¹Slova Agura, syna Jáke. Sepsání řečí muže toho k Itielovi, k Itielovi a Uchalovi.

¹Fjalët e Agurit, birit të Jahehut; mesazhi profetik që ky njeri shpalli në Ithiel, në Ithiel dhe në Ukal.

²Jistě žeť jsem hloupější nad jiné, tak že rozumnosti člověka obecného nemám,

²Po, unë jam më budalla se gjithë të tjerët dhe nuk kam mendje njeriu.

³Aniž jsem se naučil moudrosti, a umění svatých neumím.

³Nuk kam mësuar diturinë dhe nuk kam dijen e Shenjtorit.

⁴Kdo vstoupil v nebe, i sstoupil? Kdo sebral vítr do hrstí svých? Kdo shrnul vody v roucho své? Kdo upevnil všecky končiny země? Které jméno jeho, a jaké jméno syna jeho, víš-li?

⁴Kush u ngjit në qiell dhe zbriti prej tij? Kush e ka mbledhur erën në duart e tij? Kush i ka mbyllur ujërat në rroben e tij? Kush i ka vendosur të gjithë kufijtë e tokës? Cili është emri i tij dhe emri i të birit, po qe se ti e di?

⁵Všeliká výmluvnost Boží přečištěná jest; onť jest štít doufajících v něho.

⁵Çdo fjalë e Perëndisë është rafinuar me zjarr. Ai është një mburojë për atë që gjen strehë tek ai.

⁶Nepřidávej k slovům jeho, aby tě nekáral, a byl bys ve lži postižen.

⁶Mos u shto asgjë fjalëve të tij që të mos të të qortojë dhe të dalësh gënjeshtar.

⁷Dvou věcí žádám od tebe, neoslýchejž mne, prvé než umru:

⁷Unë të kërkova dy gjëra; mos m'i moho para se të vdes:

⁸Marnost a slovo lživé vzdal ode mne, chudoby neb bohatství nedávej mi, živ mne pokrmem vedlé potřeby mé,

⁸largo nga unë falsitetin dhe gënjeshtrën; mos më jep as varfëri as pasuri, më ushqe me bukën e nevojshme,

⁹Abych snad nasycen jsa, tě nezapřel, a neřekl: Kdo jest Hospodin? a abych zchudna, nekradl, a nebral naprázdno jména Hospodina Boha svého.

⁹me qëllim që, pasi të jem ngopur, të mos të të mohoj dhe të them: "Kush është Zoti?", ose, pasi të jem bërë i varfër, të mos vjedh dhe të përdhos emrin e Perëndisë tim.

¹⁰Nesoč na služebníka před pánem jeho, aťby nezlořečil, a ty abys nehřešil.

¹⁰Mos shpif kundër shërbëtorit para të zotit, me qëllim që ai të mos të të mallkojë dhe ti të gjendesh fajtor.

¹¹Jest pokolení, kteréž otci svému zlořečí, a matce své nedobrořečí.

¹¹Ka një kategori njerëzish që mallkojnë atin e tyre dhe nuk bekojnë nënen e tyre.

¹²Jest pokolení čisté samo u sebe, ačkoli od nečistot svých není obmyto.

¹²Ka një kategori njerëzish që e mbajnë veten për të pastër, por nuk janë të larë nga papastërtia e vet.

¹³Jest pokolení, jehož vysoké jsou oči, a víčka jeho jsou vyzdvižená.

¹³Ka një kategori njerëzish që i ka sytë shumë kryelartë dhe qepallat krenare.

¹⁴Jest pokolení, jehož zubové jsou mečové, a třenovní zubové jeho nožové, k zžírání chudých na zemi a nuzných na světě.

¹⁴Ka një kategori njerëzish dhëmbët e të cilëve janë si shpata dhe dhëmballët e tyre janë si thika, për të gëlltitur të varfërit mbi faqen e dheut dhe nevojtarët në mes të njerëzve.

¹⁵Pijavice má dvě dcery říkající: Dej, dej. Tři věci nebývají nasyceny, anobrž čtyry, kteréž nikdy neřeknou: Dosti:

¹⁵Shushunja ka dy bija, që thonë: "Më jep, më jep!". Ka tri gjëra që nuk ngopen kurrë, madje katër nuk thonë kurrë: "Mjaft!".

¹⁶Peklo a život neplodné, země též nebývá nasycena vodou, a oheň neříká: Dosti.

¹⁶Sheoli, barku shterp, toka që nuk ngopet me ujë dhe zjarri që nuk thotë kurrë: "Mjaft!".

¹⁷Oko, kteréž se posmívá otci, a pohrdá poslušenstvím matky, vyklubí krkavci potoční, aneb snědí je orličata.

¹⁷Syrin që tallet me babanë dhe nuk pranon me përbuzje t'i bindet nënës, do ta nxjerrin korbat e përroit, do ta hanë të vegjëlit e shqiponjës.

¹⁸Tři tyto věci skryty jsou přede mnou, nýbrž čtyry, kterýchž neznám:

¹⁸Ka tri gjëra tepër të mrekullueshme për mua, madje katër, që unë nuk i marr vesh:

¹⁹Cesty orlice v povětří, cesty hada na skále, cesty lodí u prostřed moře, a cesty muže při panně.

¹⁹gjurma e shqiponjës në ajër, gjurma e gjarpërit mbi shkëmb, gjurma e anijes në mes të detit dhe gjurma e burrit me një vajzë.

²⁰Takováž jest cesta ženy cizoložné: Jí, a utře ústa svá, a dí: Nepáchala jsem nepravosti.

²⁰Kjo është sjellja e gruas që ka shkelur kurorën: ha, fshin gojën dhe thotë: "Nuk kam bërë asnjë të keqe!".

²¹Pode třmi věcmi pohybuje se země, anobrž pod čtyřmi, jichž nemůž snésti:

²¹Tri gjëra e turbullojnë tokën, madje katër janë gjërat që ajo nuk mund të durojë:

²²Pod služebníkem, když kraluje, a bláznem, když se nasytí chleba;

²²një shërbëtor kur bëhet mbret, një budalla që ka bukë me bollëk,

²³Pod omrzalou, když se vdá, a děvkou, když dědičkou bývá paní své.

²³një grua të urryer që gjen burrë dhe një shërbëtore që i zë vendin zonjës.

²⁴Čtyry tyto věci jsou malé na zemi, a však jsou moudřejší nad mudrce:

²⁴Ka katër kafshë të vogla mbi tokë, por janë jashtëzakonisht të urta:

²⁵Mravenci, lid nesilný, kteříž však připravují v létě pokrm svůj;

²⁵mizat e dheut, që janë një popull pa forcë, por që e mbledhin ushqimin e tyre në verë;

²⁶Králíkové, lid nesilný, kteříž však stavějí v skále dům svůj;

²⁶lepujt, që janë një popull i dobët, por që e vendosin banesën e tyre në shkëmbinjtë;

²⁷Krále nemají kobylky, a však vycházejí po houfích všecky;

²⁷karkalecat, që nuk kanë mbret, por që shkojnë mbarë në grupe;

²⁸Pavouk rukama dělá, a bývá na palácích královských.

²⁸hardhuca që mund ta zësh me duart, por që gjendet në pallatet e mbretërve.

²⁹Tři tyto věci udatně vykračují, anobrž čtyry, kteréž zmužile chodí:

²⁹Tri qënie kanë një paraqitje të bukur, madje katër kanë një ecje madhështore;

³⁰Lev nejsilnější mezi zvířaty, kterýž neustupuje před žádným;

³⁰luani, kafsha më e fortë, që nuk zmprapset para askujt,

³¹Přepásaný na bedrách kůň neb kozel, a král, proti němuž žádný nepovstává.

³¹kali i luftës që ecën i ngrefosur, cjapi dhe mbreti kur është me ushtrinë e tij.

³²Jestliže jsi bláznil, vynášeje se, a myslil-lis zle, ruku na ústa polož.

³²Në rast se ke vepruar si budalla duke lartësuar veten tënde ose të ka shkuar mendja, vëre dorën mbi gojë,

³³Kdo tluče smetanu, stlouká máslo, a stiskání nosu vyvodí krev, tak popouzení k hněvu vyvodí svár.

³³sepse, duke rrahur qumështin prodhohet gjalpi, duke përdredhur hundën del gjak prej saj dhe duke shtrydhur mërinë prej saj del grindja.