1Synu můj, ostříhej řečí mých, a přikázaní má schovej u sebe.
1Biri im, ruaji fjalët e mia dhe urdhërimet e mia në veten tënde,
2Ostříhej přikázaní mých, a živ budeš, a naučení mého jako zřítelnice očí svých.
2Ruaji urdhërimet e mia dhe ke për të jetuar; ruaji mësimet e mia si bebja e syve të tu.
3Přivaž je na prsty své, napiš je na tabuli srdce svého.
3Lidhi ndër gishta, shkruaji mbi tabelën e zemrës sate.
4Rci moudrosti: Sestra má jsi ty, a rozumnost přítelkyní jmenuj,
4Thuaji diturisë: "Ti je motra ime" dhe quaje "shok" gjykimin,
5Aby tě ostříhala od ženy cizí, od postranní, jenž řečmi svými lahodí.
5me qëllim që të të ruajnë nga gruaja e tjetrit nga gruaja e huaj që përdor fjalë lajkatare.
6Nebo z okna domu svého okénkem vyhlédaje,
6Nga dritarja e shtëpisë sime shikoja nëpër parmakët prej hekuri
7Viděl jsem mezi hloupými, spatřil jsem mezi mládeží mládence bláznivého.
7dhe pashë midis budallenjve; dallova midis të rinjve një djalë të ri që s'kishte gjykim,
8Kterýž šel po ulici vedlé úhlu jejího, a cestou k domu jejímu kráčel,
8që kalonte nëpër rrugë pranë qoshes të gruas së huaj dhe drejtohej nga shtëpia e saj,
9V soumrak, u večer dne, ve tmách nočních a v mrákotě.
9në muzg, kur po ngryste dita, ndërsa zbriste nata e zezë dhe e errët.
10A aj, žena potkala ho v ozdobě nevěstčí a chytrého srdce,
10I doli para një grua e veshur si prostitutë dhe dinake;
11Štěbetná a opovážlivá, v domě jejím nezůstávají nohy její,
11ajo është turbulluese dhe provokuese, dhe nuk di t'i mbajë këmbët në shtëpinë e saj;
12Jednak vně, jednak na ulici u každého úhlu úklady činící.
12herë mbi rrugë, herë në sheshet qëndron në pritë në çdo qoshe.
13I chopila jej, a políbila ho, a opovrhši stud, řekla jemu:
13Kështu e zuri dhe e puthi, pastaj me paturpësi tha:
14Oběti pokojné jsou u mne, dnes splnila jsem slib svůj.
14"Duhet të bëja flijimet e falenderimit; pikërisht sot i plotësova zotimet e mia;
15Protož vyšla jsem vstříc tobě, abych pilně hledala tváři tvé, i nalezla jsem tě.
15prandaj të dola para që të të kërkoj dhe të gjeta.
16Koberci jsem obestřela lůže své, s řezbami a prostěradly Egyptskými,
16E zbukurova shtratin tim me një mbulesë si sixhade, me li të ngjyrosur nga Egjipti;
17Vykadila jsem pokojík svůj mirrou a aloe a skořicí.
17e parfumova shtratin tim me mirrë, me aloe dhe me kanellë.
18Poď, opojujme se milostí až do jitra, obveselíme se v milosti.
18Eja, të dehemi me dashuri deri në mëngjes, të kënaqemi në qejfe dashurie,
19Nebo není muže doma, odšel na cestu dalekou.
19sepse burri im nuk është në shtëpi, por ka shkuar në një udhëtim të gjatë;
20Pytlík peněz vzal s sebou, v jistý den vrátí se do domu svého.
20ka marrë me vete një thes të vogël me pare dhe do të kthehet në shtëpi vetëm kur të jetë hëna e plotë".
21I naklonila ho mnohými řečmi svými, a lahodností rtů svých přinutila jej.
21Ajo e mashtroi me fjalë bindëse, e tërhoqi me ëmbëlsinë e buzëve të saj.
22Šel za ní hned, jako vůl k zabití chodívá, a jako blázen v pouta, jimiž by trestán byl.
22Ai e ndoqi pa mëdyshje, si një ka që shkon në thertore, si një i lidhur në dënimin e budallait,
23Dokudž nepronikla střela jater jeho, pospíchal jako pták k osídlu, nevěda, že ono bezživotí jeho jest.
23deri sa një shigjetë nuk i shpon mëlçinë; ai nxiton si një zog, pa ditur që një lak është ngritur kundër jetës së tij.
24Protož nyní, synové, slyšte mne, a pozorujte řečí úst mých.
24Prandaj, bij të mi, më dëgjoni, kushtojuni kujdes fjalëve të gojës sime.
25Neuchyluj se k cestám jejím srdce tvé, aniž se toulej po stezkách jejích.
25Zemra jote të mos shkojë pas rrugëve të saj, mos devijo nëpër shtigjet e saj,
26Nebo mnohé zranivši, porazila, a silní všickni zmordováni jsou od ní.
26sepse ka rrëzuar shumë të plagosur për vdekje, dhe tërë ata që ajo ka vrarë ishin burra të fortë.
27Cesty pekelné dům její, vedoucí do skrýší smrti.
27Shtëpia e saj është rruga e Sheolit që zbret në thellësitë e vdekjes.