1 Yna atebodd Eliffas y Temaniad:
1Tad prozbori Elifaz Temanac i reče:
2 "Os mentra rhywun lefaru wrthyt, a golli di dy amynedd? Eto pwy a all atal geiriau?
2"Možeš li podnijeti da ti progovorim? Ali tko se može uzdržat' od riječi!
3 Wele, buost yn cynghori llawer ac yn nerthu'r llesg eu dwylo;
3Eto, mnoge ljude ti si poučio, okrijepio si iznemogle mišice;
4 cynhaliodd dy eiriau'r rhai sigledig, a chadarnhau'r gliniau gwan.
4riječju svojom klonule si pridizao, ojačavao si koljena klecava.
5 Ond yn awr daeth adfyd arnat ti, a chymeraist dramgwydd; cyffyrddodd � thi, ac yr wyt mewn helbul.
5A kad tebe stiže, klonuo si duhom, na tebe kad pade, čitav si se smeo!
6 Onid yw dy dduwioldeb yn hyder i ti, ac uniondeb dy fywyd yn obaith?
6Zar pobožnost tvoja nadu ti ne daje, neporočnost tvoja životu ufanje?
7 Ystyria'n awr, pwy sydd wedi ei ddifetha ac yntau'n ddieuog, a phwy o'r uniawn sydd wedi ei dorri i lawr?
7TÓa sjeti se: nevin - propade li kada? Kada su zatrti bili pravednici?
8 Fel hyn y gwelais i: y rhai sy'n aredig helbul ac yn hau gorthrymder, hwy sy'n ei fedi.
8Iz iskustva zborim: nesrećom tko ore i nevolju sije, nju će i požeti.
9 Difethir hwy gan anadl Duw, a darfyddant wrth chwythiad ei ffroenau.
9Od daha Božjega oni pogibaju, na gnjevni mu disaj nestaju sa zemlje.
10 Peidia rhu'r llew a llais y llew cryf; pydra dannedd y llewod ifanc.
10Rika lavlja, urlik leopardov krše se k'o zubi u lavića.
11 Bydd farw'r hen lew o eisiau ysglyfaeth, a gwneir yn amddifad genawon y llewes.
11Lav ugiba jer mu nesta plijena, rasuli se mladi lavičini.
12 "Daeth gair ataf fi yn ddirgel; daliodd fy nghlust sibrwd ohono
12Tajna riječ se meni objavila, šapat njen je uho moje čulo.
13 yn y cynnwrf a ddaw gyda gweledigaethau'r nos, pan ddaw trymgwsg ar bawb.
13Noću, kada snovi duh obuzmu i san dubok kad na ljude pada,
14 Daeth dychryn a chryndod arnaf, a chynhyrfu fy holl esgyrn.
14strah i trepet mene su svladali, kosti moje žestoko se stresle.
15 Llithrodd awel heibio i'm hwyneb, a gwnaeth i flew fy nghorff sefyll.
15Dah mi neki preko lica prođe, digoše se dlake na mom tijelu.
16 Safodd yn llonydd, ond ni allwn ddirnad beth oedd; yr oedd ffurf o flaen fy llygaid; bu distawrwydd, yna clywais lais:
16Stajao je netko - lica mu ne poznah - ali likom bješe pred očima mojim. Posvuda tišina; uto začuh šapat:
17 'A yw meidrol yn fwy cyfiawn na Duw, ac yn burach na'i Wneuthurwr?
17'Zar je smrtnik koji pred Bogom pravedan? Zar je čovjek čist pred svojim Stvoriteljem?
18 Os nad yw Duw'n ymddiried yn ei weision, ac os yw'n cyhuddo'i angylion o gamwedd,
18Ni slugama svojim više ne vjeruje, i anđele svoje za grijeh okrivljuje -
19 beth, ynteu, am y rhai sy'n trigo mewn tai o glai, a'u sylfeini mewn pridd, y rhai a falurir yn gynt na gwyfyn?
19kako ne bi onda goste stanova glinenih kojima je temelj u prahu zemaljskom. Gle, kao moljce njih sveudilj satiru:
20 Torrir hwy i lawr rhwng bore a hwyr, llwyr ddifethir hwy, heb neb yn sylwi.
20od jutra do mraka u prah pretvore, nestaju zasvagda - nitko i ne vidi.
21 Pan ddatodir llinyn eu pabell, oni fyddant farw heb ddoethineb?'
21Iščupan je kolčić njihova šatora, pogibaju skoro, mudrost ne spoznavši.'