¹Lepší jest kus chleba suchého s pokojem,nežli dům plný nabitých hovad s svárem.

¹Éshtë më mirë një copë bukë thatë me paqe se sa një shtëpi plot me kafshë të vrara me grindje.

²Služebník rozumný panovati bude nad synem, kterýž jest k hanbě, a mezi bratřími děliti bude dědictví.

²Shërbëtori që vepron me urtësi ka për të sunduar mbi të birin që e turpëron dhe do të marrë një pjesë të trashëgimisë bashkë me vëllezërit.

³Teglík stříbra a pec zlata zkušuje, ale srdcí Hospodin.

³Poçi është për argjendin dhe furra për arin, por ai që provon zemrat është Zoti.

⁴Zlý člověk pozoruje řečí nepravých, a lhář poslouchá jazyka převráceného.

⁴Njeriu i keq dëgjon buzët e liga, gënjeshtari dëgjon gjuhën e çoroditur.

⁵Kdo se posmívá chudému, útržku činí Učiniteli jeho; a kdo se z bídy raduje, nebude bez pomsty.

⁵Ai që përqesh të varfërin fyen Atë që e ka krijuar; ai që kënaqet me fatkeqësinë e tjetrit nuk do të mbetet pa u ndëshkuar.

⁶Koruna starců jsou vnukové, a ozdoba synů otcové jejich.

⁶Bijtë e bijve janë kurora e pleqve, dhe lavdia e bijve janë etërit e tyre.

⁷Nesluší na blázna řeči znamenité, ovšem na kníže řeč lživá.

⁷Budallait nuk i shkon një e folur e bukur, aq më pak princit nuk i shkojnë buzë gënjeshtare,

⁸Jako kámen drahý, tak bývá vzácný dar před očima toho, kdož jej béře; k čemukoli směřuje, daří se jemu.

⁸Një dhuratë është një gur i çmuar në sytë e atij që e ka; ngado që kthehet, ai ia del.

⁹Kdo přikrývá přestoupení, hledá lásky; ale kdo obnovuje věc, rozlučuje přátely.

⁹Kush mbulon një faj fiton dashuri, por kush i rikthehet përsëri ndan miqtë më të mirë.

¹⁰Více se chápá rozumného jedno domluvení, nežli by blázna stokrát ubil.

¹⁰Një qortim depërton më thellë te njeriu me mend se sa njëqind goditje te budallai.

¹¹Zpurný toliko zlého hledá, pročež přísný posel na něj poslán bývá.

¹¹Njeriu i keq nuk kërkon gjë tjetër veç të ngrerë krye, prandaj do të dërgohet kundër tij një lajmëtar mizor.

¹²Lépe člověku potkati se s nedvědicí osiřalou, nežli s bláznem v bláznovství jeho.

¹²Éshtë më mirë të takosh një harushë se cilës i kanë vjedhur këlyshët e vet se sa një budalla në marrëzinë e tij.

¹³Kdo odplacuje zlým za dobré, neodejdeť zlé z domu jeho.

¹³E keqja nuk do të largohet nga shtëpia e atij që së mirës i përgjigjet me të keqen.

¹⁴Začátek svady jest, jako když kdo protrhuje vodu; protož prvé než by se zsilil svár, přestaň.

¹⁴Të fillosh një grindje është sikur t'u çelësh rrugë ujërave; prandaj ndërprite grindjen përpara se të acarohet.

¹⁵Kdož ospravedlňuje nepravého, i kdož odsuzuje spravedlivého, ohavností jsou Hospodinu oba jednostejně.

¹⁵Ai që nxjerr të pafajshëm fajtorin dhe ai që dënon të drejtin janë që të dy të neveritshëm për Zotin.

¹⁶K čemu jest zboží v ruce blázna, když k nabytí moudrosti rozumu nemá?

¹⁶Ç'duhet paraja në duart e budallait? Mos vallë për të blerë dituri, kur ai nuk ka mend fare?

¹⁷Všelikého času miluje, kdož jest přítelem, a bratr v ssoužení ukáže se.

¹⁷Miku të do në çdo kohë, por vëllai lind për ditë të vështira.

¹⁸Člověk bláznivý ruku dávaje, činí slib před přítelem svým.

¹⁸Njeriu që nuk ka mend jep dorën si garanci dhe merr zotime për të afërmin e tij.

¹⁹Kdož miluje svadu, miluje hřích; a kdo vyvyšuje ústa svá, hledá potření.

¹⁹Ai që do mëkatin i do grindjet, dhe ai që ngre portën e tij kërkon rrënim.

²⁰Převrácené srdce nenalézá toho, což jest dobrého; a kdož má vrtký jazyk, upadá v těžkost.

²⁰Njeriu zemërshthurur nuk gjen asnjë të mirë, dhe ai që ka gjuhën e çoroditur bie në telashe.

²¹Kdo zplodil blázna, k zámutku svému zplodil jej, aniž se bude radovati otec nemoudrého.

²¹Atij që i lind një budalla do t'i vijnë hidhërime dhe ati i një budallai nuk mund të ketë gëzim.

²²Srdce veselé očerstvuje jako lékařství, ale duch zkormoucený vysušuje kosti.

²²Një zemër e gëzuar është një ilaç i mirë, por një frymë e dërrmuar i than kockat.

²³Bezbožný tajně béře dar, aby převrátil stezky soudu.

²³I pabesi pranon dhurata fshehurazi për të prishur rrugët e drejtësisë.

²⁴Na oblíčeji rozumného vidí se moudrost, ale oči blázna těkají až na konec země.

²⁴Dituria qëndron para atij që ka mend, por sytë e budallait enden deri në cepat më të largëta të dheut.

²⁵K žalosti jest otci svému syn blázen, a k hořkosti rodičce své.

²⁵Biri budalla është një burim vuajtjesh për atin e tij dhe hidhërim për atë që e ka lindur.

²⁶Jistě že pokutovati spravedlivého není dobré, tolikéž, aby knížata bíti měli pro upřímost.

²⁶Nuk është mirë të dënosh të drejtin, as të godasësh princat për ndershmërinë e tyre.

²⁷Zdržuje řeči své muž umělý; drahého ducha jest muž rozumný.

²⁷Kush i mat fjalët e veta ka dije, dhe kush ka një shpirt të qetë është njeri i matur.

²⁸Také i blázen, mlče, za moudrého jmín bývá, a zacpávaje rty své, za rozumného.

²⁸Budallai, edhe kur hesht, konsiderohet i urtë dhe, kur i mban të mbyllura buzët e tij, konsiderohet i zgjuar.