¹Synu můj, slíbil-lis za přítele svého, podal-lis cizímu ruky své,

¹Biri im, në qoftë se je bërë garant për të afërmin tënd, në rast se ke dhënë dorën si garanci për një të huaj,

²Zapleten jsi slovy úst svých, jat jsi řečmi úst svých.

²je zënë në lakun e fjalëve të gojës sate, je zënë nga fjalët e gojës sate.

³Učiniž tedy toto, synu můj, a vyprosť se, poněvadžs se dostal v ruku přítele svého. Jdi, pokoř se, a probuď přítele svého.

³Bëj këtë, pra, biri im, dhe shpengohu, sepse ke rënë në duart e të afërmit tënd. Shko, hidhu në këmbët e tij dhe ngul këmbë me të madhe te i afërmi yt.

⁴Nedej usnouti očím svým, a zdřímati víčkám svým.

⁴Mos u jep gjumë syve të tu as çlodhje qepallave të tua;

⁵Vydři se jako srna z ruky, a jako pták z ruky čižebníka.

⁵çlirohu si gazela nga dora e gjahtarit, si zogu nga dora e atij që kap zogjtë.

⁶Jdi k mravenci, lenochu, shlédni cesty jeho, a nabuď moudrosti.

⁶Shko te milingona, o përtac, vër re zakonet e saj dhe bëhu i urtë.

⁷Kterýž nemaje vůdce, ani správce, ani pána,

⁷Ajo nuk ka as kryetar, as mbikëqyrës, as zot;

⁸Připravuje v létě pokrm svůj, shromažďuje ve žni potravu svou.

⁸e gjen ushqimin në verë dhe mbledh zahirenë e saj gjatë korrjes.

⁹Dokudž lenochu ležeti budeš? Skoro-liž vstaneš ze sna svého?

⁹Deri kur, o përtac, do të rrish duke fjetur? Kur do të shkundesh nga gjumi yt?

¹⁰Maličko pospíš, maličko zdřímeš, maličko složíš ruce, abys poležel,

¹⁰Të flesh pak, të dremitësh pak, të rrish me duar në ije për t'u çlodhur,

¹¹V tom přijde jako pocestný chudoba tvá, a nouze tvá jako muž zbrojný.

¹¹kështu varfëria jote do të vijë si një vjedhës, dhe skamja jote si një njeri i armatosur.

¹²Člověk nešlechetný, muž nepravý chodí v převrácenosti úst.

¹²Njeriu pa vlerë, njeriu i keq, ecën me një gojë të çoroditur;

¹³Mhourá očima svýma, mluví nohama svýma, ukazuje prsty svými.

¹³luan syrin, flet me këmbët, bën shenja me gishta;

¹⁴Převrácenost všeliká jest v srdci jeho, smýšlí zlé všelikého času, sváry rozsívá.

¹⁴ka ligësi në zemër, kurdis vazhdimisht të keqen dhe mbjell grindje.

¹⁵A protož v náhle přijde bída jeho, rychle setřín bude, a nebudeť uléčení.

¹⁵Prandaj shkatërrimi i tij do të vijë papritur, në një çast do të shkatërrohet pa rrugëdalje tjetër.

¹⁶Těchto šesti věcí nenávidí Hospodin, a sedmá ohavností jest duši jeho:

¹⁶Zoti i urren këto gjashtë gjëra, madje shtatë janë të neveritshme për të:

¹⁷Očí vysokých, jazyka lživého, a rukou vylévajících krev nevinnou,

¹⁷sytë krenare, gjuha gënjeshtare, duart që derdhin gjak të pafajshëm,

¹⁸Srdce, kteréž ukládá myšlení nepravá, noh kvapných běžeti ke zlému,

¹⁸zemra që kurdis plane të këqija, këmbët që turren shpejt drejt së keqes,

¹⁹Svědka lživého, mluvícího lež, a toho, jenž rozsívá různice mezi bratřími.

¹⁹dëshmitari i rremë që thotë gënjeshtra dhe ai që shtie grindje midis vëllezërve.

²⁰Ostříhejž, synu můj, přikázaní otce svého, a neopouštěj naučení matky své.

²⁰Biri im, ruaje urdhërimin e atit tënd dhe mos harro mësimet e nënës sate.

²¹Přivazuj je k srdci svému ustavičně, a k hrdlu svému je připínej.

²¹Mbaji vazhdimisht të lidhura në zemrën tënde dhe fiksoji rreth qafës sate.

²²Kamžkoli půjdeš, ono tě zprovodí, když spáti budeš, bude tě ostříhati, a když procítíš, bude s tebou rozmlouvati,

²²Kur do të ecësh, do të të udhëheqin; kur të pushosh, do të të ruajnë; kur të zgjohesh, do të flasin me ty.

²³(Nebo přikázaní jest svíce, a naučení světlo, a cesta života jsou domlouvání vyučující),

²³Sepse urdhërimi është një llambë, mësimi një dritë, dhe ndreqjet e mësimit janë rruga e jetës,

²⁴Aby tě ostříhalo od ženy zlé, od úlisnosti jazyka ženy cizí.

²⁴për të të mbrojtur nga gruaja e keqe, nga lajkat e gjuhës të gruas së huaj.

²⁵Nežádejž krásy její v srdci svém, a nechať tě nejímá víčky svými.

²⁵Mos dëshiro në zemrën tënde bukurinë e saj dhe mos u rrëmbe nga qepallat e saj.

²⁶Nebo příčinou ženy cizoložné zchudl bys až do kusu chleba, anobrž žena cizoložná drahou duši ulovuje.

²⁶Sepse për një prostitutë burri katandiset për një copë bukë, dhe gruaja e një tjetri gjuan shpirtin e vyer të një burri.

²⁷Může-liž kdo skrýti oheň v klíně svém, aby roucho jeho se nepropálilo?

²⁷A mund të mbajë burri një zjarr në gji të tij pa djegur rrobat e trupit?

²⁸Může-liž kdo choditi po uhlí řeřavém, aby nohy jeho se neopálily?

²⁸A mund të ecë burri mbi qymyr të ndezur pa djegur këmbët e tij?

²⁹Tak kdož vchází k ženě bližního svého, nebudeť bez viny, kdož by se jí koli dotkl.

²⁹Në këtë gjendje është ai që shkon tek gruaja e një tjetri; kush e prek nuk do të mbetet pa u ndëshkuar.

³⁰Neuvozují potupy na zloděje, jestliže by ukradl, aby nasytil život svůj, když lační,

³⁰Nuk përçmohet hajduti që vjedh për të shuar urinë kur është i uritur;

³¹Ač postižen jsa, navracuje to sedmernásobně, vším statkem domu svého nahražuje:

³¹por në rast se kapet në faj, duhet të kthejë shtatëfishin, dhe të japë tërë pasurinë e shtëpisë së tij.

³²Ale cizoložící s ženou blázen jest; kdož hubí duši svou, tenť to činí;

³²Por ai që kryen një shkelje kurore me një grua është një njeri pa mend; ai që bën një gjë të tillë shkatërron jetën e tij.

³³Trápení a lehkosti dochází, a útržka jeho nebývá shlazena.

³³Do të gjejë plagë dhe përçmim, dhe turpi i tij nuk do t'i hiqet kurrë.

³⁴Nebo zůřivý jest hněv muže, a neodpouštíť v den pomsty.

³⁴sepse xhelozia e tërbon bashkëshortin, që do të jetë i pamëshirshëm ditën e hakmarrjes.

³⁵Neohlídá se na žádnou záplatu, aniž přijímá, by i množství darů dával.

³⁵Ai nuk do të pranojë asnjë shpërblim dhe nuk do të kënaqet, edhe sikur t'i bëjnë shumë dhurata.