1 1 I'r Cyfarwyddwr: gydag offerynnau llinynnol. Masc�l. I Ddafydd.0 Gwrando, O Dduw, ar fy ngweddi; paid ag ymguddio rhag fy neisyfiad.
1Dieve, klausykis mano maldos ir nesišalink nuo mano maldavimo!
2 Gwrando arnaf ac ateb fi; yr wyf wedi fy llethu gan fy nghwyn.
2Pažvelk į mane ir išklausyk. Aš blaškaus ir nerimstu
3 Yr wyf bron � drysu gan su373?n y gelyn, gan grochlefain y drygionus; oherwydd pentyrrant ddrygioni arnaf, ac ymosod arnaf yn eu llid.
3dėl priešo balso, dėl nedorėlių siautimo. Jie daro man pikta, užsirūstinę neapkenčia manęs.
4 Y mae fy nghalon mewn gwewyr, a daeth ofn angau ar fy ngwarthaf.
4Širdis dreba mano krūtinėje, mirties siaubai apėmė mane.
5 Daeth arnaf ofn ac arswyd, ac fe'm meddiannwyd gan ddychryn.
5Mane užklupo baimė ir drebulys, siaubas užpuolė mane.
6 A dywedais, "O na fyddai gennyf adenydd colomen, imi gael ehedeg ymaith a gorffwyso!
6Aš sakiau: “O kad turėčiau balandžio sparnus; išskrisčiau ir būčiau ramus.
7 Yna byddwn yn crwydro ymhell ac yn aros yn yr anialwch; Sela.
7Toli nuskrisčiau, dykumoje apsinakvočiau.
8 brysiwn i gael cysgod rhag y gwynt stormus a'r dymestl."
8Skubėčiau pasislėpti nuo viesulų ir audrų”.
9 O Dduw, cymysga a rhanna'u hiaith, oherwydd gwelais drais a chynnen yn y ddinas;
9Viešpatie, suardyk ir sumaišyk jų kalbas! Mieste mačiau tik smurtą ir vaidus.
10 ddydd a nos y maent yn ei hamgylchu ar y muriau, ac y mae drygioni a thrybini o'i mewn,
10Dieną ir naktį jie slankioja aplink jo sienas, o viduje neteisybė ir priespauda.
11 dinistr yn ei chanol; ac nid yw twyll a gorthrwm yn ymadael o'i marchnadfa.
11Nedorybė viduryje, apgaulė ir klasta gatvėse.
12 Ond nid gelyn a'm gwawdiodd � gallwn oddef hynny; nid un o'm caseion a'm bychanodd � gallwn guddio rhag hwnnw;
12Jei priešas mane užgauliotų, galėčiau pakęsti. Jei tas, kuris nekenčia manęs, prieš mane pakiltų, pasislėpčiau nuo jo.
13 ond ti, fy nghydradd, fy nghydymaith, fy nghydnabod �
13Bet tužmogus man lygus, mano bendras, artimas bičiulis!
14 buom mewn cyfeillach felys �'n gilydd wrth gerdded gyda'r dyrfa yn nhu375? Dduw.
14Mums buvo malonu kartu, minioje eidavome į Dievo namus.
15 Doed marwolaeth arnynt; bydded iddynt fynd yn fyw i Sheol, am fod drygioni'n cartrefu yn eu mysg.
15Juos mirtis teužklumpa! Gyvi į mirusiųjų buveinę tenužengia! Nedorybės jų buveinėse ir tarp jų.
16 Ond gwaeddaf fi ar Dduw, a bydd yr ARGLWYDD yn fy achub.
16Aš šauksiuosi Dievo, ir Viešpats išgelbės mane.
17 Hwyr a bore a chanol dydd fe gwynaf a griddfan, a chlyw ef fy llais.
17Vakare, rytą ir vidudienį melsiuosi ir garsiai šauksiu; Jis išgirs mano balsą,
18 Gwareda fy mywyd yn ddiogel o'r rhyfel yr wyf ynddo, oherwydd y mae llawer i'm herbyn.
18išvaduos mano sielą, grąžins ramybę, apgins nuo puolančių priešų daugybės.
19 Gwrendy Duw a'u darostwng � y mae ef wedi ei orseddu erioed � Sela. am na fynnant newid nac ofni Duw.
19Dievas išgirs ir pažemins juos, Jis gyvena nuo amžių. Jie nesikeičia ir Dievo nebijo.
20 Estynnodd fy nghydymaith ei law yn erbyn ei gyfeillion, torrodd ei gyfamod.
20Jie pakelia ranką prieš tuos, kurie yra taikoje su jais, laužo duotąjį žodį.
21 Yr oedd ei leferydd yn esmwythach na menyn, ond yr oedd rhyfel yn ei galon; yr oedd ei eiriau'n llyfnach nag olew, ond yr oeddent yn gleddyfau noeth.
21Slidesnė už sviestą jų burna, o širdyse karas; žodžiai švelnesni už aliejų, tačiau jie yra nuogi kardai.
22 Bwrw dy faich ar yr ARGLWYDD, ac fe'th gynnal di; ni ad i'r cyfiawn gael ei ysgwyd byth.
22Pavesk Viešpačiui savo naštą, ir Jis palaikys tave, Jis niekados neleis teisiajam svyruoti.
23 Ti, O Dduw, a'u bwria i'r pwll isaf � rhai gwaedlyd a thwyllodrus � ni ch�nt fyw hanner eu dyddiau. Ond ymddiriedaf fi ynot ti.
23Tu, Dieve, juos nuvesi į gilią prarają. Žmogžudžiai ir apgavikai žus nė pusės amžiaus nesulaukę. Tačiau aš pasitikėsiu Tavimi.