila.
5Njene noge silaze k smrti, a koraci vode u Podzemlje.
5Ang kaniyang mga paa ay nagsisibaba sa kamatayan; ang kaniyang mga hakbang ay nagsisihawak sa Sheol;
6Ona ne pazi na put života, ne mari što su joj staze kolebljive.
6Na anopa't hindi niya nasusumpungan ang kapanatagan ng landas ng buhay; ang kaniyang mga lakad ay hindi panatag, at hindi niya nalalaman.
7Zato me sada poslušaj, sine, i ne odstupaj od riječi mojih usta.
7Ngayon nga, mga anak ko, dinggin ninyo ako, at huwag kayong magsihiwalay sa mga salita ng aking bibig.
8Neka je put tvoj daleko od nje i ne približuj se vratima njezine kuće,
8Ilayo mo ang iyong lakad sa kaniya, at huwag kang lumapit sa pintuan ng kaniyang bahay:
9da drugima ne bi dao svoju slavu i okrutnima svoje godine;
9Baka mo ibigay ang iyong karangalan sa iba, at ang iyong mga taon sa mga mabagsik:
10da se ne bi tuđinci nasitili tvoga dobra i da tvoja zaslužba ne ode u tuđu kuću;
10Baka ang mga di kilalang babae ay mapuno ng iyong kalakasan; at ang iyong mga pinagpagalan ay mapasa bahay ng kaapid;
11da ne ridaš na koncu kad ti nestane tijela i puti
11At ikaw ay manangis sa iyong huling wakas, pagka ang iyong laman at ang iyong katawan ay natunaw,
12i da ne kažeš: "Oh, kako sam mrzio pouku i kako mi je srce preziralo ukor!
12At iyong sabihin, bakit ko kinayamutan ang turo, at hinamak ng aking puso ang saway:
13I ne slušah glasa svojih učitelja, niti priklonih uho onima što me poučavahu.
13Ni hindi ko man sinunod ang tinig ng aking mga tagapagturo, O ikiling ko man ang aking pakinig sa kanila na mga nagturo sa akin!
14I umalo ne zapadoh u svako zlo, usred zbora i zajednice!"
14Ako'y malapit sa lahat ng kasamaan sa gitna ng kapisanan at ng kapulungan.
15Pij vodu iz svoje nakapnice i onu što teče iz tvoga studenca.
15Uminom ka ng tubig sa iyong sariling tipunan ng tubig, at sa nagsisiagos na tubig sa iyong sariling balon.
16Moraju li se tvoji izvori razlijevati i tvoji potoci teći ulicama?
16Mananabog ba ang iyong mga bukal sa kaluwangan, at mga agos ng tubig sa mga lansangan?
17Nego neka oni budu samo tvoji, a ne i tuđinaca koji su uza te.
17Maging iyong magisa, at huwag sa di kilala na kasama mo.
18Neka je blagoslovljen izvor tvoj i raduj se sa ženom svoje mladosti:
18Pagpalain ang iyong bukal; at magalak ka sa asawa ng iyong kabataan.
19neka ti je kao mila košuta i ljupka gazela, neka te grudi njene opajaju u svako doba, njezina ljubav zatravljuje bez prestanka!
19Gaya ng maibiging usa at ng masayang usang babae, bigyan kang katiwasayan ng kaniyang dibdib sa buong panahon; at laging malugod ka sa kaniyang pagibig.
20TÓa zašto bi se, sine moj, zanosio preljubnicom i grlio tuđinki njedra?
20Sapagka't bakit ka malulugod, anak ko, sa ibang babae, at yayakap sa sinapupunan ng di kilala?
21Jer pred Jahvinim su očima čovjekovi putovi i on motri sve njegove staze.
21Sapagka't ang mga lakad ng tao ay nasa harap ng mga mata ng Panginoon, at kaniyang pinapatag ang lahat niyang mga landas.
22Opakoga će uhvatiti njegova zloća i sapet će ga užad njegovih grijeha.
22Ang sarili niyang mga kasamaan ay kukuha sa masama. At siya'y matatalian ng mga panali ng kaniyang kasalanan.
23Umrijet će jer nema pouke, propast će zbog svoje goleme gluposti.
23Siya'y mamamatay sa kakulangan ng turo; at sa kadahilanan ng kaniyang pagkaulol ay maliligaw siya.