¹Poslouchejte, synové, učení otcova, a pozorujte, abyste poznali rozumnost.

¹Dëgjoni, o bij, mësimet e një ati dhe tregoni kujdes që të mësoni të gjykoni,

²Nebo naučení dobré dávám vám, neopouštějtež zákona mého.

²sepse ju jap një doktrinë të mirë; mos braktisni ligjin tim.

³Když jsem byl syn u otce svého mladičký, a jediný při matce své,

³Kur isha ende fëmijë pranë atit tim, njomëzak dhe i dashur në sytë e nënes sime,

⁴On vyučoval mne a říkal mi: Ať se chopí výmluvností mých srdce tvé, ostříhej přikázaní mých, a živ budeš.

⁴ai më mësonte dhe më thoshte: "Zemra jote të kujtojë fjalët e mia; ruaji urdhërimet e mia dhe do të jetosh.

⁵Nabuď moudrosti, nabuď rozumnosti; nezapomínej, ani se uchyluj od řečí úst mých.

⁵Fito dituri, fito gjykim; mos i harro fjalët e gojës sime dhe mos u largo prej tyre;

⁶Neopouštějž jí, a bude tě ostříhati; miluj ji, a zachová tě.

⁶mos e braktis diturinë dhe ajo do të të mbrojë; duaje, sepse ajo do të të ndihmojë.

⁷Předně moudrosti, moudrosti nabývej, a za všecko jmění své zjednej rozumnost.

⁷Dituria është gjëja më e rëndësishme; prandaj fito diturinë. Edhe sikur të humbasësh ato që ke, fito diturinë.

⁸Vyvyšuj ji, a zvýšíť tě; poctí tě, když ji přijmeš.

⁸Përlëvdoje dhe ajo do të të lartësojë, ajo do të të japë lavdi, po qe se ti e përvehtëson.

⁹Přidá hlavě tvé příjemnosti, korunou krásnou obdaří tě.

⁹Ajo do të të vërë mbi kokën tënde një stoli prej nuri, do të të rrethojë me një kurorë lavdie".

¹⁰Slyš, synu můj, a přijmi řeči mé, a tak rozmnoží se léta života tvého.

¹⁰Dëgjo, biri im, pranoji fjalët e mia dhe vitet e jetës sate do të shumohen.

¹¹Cestě moudrosti učím tě, vedu tě stezkami přímými.

¹¹Të kam mësuar në rrugën e diturisë, të kam udhëhequr nëpër shtigjet e ndershmërisë.

¹²Když choditi budeš, nebude ssoužen krok tvůj, a poběhneš-li, neustrčíš se.

¹²Kur do të ecësh, hapat e tua nuk do të pengohen; kur do të vraposh, nuk do të pengohesh.

¹³Chopiž se učení, nepouštěj, ostříhej ho, nebo ono jest život tvůj.

¹³Rroke mirë këtë mësim, mos e lër që të shkojë kot; ruaje, sepse ai është jeta jote.

¹⁴Na stezku bezbožných nevcházej, a nekráčej cestou zlostníků.

¹⁴Mos hyr në shtegun e të pabesëve dhe mos ec në rrugën e njerëzve të këqij;

¹⁵Opusť ji, nechoď po ní, uchyl se od ní, a pomiň jí.

¹⁵evitoje atë, mos kalo nëpër të; largoju prej saj dhe shko tutje.

¹⁶Neboť nespí, leč zlost provedou; anobrž zahánín bývá sen jejich, dokudž ku pádu nepřivodí,

¹⁶Sepse ata nuk mund të flenë, po të mos kenë bërë të keqen; gjumi i tyre zhduket po të jetë se nuk kanë rrëzuar dikë;

¹⁷Proto že jedí chléb bezbožnosti, a víno loupeží pijí.

¹⁷ata hanë bukën e paudhësisë dhe pinë verën e dhunës.

¹⁸Ale stezka spravedlivých jako světlo jasné, kteréž rozmáhá se, a svítí až do pravého dne.

¹⁸Por shtegu i të drejtëve është si drita e agimit, që shkëlqen gjithnjë e më mirë deri sa të bëhet ditë e plotë.

¹⁹Cesta pak bezbožných jako mrákota; nevědí, na čem se ustrčiti mohou.

¹⁹Rruga e të pabesëve është si terri; ata nuk shohin atë që do t'i rrëzojë.

²⁰Synu můj, slov mých pozoruj, k řečem mým nakloň ucha svého.

²⁰Biri im, trego kujdes për fjalët e mia, dëgjo thëniet e mia;

²¹Nechať neodcházejí od očí tvých, ostříhej jich u prostřed srdce svého.

²¹mos u largofshin kurrë nga sytë e tu, ruaji në qendër të zemrës sate;

²²Nebo životem jsou těm, kteříž je nalézají, i všemu tělu jejich lékařstvím.

²²sepse janë jetë për ata që i gjejnë, shërim për të gjithë trupin e tyre.

²³Přede vším, čehož se stříci sluší, ostříhej srdce svého, nebo z něho pochází život.

²³Ruaje zemrën tënde me shumë kujdes, sepse nga ajo dalin burimet jetës.

²⁴Odlož od sebe převrácenost úst, a zlost rtů vzdal od sebe.

²⁴Hiq dorë nga e folura me hile dhe largo prej teje buzët e çoroditura.

²⁵Oči tvé ať k dobrým věcem patří, a víčka tvá ať přímě hledí před tebou.

²⁵Sytë e tu le të shohin drejt dhe qepallat e tua të synojnë drejt para teje.

²⁶Zvaž stezku noh svých, a všecky cesty tvé ať jsou spraveny.

²⁶Sheshoje shtegun e këmbëve të tua, dhe të gjitha rrugët e tua qofshin të caktuara mirë.

²⁷Neuchyluj se na pravo ani na levo, odvrať nohu svou od zlého.

²⁷Mos u shmang as në të djathtë as në të majtë; tërhiqe këmbën tënde nga e keqja.