1 1 I Ddafydd.0 Fy enaid, bendithia'r ARGLWYDD, a'r cyfan sydd ynof ei enw sanctaidd.
1Laimink, mano siela, Viešpatį, ir visa, kas yra manyje, Jo šventą vardą.
2 Fy enaid, bendithia'r ARGLWYDD, a phaid ag anghofio'i holl ddoniau:
2Laimink, mano siela, Viešpatį ir neužmiršk visų Jo geradarysčių.
3 ef sy'n maddau fy holl gamweddau, yn iach�u fy holl afiechyd;
3Jis atleidžia visas tavo kaltes ir gydo visas tavo ligas.
4 ef sy'n gwaredu fy mywyd o'r pwll, ac yn fy nghoroni � chariad a thrugaredd;
4Jis išperka tavo gyvybę iš pražūties ir savo malone bei gailestingumu tave vainikuoja.
5 ef sy'n fy nigoni � daioni dros fy holl ddyddiau i adnewyddu fy ieuenctid fel eryr.
5Jis pasotina geru tavo burną, ir atsinaujina tavo jaunystė kaip erelio.
6 Y mae'r ARGLWYDD yn gweithredu cyfiawnder a barn i'r holl rai gorthrymedig.
6Viešpats vykdo teisybę ir teismą prispaustiesiems.
7 Dysgodd ei ffyrdd i Moses, a'i weithredoedd i blant Israel.
7Jis savo kelius apreiškė Mozei, ir Izraelio vaikai matė Jo darbus.
8 Trugarog a graslon yw'r ARGLWYDD, araf i ddigio a llawn ffyddlondeb.
8Gailestingas ir maloningas yra Viešpats, lėtas pykti ir turtingas gailestingumo.
9 Nid yw'n ceryddu'n ddiddiwedd, nac yn meithrin ei ddicter am byth.
9Ne visados Jis barasi ir ne amžinai rūstauja.
10 Ni wnaeth � ni yn �l ein pechodau, ac ni thalodd i ni yn �l ein camweddau.
10Jis nepasielgė su mumis pagal mūsų kaltes ir neatlygino mums pagal mūsų nuodėmes.
11 Oherwydd fel y mae'r nefoedd uwchben y ddaear, y mae ei gariad ef dros y rhai sy'n ei ofni;
11Kaip dangus yra aukštai virš žemės, taip didis yra Jo gailestingumas tiems, kurie Jo bijo.
12 cyn belled ag y mae'r dwyrain o'r gorllewin y pellhaodd ein pechodau oddi wrthym.
12Kaip toli nuo rytų yra vakarai, taip Jis atitolino nuo mūsų nuodėmes.
13 Fel y mae tad yn tosturio wrth ei blant, felly y tosturia'r ARGLWYDD wrth y rhai sy'n ei ofni.
13Kaip tėvas pasigaili vaikų, taip Viešpats gailisi tų, kurie Jo bijo.
14 Oherwydd y mae ef yn gwybod ein deunydd, yn cofio mai llwch ydym.
14Jis mūsų prigimtį žino, atsimena, kad esame dulkės.
15 Y mae dyddiau dyn fel glaswelltyn; y mae'n blodeuo fel blodeuyn y maes �
15Žmogaus dienos yra kaip žolė, kaip lauko gėlė jis pražysta.
16 pan �'r gwynt drosto fe ddiflanna, ac nid yw ei le'n ei adnabod mwyach.
16Vos tik papūtė vėjas, jo nebėra, jo vieta jo nebepažįsta.
17 Ond y mae ffyddlondeb yr ARGLWYDD o dragwyddoldeb hyd dragwyddoldeb ar y rhai sy'n ei ofni, a'i gyfiawnder i blant eu plant,
17Bet Viešpaties gailestingumas per amžius tiems, kurie Jo bijo, ir Jo teisumas lieka vaikų vaikams tų,
18 i'r rhai sy'n cadw ei gyfamod, yn cofio'i orchmynion ac yn ufuddhau.
18kurie Jo sandoros laikosi, atsimena Jo įsakymus ir vykdo juos.
19 Gosododd yr ARGLWYDD ei orsedd yn y nefoedd, ac y mae ei frenhiniaeth ef yn rheoli pob peth.
19Viešpats danguje pastatė savo sostą, Jo karališka valdžia valdo viską.
20 Bendithiwch yr ARGLWYDD, ei angylion, y rhai cedyrn sy'n gwneud ei air, ac yn ufuddhau i'w eiriau.
20Laiminkite Viešpatį jūs, angelai, galingi jėga, kurie vykdote Jo žodį, Jo balsą išgirdę.
21 Bendithiwch yr ARGLWYDD, ei holl luoedd, ei weision sy'n gwneud ei ewyllys.
21Laimink Viešpatį, Jo kareivija, Jo tarnai, kurie vykdote Jo valią.
22 Bendithiwch yr ARGLWYDD, ei holl weithredoedd, ym mhob man o dan ei lywodraeth. Fy enaid, bendithia'r ARGLWYDD.
22Laiminkite Viešpatį, visi kūriniai visoje Jo viešpatystėje. Laimink, mano siela, Viešpatį!