1 Y mae'r sawl sy'n byw yn lloches y Goruchaf, ac yn aros yng nghysgod yr Hollalluog,
1Kes Kõigekõrgema kaitse all elab ja alati Kõigeväelise varju all viibib,
2 yn dweud wrth yr ARGLWYDD, "Fy noddfa a'm caer, fy Nuw, yr un yr ymddiriedaf ynddo."
2see ütleb Issandale: 'Sina oled mu varjupaik ja mu kindel mäelinnus, mu Jumal, kelle peale ma loodan!'
3 Oherwydd bydd ef yn dy waredu o fagl heliwr, ac oddi wrth bla difaol;
3Sest tema kisub su välja linnupüüdja paelust, hukkava katku käest.
4 bydd yn cysgodi drosot �'i esgyll, a chei nodded dan ei adenydd; bydd ei wirionedd yn darian a bwcled.
4Oma tiivasulgedega kaitseb ta sind ja tema tiibade all sa leiad varju; tema tõde on kilp ja kaitsevall.
5 Ni fyddi'n ofni rhag dychryn y nos, na rhag saeth yn hedfan yn y dydd,
5Ei sa siis karda öö hirmu ega noolt, mis päeval lendab,
6 rhag pla sy'n tramwyo yn y tywyllwch, na rhag dinistr sy'n difetha ganol dydd.
6ei katku, mis rändab pilkases pimedas, ega tõbe, mis laastab lõunaajal.
7 Er i fil syrthio wrth dy ochr, a deng mil ar dy ddeheulaw, eto ni chyffyrddir � thi.
7Langegu tuhat su kõrvalt ja kümme tuhat su paremalt poolt, sinu külge see ei puutu.
8 Ni fyddi ond yn edrych �'th lygaid ac yn gweld t�l y drygionus.
8Aga sa vaatad oma silmaga ja näed, kuidas kätte makstakse õelatele.
9 Ond i ti, bydd yr ARGLWYDD yn noddfa; gwnaethost y Goruchaf yn amddiffynfa;
9Sest sina, Issand, oled mu varjupaik! Kõigekõrgema oled sina, mu hing, võtnud oma eluasemeks.
10 ni ddigwydd niwed i ti, ac ni ddaw pla yn agos i'th babell.
10Ei taba õnnetus sind ega lähene häda su telgile.
11 Oherwydd rhydd orchymyn i'w angylion i'th gadw yn dy holl ffyrdd;
11Sest tema annab oma inglitele sinu pärast käsu sind hoida kõigil su teedel.
12 byddant yn dy godi ar eu dwylo rhag iti daro dy droed yn erbyn carreg.
12Kätel nad kannavad sind, et sa oma jalga ei lööks vastu kivi.
13 Byddi'n troedio ar y llew a'r asb, ac yn sathru'r llew ifanc a'r sarff.
13Sa astud üle lõvide ja rästikute, noored lõvid ja lohed sa lömastad.
14 "Am iddo lynu wrthyf, fe'i gwaredaf; fe'i diogelaf am ei fod yn adnabod fy enw.
14'Et ta minusse on kiindunud, siis ma päästan tema; ma ülendan tema, sest ta tunneb minu nime.
15 Pan fydd yn galw arnaf, fe'i hatebaf; byddaf fi gydag ef mewn cyfyngder, gwaredaf ef a'i anrhydeddu.
15Ta hüüab mind appi ja ma vastan temale; mina olen ta juures, kui ta on kitsikuses, ma vabastan tema ning teen ta auliseks.
16 Digonaf ef � hir ddyddiau, a gwnaf iddo fwynhau fy iachawdwriaeth."
16Pika eaga ma täidan tema ja annan temale näha oma päästet.'