1 Wedi hyn dechreuodd Job siarad a melltithio dydd ei eni.
1Napokon otvori Job usta i prokle dan svoj;
2 Meddai Job:
2poče svoju besjedu i reče:
3 "Difoder y dydd y'm ganwyd, a'r nos y dywedwyd, 'Cenhedlwyd bachgen'.
3"O, ne bilo dana kad sam se rodio i noći što javi: 'Začeo se dječak!'
4 Bydded y dydd hwnnw yn dywyllwch; na chyfrifer ef gan Dduw oddi uchod, ac na lewyrched goleuni arno.
4U crnu tminu dan taj nek se prometne! S visina se njega Bog ne spominjao, svjetlost sunčeva ne svijetlila mu više!
5 Cuddier ef gan dywyllwch a'r fagddu; arhosed cwmwl arno a gorlether ef gan dd�wch y dydd.
5Mrak i sjena smrtna o nj se otimali, posvema ga tmina gusta prekrila, pomrčine dnevne stravom ga morile!
6 Cymered y gwyll feddiant o'r nos honno; na chyfrifer hi ymhlith dyddiau'r flwyddyn, ac na ddoed i blith nifer y misoedd.
6O, da bi ga tama svega presvojila, nek' se ne dodaje danima godine, nek' ne ulazi u brojenje mjeseci!
7 Wele'r nos honno, bydded ddiffrwyth, heb su373?n gorfoledd ynddi.
7A noć ona bila žalosna dovijeka, ne čulo se u njoj radosno klicanje!
8 Melltithier hi gan y rhai sy'n melltithio'r dyddiau, y rhai sy'n medru cyffroi'r lefiathan.
8Prokleli je oni štono dan proklinju i Levijatana probudit' su kadri!
9 Tywylled s�r ei chyfddydd, disgwylied am oleuni heb ei gael, ac na weled doriad gwawr,
9Pomrčale zvijezde njezina svanuća, zaludu se ona vidjelu nadala, i zorinih vjeđa ne gledala nigda!
10 am na chaeodd ddrysau croth fy mam, na chuddio gofid o'm golwg.
10Što mi od utrobe ne zatvori vrata da sakrije muku od mojih očiju!
11 Pam na f�m farw yn y groth, neu drengi pan ddeuthum allan o'r bru?
11Što nisam mrtav od krila materina, što ne izdahnuh izlazeć' iz utrobe?
12 Pam y derbyniodd gliniau fi, ac y rhoddodd bronnau sugn i mi?
12Čemu su me dva koljena prihvatila i dojke dvije da me nejaka podoje?
13 Yna, byddwn yn awr yn gorwedd yn llonydd, yn cysgu'n dawel ac yn cael gorffwys,
13U miru bih vječnom počivao sada, spavao bih, pokoj svoj bih uživao
14 gyda brenhinoedd a chynghorwyr daear, a fu'n adfer adfeilion iddynt eu hunain,
14s kraljevima i savjetnicima zemlje koji su sebi pogradili grobnice,
15 neu gyda thywysogion goludog, a lanwodd eu tai ag arian,
15ili s knezovima, zlatom bogatima, što su kuće svoje srebrom napunili.
16 neu heb fyw, fel erthyl a guddiwyd, fel babanod na welsant oleuni.
16Ne bih bio - k'o nedonošče zakopano, k'o novorođenče što svjetla ne vidje.
17 Yno, peidia'r drygionus � therfysgu, a chaiff y lluddedig orffwys.
17Zlikovci se više ne obijeste ondje, iznemogli tamo nalaze počinka.
18 Hefyd caiff y carcharorion lonyddwch; ni chlywant lais y meistri gwaith.
18Sužnjeve na miru tamo ostavljaju: ne slušaju više poviku stražara.
19 Bychan a mawr sydd yno, a'r caethwas yn rhydd oddi wrth ei feistr.
19Malen ondje leži zajedno s velikim, rob je slobodan od gospodara svoga.
20 Pam y rhoddir goleuni i'r gorthrymedig a bywyd i'r chwerw ei ysbryd,
20Čemu darovati svjetlo nesretniku i život ljudima zagorčene duše
21 sy'n dyheu am farwolaeth, heb iddi ddod, sy'n cloddio amdani yn fwy nag am drysor cudd,
21koji smrt ištu, a ona ne dolazi, i kao za blagom za njome kopaju?
22 sy'n llawenychu pan gaiff feddrod, ac yn gorfoleddu pan gaiff fedd?
22Grobnom bi se humku oni radovali, klicali od sreće kad bi grob svoj našli.
23 "Ond am ddyn, cuddiwyd ei ffordd, a chaeodd Duw amdano.
23Što će to čovjeku kom je put sakriven, koga je Bog sa svih strana zapriječio?
24 Daw fy ochenaid o flaen fy mwyd, a thywelltir fy ngriddfan fel dyfroedd.
24Zato videć' hranu, uzdahnuti moram, k'o voda se moji razlijevaju krici.
25 Y peth a ofnaf a ddaw arnaf, a'r hyn yr arswydaf rhagddo a ddaw imi.
25Obistinjuje se moje strahovanje, snalazi me, evo, čega god se bojah.
26 Nid oes imi dawelwch na llonyddwch; ni chaf orffwys, canys daw dychryn."
26Pokoja ni mira meni više nema, u mukama mojim nikad mi počinka."