¹Synu můj, pozoruj moudrosti mé, k opatrnosti mé nakloň ucha svého,

¹Biri im, ki kujdes për diturinë time, vëri veshin arsyetimit tim,

²Abys ostříhal prozřetelnosti, a rtové tvoji šetřili umění.

²me qëllim që ti të ruash gjykimin dhe buzët e tua të fiksojnë diturinë.

³Nebo rtové cizí ženy strdí tekou, a měkčejší nad olej ústa její.

³Sepse buzët e gruas që shkel kurorën nxjerrin mjaltë dhe goja e saj është më e butë se vaji;

⁴Poslední pak věci její hořké jsou jako pelyněk, ostré jako meč na obě straně ostrý.

⁴por në fund ajo është e hidhur si pelini, e mprehtë si një shpatë me dy presa.

⁵Nohy její sstupují k smrti, krokové její hrob uchvacují.

⁵Këmbët e saj zbresin drejt vdekjes, hapat e saj çojnë drejtpërdrejt në Sheol.

⁶Stezku života snad bys zvážiti chtěl? Vrtkéť jsou cesty její, neseznáš.

⁶Ajo nuk ecën në shtegun e jetës, por ti nuk i jep rëndësi kësaj gjëje; rrugët e saj janë të gabuara, por ti nuk e kupton.

⁷Protož, synové, poslechněte mne, a neodstupujte od řečí úst mých.

⁷Prandaj tani, bij të mi, më dëgjoni dhe mos u largoni nga fjalët e gojës sime.

⁸Vzdal od ní cestu svou, a nepřibližuj se ke dveřím domu jejího,

⁸Mbaje larg prej saj rrugën tënde dhe mos iu afro portës së shtëpisë së saj,

⁹Abys snad nedal jiným slávy své, a let svých ukrutnému,

⁹për të mos ua dhënë të tjerëve fuqinë tënde dhe vitet e tua dikujt që nuk ka mëshirë.

¹⁰Aby se nenasytili cizí úsilím tvým, a práce tvá nezůstala v domě cizím.

¹⁰Me qëllim që të huajt të mos ngopen me pasurinë tënde, dhe mundi yt të mos shkojë në shtëpinë e një të huaji,

¹¹I řval bys naposledy, když bys zhubil tělo své a čerstvost svou,

¹¹dhe të mos rënkosh kur do të të vijë fundi, kur mishi dhe trupi yt do të jenë të konsumuar,

¹²A řekl bys: Jak jsem nenáviděl cvičení, a domlouváním pohrdalo srdce mé,

¹²dhe të thuash: "Vallë si urreva mësimin, dhe si e ka përçmuar qortimin zemra ime?

¹³A neposlouchal jsem hlasu vyučujících mne, a k učitelům svým nenaklonil jsem ucha svého!

¹³Nuk dëgjova zërin e atyre që më mësonin dhe nuk ua vura veshin atyre që më udhëzonin.

¹⁴O málo, že jsem nevlezl ve všecko zlé u prostřed shromáždění a zástupu.

¹⁴U ndodha pothuajse në një të keqe të plotë në mes të turmës dhe të kuvendit".

¹⁵Pí vodu z čisterny své, a prameny z prostředku vrchoviště svého.

¹⁵Pi ujin e sternës sate dhe ujin e rrjedhshëm të pusit tënd.

¹⁶Nechť se rozlévají studnice tvé ven, a potůčkové vod na ulice.

¹⁶A duhet burimet e tua të derdhen jashtë, si rrëke uji nëpër rrugë?

¹⁷Měj je sám sobě, a ne cizí s tebou.

¹⁷Qofshin vetëm për ty dhe jo për të huajtë bashkë me ty.

¹⁸Budiž požehnaný pramen tvůj, a vesel se z manželky mladosti své.

¹⁸Qoftë i bekuar burimi yt dhe gëzohu me nusen e rinisë sate.

¹⁹Laně milostné a srny utěšené; prsy její ať tě opojují všelikého času, v milování jejím kochej se ustavičně.

¹⁹Drenushë e dashur dhe gazelë hirplotë, sisët e saj le të të kënaqin kurdoherë, dhe qofsh vazhdimisht i dhënë pas dashurisë që ke për të.

²⁰Nebo proč bys se kochal, synu můj, v cizí, a objímal život postranní,

²⁰Pse vallë, biri im, të biesh në dashuri me një grua që ka shkelur kurorën dhe të rrokësh gjirin e një të huaje?

²¹Poněvadž před očima Hospodinovýma jsou cesty člověka, a on všecky stezky jeho váží?

²¹Sepse rrugët e njeriut janë gjithnjë përpara syve të Zotit, dhe ai vëzhgon të gjitha shtigjet e tij.

²²Nepravosti vlastní jímají bezbožníka takového, a v provazích hříchu svého uvázne.

²²I pabesi zihet nga vetë paudhësitë e tij dhe mbahet nga litarët e mëkatit të tij.

²³Takovýť umře, proto že nepřijímal cvičení, a ve množství bláznovství svého blouditi bude.

²³Ai ka për të vdekur sepse nuk korrigjohet dhe do të zhduket për shkak të marrëzisë së tij.