¹Žalm Azafovi. Bůh silný, Bůh Hospodin mluvil, a přivolal zemi od východu slunce i od západu jeho.

¹Perëndia i plotfuqishëm, Zoti ka folur dhe ka thirrur në mbledhje gjithë dheun, nga lindja në perëndim.

²Z Siona v dokonalé kráse Bůh zastkvěl se.

²Nga Sioni, përsosmëri e bukurisë, Perëndia shkëlqen.

³Béřeť se Bůh náš, a nebude mlčeti; oheň před ním vše zžírati bude, a vůkol něho vichřice náramná.

³Perëndia ynë do të vijë dhe nuk do të rijë në heshtje; do të paraprihet nga një zjarr shkatërrimtar dhe rreth tij do të ketë një furtunë të madhe.

⁴Zavolal nebes s hůry i země, aby soudil lid svůj, řka:

⁴Ai do të thërresë qiejtë nga lart dhe tokën për të gjykuar popullin e tij,

⁵Shromažďte mi svaté mé, kteříž smlouvu se mnou učinili při obětech.

⁵dhe do të thotë: "Mblidhni shenjtorët e mi, që kanë lidhur një besëlidhje me mua me anë të flijimit".

⁶I budou vypravovati nebesa spravedlnost jeho; nebo sám Bůh soudce jest. Sélah.

⁶Dhe qiejtë do të shpallin drejtësinë e tij, sepse vetë Perëndia është gjykatësi. (Sela)

⁷Slyš, lide můj, a buduť mluviti, Izraeli, a buduť tebou osvědčovati. Já zajisté Bůh, Bůh tvůj jsem.

⁷"Dëgjo, o populli im, dhe unë do të flas; dëgjo, o Izrael, dhe unë do të dëshmoj kundër teje. Unë jam Perëndia, Perëndia yt.

⁸Nechci tě obviňovati z příčiny obětí tvých, ani zápalů tvých, že by vždycky přede mnou nebyli.

⁸Nuk do të të qortoj për flijimet e tua as për olokaustet e tua që më rrijnë gjithnjë përpara.

⁹Nevezmuť z domu tvého volka, ani z chlévů tvých kozlů.

⁹Nuk do të marr asnjë dem nga shtëpia jote dhe asnjë cjap nga vathët e tua.

¹⁰Nebo má jest všecka zvěř lesní, i hovada na tisíci horách.

¹⁰Të mia janë në fakt tërë kafshët e pyllit; imja është bagëtia që ndodhet me mijëra ndër male.

¹¹Já znám všecko ptactvo po horách, a zvěř polní před sebou mám.

¹¹I njohim tërë zogjtë e maleve; dhe të gjitha ato që lëvizin në fushat janë të miat.

¹²Zlačním-li, nic tobě o to nedím; nebo můj jest okršlek zemský i plnost jeho.

¹²Po të kisha uri, nuk do ta thoja; sepse bota dhe sa ajo përmban janë të miat.

¹³Zdaliž jídám maso z volů, a pijím krev kozlovou?

¹³A ha unë vallë mish demi ose a pi gjak cjapi?

¹⁴Obětuj Bohu obět chvály, a plň Nejvyššímu své sliby;

¹⁴Dhuroji Perëndisë flijime lëvdimi dhe plotëso zotimet e tua që i ke bërë Shumë të Lartit.

¹⁵A vzývej mne v den ssoužení, vytrhnu tě, a ty mne budeš slaviti.

¹⁵Kërkomë ditën e fatkeqësisë, unë do të të çliroj dhe ti do të më lëvdosh".

¹⁶Sic jinak bezbožníku praví Bůh: Což tobě do toho, že ty vypravuješ ustanovení má, a béřeš smlouvu mou v ústa svá,

¹⁶Por të pabesit Perëndia i thotë: "Çfarë të drejte ke ti të përmëndësh statutet e mia dhe të kesh mbi buzët e tua besëlidhjen time,

¹⁷Poněvadž jsi vzal v nenávist kázeň, a zavrhl jsi za sebe slova má.

¹⁷ti që e urren korrigjimin dhe i hedh pas kurrizit fjalët e mia?

¹⁸Vidíš-li zloděje, hned s ním běžíš, a s cizoložníky díl svůj máš.

¹⁸Në rast se sheh një vjedhës, bashkohesh me të me gjithë qejf, dhe bëhesh shok i atyre që shkelin kurorën.

¹⁹Ústa svá pouštíš ke zlému, a jazyk tvůj skládá lest.

¹⁹Ti gojën ia lë së keqes dhe gjuha jote kurdis mashtrime.

²⁰Usazuješ se, a mluvíš proti bratru svému, a na syna matky své lehkost uvodíš.

²⁰Ti ulesh, flet kundër vëllait tënd dhe shpif kundër birit të nënës sate.

²¹To jsi činil, a já mlčel jsem. Měl-liž jsi ty se domnívati, že já tobě podobný budu? Nýbrž trestati tě budu, a představímť to před oči tvé.

²¹Ti i ke bërë këto gjëra dhe unë kam heshtur; ti ke menduar që unë jam krejt i ngjashëm me ty. Por unë do të të përgjigjem dhe do të vë çdo gjë para syve të tu.

²²Srozumějtež tomu již aspoň vy, kteříž se zapomínáte na Boha, abych snad nepochytil, a nebyl by, kdo by vytrhl.

²²Tani kuptoni këtë gjë ju që harroni Perëndinë, që unë të mos ju bëjë copë-copë dhe askush të mos ju çlirojë dot.

²³Kdož obětuje obět chvály, tenť mne uctí, a tomu, kdož napravuje cestu svou, ukáži spasení Boží.

²³Ai që ofron flijime lëvdimi më përlëvdon dhe atij që sillet drejt do t'i tregoj shpëtimin e Perëndisë".