1 Atebodd Job:
1Jobas atsakydamas tarė:
2 "Yr wyf wedi clywed llawer o bethau fel hyn; cysurwyr sy'n peri blinder ydych chwi i gyd.
2“Tokių kalbų aš jau daug girdėjau. Netikę guodėjai jūs visi.
3 A oes terfyn i eiriau gwyntog? Neu beth sy'n dy gythruddo i ddadlau?
3Kada pasibaigs tuščios kalbos? Kas verčia tave man atsakyti?
4 Gallwn innau siarad fel chwithau, pe baech chwi yn fy safle i; gallwn blethu geiriau yn eich erbyn, ac ysgwyd fy mhen arnoch.
4Ir aš galėčiau taip kalbėti, jei jūs būtumėte mano vietoje. Aš galėčiau užversti jus žodžiais ir kraipyti galvą prieš jus.
5 Gallwn eich calonogi �'m genau, a'ch esmwyth�u � geiriau fy ngwefusau.
5Tačiau aš stiprinčiau jus savo burna ir savo lūpų paguoda lengvinčiau jūsų kančią.
6 "Os llefaraf, ni phaid fy mhoen, ac os tawaf, ni chilia oddi wrthyf.
6Jei kalbu, mano skausmas nesumažėja; jei tyliu, man nelengviau.
7 Ond yn awr gosodwyd blinder arnaf; anrheithiaist fy holl gydnabod.
7Bet dabar Jis vargina mane; Tu sunaikinai visą mano šeimą.
8 Crychaist fy nghroen, a thystia hyn yn f'erbyn; saif fy nheneuwch i'm cyhuddo.
8Tu pripildei mane raukšlių, kurios liudija prieš mane, mano liesumas pakyla manyje liudyti man į veidą.
9 Yn ei gynddaredd rhwygodd fi mewn casineb, ac ysgyrnygu ei ddannedd arnaf; llygadrytha fy ngelynion arnaf.
9Jis savo rūstybe parbloškė mane ir griežia dantimis prieš mane. Mano priešo akys įsmeigtos į mane.
10 Cegant yn wawdlyd arnaf, trawant fy ngrudd mewn dirmyg, unant yn dyrfa yn f'erbyn.
10Jie atvėrė prieš mane savo burnas, plūsdami smogia man į veidą, jie susirinko prieš mane.
11 Rhydd Duw fi yng ngafael yr annuwiol, a'm taflu i ddwylo'r anwir.
11Dievas atidavė mane bedieviams, perdavė į nedorėlių rankas.
12 Yr oeddwn mewn esmwythyd, ond drylliodd fi; cydiodd yn fy ngwar a'm llarpio; gosododd fi yn nod iddo anelu ato.
12Aš gyvenau ramiai, bet Jis supurtė mane; nutvėręs už sprando, sutraiškė mane ir pastatė sau taikiniu.
13 Yr oedd ei saethwyr o'm hamgylch; trywanodd i'm harennau'n ddidrugaredd, a thywalltwyd fy mustl ar y llawr.
13Jo šauliai apsupo mane ir be pasigailėjimo perveria mano inkstus, išlieja mano tulžį.
14 Gwnaeth rwyg ar �l rhwyg ynof; rhuthrodd arnaf fel ymladdwr.
14Jis daro man žaizdą po žaizdos, puola mane kaip milžinas.
15 "Gwn�ais sachliain am fy nghroen, a chuddiais fy nghorun yn y llwch.
15Aš savo kūną apdengiau ašutine; savo ragą paslėpiau dulkėse.
16 Cochodd fy wyneb gan ddagrau, daeth d�wch ar fy amrannau,
16Mano veidas ištino nuo ašarų, mano akysmirties šešėlis,
17 er nad oes trais ar fy nwylo, ac er bod fy ngweddi'n ddilys.
17nors mano rankose nėra neteisybės; mano malda yra tyra.
18 "O ddaear, na chuddia fy ngwaed, ac na fydded gorffwys i'm cri.
18Žeme, neuždenk mano kraujo, ir mano šauksmas tegul nenutyla.
19 Oherwydd wele, yn y nefoedd y mae fy nhyst, ac yn yr uchelder y mae'r Un a dystia drosof.
19Štai dabar mano liudytojas yra danguje, Tas, kuris pažįsta mane, yra aukštybėse.
20 Er bod fy nghyfeillion yn fy ngwawdio, difera fy llygad ddagrau gerbron Duw,
20Mano draugai tyčiojasi iš manęs, tačiau Dievas mato mano ašaras.
21 fel y bo barn gyfiawn rhwng pob un a Duw, fel sydd rhwng rhywun a'i gymydog.
21O kad kas galėtų apginti žmogų prieš Dievą, kaip žmogus apgina savo artimą.
22 Ychydig flynyddoedd sydd i ddod cyn imi fynd ar hyd llwybr na ddychwelaf arno.
22Po kelerių metų aš nueisiu tuo keliu, kuriuo nebegrįžtama”.