1Vyučující, složený od Etana Ezrachitského.
1Unë do të këndoj përjetë mirësitë e Zotit, me gojën time do t'u shpall besnikërinë tënde të gjitha brezave.
2O milosrdenstvích Hospodinových na věky zpívati budu, od národu do pronárodu zvěstovati budu pravdu tvou ústy svými.
2Sepse kam thënë: "Mirësia jote do të ekzistojë përjetë, ti do të vendosësh besnikërinë tënde në vetë qiejtë".
3Nebo jsem řekl: Na věky milosrdenství vzdělávati se bude, na nebi utvrdíš pravdu svou, o nížs řekl:
3"Unë kam lidhur një besëlidhje me të zgjedhurin tim, i jam betuar Davidit, shërbëtorit tim, duke thënë:
4Učinil jsem smlouvu s vyvoleným svým, přisáhl jsem Davidovi služebníku svému,
4"Do t'i vendos pasardhësit e tu përjetë dhe do të ndërtoj fronin tënd për të gjitha brezat"". (Sela)
5Že až na věky utvrdím símě tvé, a vzdělám od národu do národu trůn tvůj. Sélah.
5Dhe qiejtë do të kremtojnë mrekullitë e tua, o Zot, dhe besnikërinë tënde në kuvendin e shenjtorëve.
6Protož oslavují nebesa div tvůj, Hospodine, i pravdu tvou v shromáždění svatých.
6Sepse kush mund të krahasohet në qiell me Zotin? Dhe kush është i njëllojtë me Zotin midis bijve të të Fuqishmit?
7Nebo kdo na nebi přirovnán býti může Hospodinu? Kdo jest podobný Hospodinu mezi syny silných?
7Perëndisë ia kanë frikën shumë në kuvendin e shenjtorëve, dhe respektohet thellë nga tërë ata që e rrethojnë.
8Bůh i v shromáždění svatých strašlivý jest náramně, a hrozný nade všecky vůkol něho.
8O Zot, Perëndi i ushtrive, kush është i fuqishëm si ti, o Zot? Besnikëria jote të rrethon kudo.
9Hospodine Bože zástupů, kdo jest jako ty, silný Hospodin? Nebo pravda tvá tobě přístojí všudy vůkol.
9Ti e sundon tërbimin e detit; kur valët e tij ngrihen, ti i qetëson.
10Ty panuješ nad dutím moře; když se zdvihají vlny jeho, ty je skrocuješ.
10Ti e ke bërë copë-copë Egjiptin, duke e plagosur për vdekje; me krah të fuqishëm ke shpërndarë armiqtë e tu.
11Ty jsi jako raněného potřel Egypt, a silným ramenem svým rozptýlil jsi nepřátely své.
11Qiejtë janë të tutë, edhe toka është jotja; ti e ke krijuar botën dhe të gjitha atë që janë në të.
12Tváť jsou nebesa, tvá také i země, okršlek i plnost jeho ty jsi založil.
12Ti ke krijuar veriun dhe jugun; Tabori dhe Hermoni lëshojnë britma gëzimi kur dëgjojnë emrin tënd.
13Půlnoční i polední strana, kteréž jsi ty stvořil, i Tábor a Hermon o tvém jménu zpívají.
13Ti ke krah të fuqishëm; dora jote është e fortë, e djathta jote ngrihet në qiell.
14Tvé rámě jest přemocné, silná ruka tvá, a vyvýšená pravice tvá.
14Drejtësia dhe e drejta përbëjnë bazën e fronit tënd; mirësia dhe e vërteta shkojnë përpara fytyrës sate.
15Spravedlnost a soud jsou základem trůnu tvého, milosrdenství a pravda předcházejí tvář tvou.
15Lum ai popull që njeh britmën e gëzimit, o Zot, sepse ai do të ecë në dritën e fytyrës sate;
16Blahoslavený lid, kterýž zná zvuk tvůj; tiť, Hospodine, v světle oblíčeje tvého choditi budou.
16do të ngazëllojë tërë ditën me emrin tënd dhe do të gëzohet shumë në drejtësinë tënde.
17Ve jménu tvém plésati budou každého dne, a v spravedlnosti tvé vyvýší se.
17Po, ti je mburrja e forcës së tyre, dhe me favorin tënd ti e shton fuqinë tonë.
18Nebo sláva síly jejich ty jsi, a z milosti tvé k zvýšení přijde roh náš.
18Sepse mburoja jonë i përket Zotit dhe mbreti ynë të Shenjtit të Izraelit.
19Nebo štít náš jest Hospodinův, a svatého Izraelského král náš.
19Ti i fole atëherë në vegim të dashurit tënd dhe the: "Ndihmova një të fuqishëm, përlëvdova një të zgjedhur nga populli.
20Tehdy mluvě u vidění k svatému svému, řekl jsi: Složil jsem pomoc v reku udatném, zvýšil jsem vybraného z lidu.
20Gjeta Davidin, shërbëtorin tim, dhe e vajosa me vajin tim të shenjtë.
21Nalezl jsem Davida služebníka svého, olejem svým svatým pomazal jsem ho.
21Dora ime do ta përkrahë me vendosmëri dhe krahu im do ta forcojë.
22A protož budeť s ním stále ruka má, ano i ramenem svým posilovati ho budu.
22Armiku nuk do ta shtypë dhe i ligu nuk do ta pikëllojë.
23Nebudeť ho moci nuziti nepřítel, ani člověk nešlechetný trápiti.
23Do të asgjesoj para tij armiqtë e tij dhe do të godas ata që e urrejnë.
24Nebo potru před tváří jeho protivníky jeho, a ty, kteříž ho nenávidí, porazím.
24Besnikëria ime dhe mirësia ime do të jenë me të, dhe me emrin tim do të bëhet i fuqishëm.
25Nadto pravda má a milosrdenství mé s ním bude, a ve jménu mém vyvýšen bude roh jeho.
25Do ta shtrij dorën e tij mbi detin dhe dorën e djathtë të tij mbi lumenjtë.
26A vložím na moře ruku jeho, a na řeky pravici jeho.
26Ai do të kërkojë ndihmën time, duke thënë: "Ti je Ati im, Perëndia im dhe Kështjella ime e shpëtimit".
27On volaje ke mně, dí: Ty jsi otec můj, Bůh silný můj a skála spasení mého.
27Do ta bëj gjithashtu të parëlindurin tim, më të shkëlqyerin ndër mbretërit e dheut.
28Já také za prvorozeného vystavím jej, a za vyššího králů zemských.
28Do të përdor mirësi ndaj tij përjetë, dhe besëlidhja ime me të do të mbetet e qëndrueshme.
29Na věky zachovám jemu milosrdenství své, a smlouva s ním stálá bude.
29Do t'i bëj gjithashtu pasardhësit e tij të përjetshem dhe fronin e tij si ditët e qiejve.
30Učiním i to, aby na věky trvalo símě jeho, a trůn jeho jako dnové nebes.
30Në rast se bijtë e tij braktisin ligjin tim dhe nuk ecin, sipas urdhërimeve të mia,
31Jestliže by pak synové jeho opustili zákon můj, a v soudech mých nechodili,
31në rast se shkelin statutet e mia dhe nuk respektojnë urdhërimet e mia,
32Jestliže by ustanovení mých poškvrnili, a přikázaní mých neostříhali:
32unë do ta dënoj shkeljen e tyre me shufër dhe paudhësinë e tyre me të rrahura,
33Tedy navštívím metlou přestoupení jejich, a trestáním nepravost jejich,
33por nuk do ta heq mirësinë time prej tij dhe nuk do të lë që besnikëria ime të jetë e mangët.
34Ale milosrdenství svého neodejmu od něho, aniž klamati budu proti pravdě své.
34Nuk do të shkel besëlidhjen time dhe nuk do t'i ndryshoj fjalët që kanë dalë nga goja ime.
35Nepoškvrnímť smlouvy své, a toho, což vyšlo z úst mých, nezměním.
35Jam betuar një herë për shenjtërinë time dhe nuk do ta gënjej Davidin;
36Jednou jsem přisáhl skrze svatost svou, nesklamámť Davidovi,
36pasardhësit e tij do të jenë përjetë dhe froni i tij do të jetë si dielli para meje,
37Že símě jeho na věky bude, a trůn jeho jako slunce přede mnou,
37do të jenë të qëndrueshëm si hëna, dhe dëshmitari në qiell është besnik". (Sela)
38Jako měsíc utvrzeno bude na věky, a jako svědkové na obloze hodnověrní.
38Por ti na ke braktisur dhe na ke kthyer; je zemëruar shumë kundër të vajosurin tënd.
39Ale ty jsi jej zavrhl a potupil, rozhněvals se na pomazaného svého.
39Ti ke përçmuar besëlidhjen e lidhur me shërbëtorin tënd dhe ke përdhosur kurorën e tij, duke bërë që të bjerë për tokë.
40Zavrhl jsi smlouvu s služebníkem svým, povrhls korunu jeho na zem.
40Ke shembur gjithë mbrojtjet e tij dhe i ke katandisur në gërmadha kalatë e tij.
41Roztrhal jsi všecky ohrady jeho, a bašty jeho jsi rozválel.
41Tërë kalimtarët e kanë plaçkitur dhe ai është bërë gazi i fqinjëve të tij.
42Derou jej všickni, kteříž tudy jdou; jest ku posměchu i sousedům svým.
42Ke lavdëruar dorën e djathtë të kundërshtarëve të tij dhe ke bërë të gëzohen tërë armiqtë e tu.
43Vyvýšil jsi pravici protivníků jeho, obveselils všecky nepřátely jeho.
43Ke prishur tehun e shpatës së tij dhe nuk e ke ndihmuar në betejë.
44Ztupils i ostří meče jeho, aniž jsi dal jemu, aby ostáti mohl v boji.
44I ke dhënë fund madhështisë së tij dhe ke hedhur për tokë fronin e tij.
45Učinils přítrž okrase jeho, a trůn jeho svrhl jsi na zem.
45Ke shkurtuar ditët e rinisë së tij dhe e ke mbuluar me turp. (Sela)
46Ukrátil jsi dnů mladosti jeho, a hanbous jej přiodíl. Sélah.
46Deri kur, o Zot? A do të fshihesh ti përjetë? A do të flakërojë si zjarr zemërimi yt?
47Až dokud, Hospodine? Na věky-liž se skrývati budeš? Tak-liž hořeti bude jako oheň prchlivost tvá?
47Kujto sa e shkurtër është jeta ime. Për çfarë kotësie ke krijuar gjithë bijtë e njerëzve?
48Rozpomeniž se na mne, jak kratičký jest věk můj. Zdaliž jsi pak nadarmo stvořil všecky syny lidské?
48Cili është njeriu që jeton, pa parë vdekjen dhe që mund ta shkëputë jetën e tij nga pushteti Sheolit? (Sela)
49Kdo z lidí může tak živ býti, aby neokusil smrti? Kdo vytrhne život svůj z hrobu? Sélah.
49Ku janë, o Zot, mirësitë e tua të lashta, për të cilat iu betove Davidit në besnikërinë tënde?
50Kdež jsou milosrdenství tvá první, ó Pane? Přísahuť jsi učinil Davidovi, v pravdě své.
50Kujto, o Zot, fyerjen që iu bë shërbëtorëve të tu, dhe si unë mbaj në zemër fyerjen e rëndë të të gjitha kombeve,
51Pamatuj, Pane, na útržky činěné služebníkům tvým, a jak jsem já nosil v lůně svém potupu ode všech nejmocnějších národů,
51me të cilën armiqtë e tu kanë fyer, o Zot, me të cilën kanë fyer hapat e të vajosurit tënd.
52Jak jsou utrhali nepřátelé tvoji, Hospodine, jak jsou utrhali šlepějím pomazaného tvého. [ (Psalms 89:53) Budiž pochválen Hospodin na věky, Amen i Amen. ]
52I bekuar qoftë Zoti përjetë. Amen, po, amen!