¹ 1 Gweddi'r gostyngedig, pan yw'n wan ac yn bwrw ei gu373?yn o flaen yr ARGLWYDD.0 ARGLWYDD, clyw fy ngweddi, a doed fy nghri atat.

¹Viešpatie, išgirsk mano maldą, ir mano šauksmas tepasiekia Tave.

² Paid � chuddio dy wyneb oddi wrthyf yn nydd fy nghyfyngder; tro dy glust ataf, brysia i'm hateb yn y dydd y galwaf.

²Neslėpk savo veido nuo manęs tą dieną, kai esu varge. Palenk į mane savo ausį, kai šaukiuosi, skubėk man atsakyti.

³ Oherwydd y mae fy nyddiau'n darfod fel mwg, a'm hesgyrn yn llosgi fel ffwrn.

³Mano dienos pranyksta kaip dūmai, mano kaulai kaip židinys dega.

⁴ Yr wyf wedi fy nharo, ac yn gwywo fel glaswellt; yr wyf yn darfod o beidio � bwyta.

⁴Kaip pakirsta žolė mano širdis džiūsta; aš pamirštu valgyti.

⁵ Oherwydd su373?n fy ochneidio y mae fy esgyrn yn glynu wrth fy nghnawd.

⁵Nuo skaudžių aimanų oda prilipo prie mano kaulų.

⁶ Yr wyf fel pelican mewn anialwch, ac fel tylluan mewn adfeilion.

⁶Esu panašus į dykumų pelikaną, į pelėdą griuvėsiuose.

⁷ Yr wyf yn methu cysgu, ac fel aderyn unig ar do.

⁷Nemiegu ir esu vienišas kaip paukštis ant stogo.

⁸ Y mae fy ngelynion yn fy ngwawdio trwy'r amser, a'm gwatwarwyr yn defnyddio fy enw fel melltith.

⁸Priešai mane užgaulioja, ir mano vardas jiems tapo keiksmažodžiu.

⁹ Yr wyf yn bwyta lludw fel bara, ac yn cymysgu fy niod � dagrau,

⁹Pelenus valgau kaip duoną ir su ašaromis maišau savo gėrimą

¹⁰ o achos dy lid a'th ddigofaint, oherwydd cydiaist ynof a'm bwrw o'r neilltu.

¹⁰dėl Tavo rūstybės ir pykčio, nes Tu mane pakėlei ir nubloškei žemėn.

¹¹ Y mae fy mywyd fel cysgod hwyrddydd; yr wyf yn gwywo fel glaswelltyn.

¹¹Mano dienos yra tartum ištįsęs šešėlis, ir aš lyg žolė džiūstu.

¹² Ond yr wyt ti, ARGLWYDD, wedi dy orseddu am byth, a phery dy enw dros y cenedlaethau.

¹²Bet Tu, Viešpatie, pasiliksi per amžius; Tave minės visos kartos.

¹³ Byddi'n codi ac yn trugarhau wrth Seion; y mae'n adeg i dosturio wrthi, oherwydd fe ddaeth yr amser.

¹³Tu pakilsi ir pasigailėsi Siono, nes atėjo metas jam suteikti malonę.

¹⁴ Y mae dy weision yn hoffi ei meini, ac yn tosturio wrth ei llwch.

¹⁴Tavo tarnams jo akmenys meilūs, jiems gaila jo dulkių.

¹⁵ Bydd y cenhedloedd yn ofni enw'r ARGLWYDD, a holl frenhinoedd y ddaear dy ogoniant.

¹⁵Tavo vardo, Viešpatie, bijos pagonys ir Tavo šlovės­pasaulio karaliai.

¹⁶ Oherwydd bydd yr ARGLWYDD yn adeiladu Seion, bydd yn ymddangos yn ei ogoniant;

¹⁶Kai Viešpats atstatys Sioną, Jis pasirodys savo šlovėje;

¹⁷ bydd yn gwrando ar weddi'r gorthrymedig, ac ni fydd yn diystyru eu herfyniad.

¹⁷apleistųjų maldas Jis išklausys, jų prašymų nepaniekins.

¹⁸ Bydded hyn yn ysgrifenedig i'r genhedlaeth i ddod, fel bod pobl sydd eto heb eu geni yn moli'r ARGLWYDD:

¹⁸Tai tebūna užrašyta ateisiančiai kartai, kad tauta, kuri bus sukurta, girtų Viešpatį.

¹⁹ ddarfod iddo edrych i lawr o'i uchelder sanctaidd, i'r ARGLWYDD edrych o'r nefoedd ar y ddaear,

¹⁹Iš savo šventos aukštybės Viešpats pažvelgė žemyn, iš dangaus pažiūrėjo į žemę,

²⁰ i wrando ocheneidiau carcharorion a rhyddhau'r rhai oedd i farw,

²⁰kad išgirstų belaisvių dejones, išlaisvintų mirčiai skirtuosius,

²¹ fel bod cyhoeddi enw'r ARGLWYDD yn Seion, a'i foliant yn Jerwsalem,

²¹kad Sione būtų skelbiamas Viešpaties vardas ir girtų Jį Jeruzalėje,

²² pan fo pobloedd a theyrnasoedd yn ymgynnull ynghyd i addoli'r ARGLWYDD.

²²kai susiburs karalystės ir tautos tarnauti Viešpačiui.

²³ Y mae wedi sigo fy nerth ar y daith, ac wedi byrhau fy nyddiau.

²³Jis susilpnino mane kelionėje, sutrumpino mano gyvenimo dienas.

²⁴ Dywedaf, "O fy Nuw, paid �'m cymryd yng nghanol fy nyddiau, oherwydd y mae dy flynyddoedd di dros yr holl genedlaethau.

²⁴Aš sakiau: “Mano Dieve, neatimk manęs įpusėjus mano amžiui, Tavo metai tęsiasi per visas kartas.

²⁵ "Gynt fe osodaist sylfeini'r ddaear, a gwaith dy ddwylo yw'r nefoedd.

²⁵Kadaise Tu sukūrei žemę ir dangūs yra Tavo rankų darbas.

²⁶ Y maent hwy yn darfod, ond yr wyt ti yn aros; y maent i gyd yn treulio fel dilledyn. Yr wyt yn eu newid fel gwisg, ac y maent yn diflannu;

²⁶Jie pražus, bet Tu pasiliksi. Jie visi susidėvės kaip drabužis, kaip rūbą juos pakeisi, ir jie bus pakeisti.

²⁷ ond yr wyt ti yr un, a'th flynyddoedd heb ddiwedd.

²⁷Bet Tu esi tas pats ir Tavo metai nesibaigs.

²⁸ Bydd plant dy weision yn byw'n ddiogel, a'u disgynyddion yn sicr o'th flaen."

²⁸Tavo tarnų vaikai gyvens ir jų palikuonys įsitvirtins Tavo akivaizdoje”.