¹Proč se bouří národové, a lidé daremné věci přemyšlují?

¹Nedir uluslar arasındaki bu kargaşa,Neden boş düzenler kurar bu halklar?

²Sstupují se králové zemští, a knížata se spolu radí proti Hospodinu, a proti pomazanému jeho,

²Dünyanın kralları saf bağlıyor,Hükümdarlar birleşiyorRABbe ve meshettiği krala karşı.

³Říkajíce: Roztrhejme svazky jejich, a zavrzme od sebe provazy jejich.

³‹‹Koparalım onların kayışlarını›› diyorlar,‹‹Atalım üzerimizden bağlarını.››

⁴Ale ten, jenž přebývá v nebesích, směje se, Pán posmívá se jim.

⁴Göklerde oturan Rab gülüyor,Onlarla eğleniyor.

⁵Tehdáž mluviti bude k nim v hněvě svém, a v prchlivosti své předěsí je, řka:

⁵Sonra öfkeyle uyarıyor onları,Gazabıyla dehşete düşürüyor

⁶Jáť jsem ustanovil krále svého nad Sionem, horou svatou mou.

⁶Ve, ‹‹Ben kralımıKutsal dağım Siyona oturttum›› diyor.

⁷Vypravovati budu úsudek. Hospodin řekl ke mně: Syn můj ty jsi, já dnes zplodil jsem tě.

⁷RABbin bildirisini ilan edeceğim:Bana, ‹‹Sen benim oğlumsun›› dedi,‹‹Bugün ben sana baba oldum.

⁸Požádej mne, a dámť národy, dědictví tvé, a končiny země, vládařství tvé.

⁸Dile benden, miras olarak sana ulusları,Mülk olarak yeryüzünün dört bucağını vereyim.

⁹Roztlučeš je prutem železným, a jako nádobu hrnčířskou roztříštíš je.

⁹Demir çomakla kıracaksın onları,Çömlek gibi parçalayacaksın.›› ‹‹Güdeceksin››.

¹⁰A protož, králové, nyní srozumějte, vyučujte se, soudcové zemští.

¹⁰Ey krallar, akıllı olun!Ey dünya önderleri, ders alın!

¹¹Služte Hospodinu v bázni, a veselte se s třesením.

¹¹RABbe korkuyla hizmet edin,Titreyerek sevinin.

¹²Líbejte syna, aby se nerozhněval, a zhynuli byste na cestě, jakž by se jen málo zapálil hněv jeho. Blahoslavení jsou všickni, kteříž doufají v něho.

¹²Oğulu öpün ki öfkelenmesin,Yoksa izlediğiniz yolda mahvolursunuz.Çünkü öfkesi bir anda alevleniverir.Ne mutlu O'na sığınanlara!