¹Přednímu z kantorů, žalm Davidův,

¹Ki mëshirë për mua, o Perëndi, sipas mirësisë sate; për dhembushurinë e madhe që ke fshiji të ligat që kam bërë.

²Když k němu přišel Nátan prorok, po jeho vjití k Betsabé.

²Më pastro tërësisht nga paudhësia ime dhe më pastro nga mëkati im,

³Smiluj se nade mnou, Bože, podlé milosrdenství svého, podlé množství slitování svých shlaď přestoupení má.

³Sepse i pranoj të ligat që kam bërë, dhe mëkati im më rri gjithnjë përpara.

⁴Dokonale obmej mne od nepravosti mé, a od hříchu mého očisť mne.

⁴Kam mëkatuar kundër teje, vetëm kundër teje, dhe kam bërë atë që është e keqe për sytë e tu, me qëllim që ti të njihesh i drejtë kur flet dhe i ndershëm kur gjykon.

⁵Nebo já znám přestoupení svá, a hřích můj přede mnou jest ustavičně.

⁵Ja, unë jam mbruajtur në paudhësi, dhe nëna ime më ka lindur në mëkat.

⁶Tobě, tobě samému, zhřešil jsem, a zlého se před očima tvýma dopustil, abys spravedlivý zůstal v řečech svých, a bez úhony v soudech svých.

⁶Por ty të pëlqen e vërteta që qëndron në thelb, dhe më mëson diturinë në sekretin e zemrës.

⁷Aj, v nepravosti zplozen jsem, a v hříchu počala mne matka má.

⁷Më pastro me hisop dhe do të jem i pastruar; më laj dhe do të jem më i bardhë se bora.

⁸Aj, ty libuješ pravdu u vnitřnostech, nadto skrytou moudrost zjevil jsi mi.

⁸Bëj që të ndjej gëzim dhe ngazëllim; bëj që kockat që ke thyer të kremtojnë edhe ato.

⁹Vyčisť mne yzopem, a očištěn budu, umej mne, a nad sníh bělejší budu.

⁹Fshih fytyrën tënde nga mëkatet e mia dhe fshi të tëra paudhësitë e mia.

¹⁰Dej mi slyšeti radost a potěšení, tak ať zpléší kosti mé, kteréž jsi potřel.

¹⁰O Perëndi, krijo tek unë një zemër të pastër dhe përtëri tek unë një frymë të patundur.

¹¹Odvrať tvář svou přísnou od hříšností mých, a vymaž všecky nepravosti mé.

¹¹Mos më largo nga prania jote dhe mos më hiq Frymën tënde të shenjtë.

¹²Srdce čisté stvoř mi, ó Bože, a ducha přímého obnov u vnitřnostech mých.

¹²Kthemë gëzimin e shpëtimit dhe përkahmë me frymë dashamirës.

¹³Nezamítej mne od tváři své, a Ducha svatého svého neodjímej ode mne.

¹³Atëherë do t'u mësoj rrugët e tua shkelësve dhe mëkatarët do të kthehen drejt teje.

¹⁴Navrať mi radost spasení svého, a duchem dobrovolným utvrď mne.

¹⁴Çliromë nga gjaku i derdhur, o Perëndi, Perëndi i shpëtimit tim, dhe gjuha ime do të kremtojë tërë gaz drejtësinë tënde.

¹⁵I budu vyučovati přestupníky cestám tvým, aby hříšníci k tobě se obraceli.

¹⁵O Zot, hap buzët e mia, dhe goja ime do të shpallë lëvdimin tënd.

¹⁶Vytrhni mne z pomsty pro vylití krve, ó Bože, Bože spasiteli můj, a budeť s veselím prozpěvovati jazyk můj o spravedlnosti tvé.

¹⁶Ti në fakt nuk ndjen ndonjë kënaqësi në flijim, përndryshe do ta ofroja, nuk të pëlqen as olokausti.

¹⁷Pane, rty mé otevři, i budou ústa má zvěstovati chválu tvou.

¹⁷Flijimet e Perëndisë janë frymë e thyer; o Perëndi, ti nuk e përçmon zemrën e thyer dhe të penduar.

¹⁸Nebo neoblíbil bys oběti, bychť ji i dal, aniž bys zápalu přijal.

¹⁸Bëj të mirën Sionit për dashamirësinë tënde, ndërto muret e Jeruzalemit.

¹⁹Oběti Boží duch skroušený; srdcem skroušeným a potřebným, Bože, nezhrzíš. [ (Psalms 51:20) Dobrotivě nakládej z milosti své s Sionem, vzdělej zdi Jeruzalémské. ] [ (Psalms 51:21) A tehdáž sobě zalíbíš oběti spravedlnosti, zápaly a pálení celých obětí, tehdážť voly na oltáři tvém obětovati budou. ]

¹⁹Atëherë do të gëzohesh në flijimet e drejtësisë, në olokaustet dhe në ofertat që digjen tërësisht; atëherë do të ofrohen dema të rinj mbi altarin tënd.